Ustawa o wyborach do Najwyższego Kongresu Ludowego

[Iwan Lisendorff]

USTAWA
o wyborach do Najwyższego Kongresu Ludowego

Rozdział I
Przepisy ogólne

Art. 1.

1. Ustawa określa zasady organizacji i przeprowadzania wyborów do Najwyższego Kongresu Ludowego, zgłaszania kandydatów, ustalania wyników głosowania oraz podziału mandatów.

2. Wybory przeprowadza się zgodnie z Konstytucją Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz niniejszą ustawą.

Art. 2.

1. Najwyższy Kongres Ludowy składa się z 450 deputowanych wybieranych na pięcioletnią kadencję.

2. Wybory są powszechne, równe, bezpośrednie i tajne.

3. Głosowanie jest dobrowolne.

Art. 3.

1. Wybory przeprowadza się w systemie mieszanym, obejmującym:

a) wybór 225 deputowanych z krajowych list wyborczych;

b) wybór 225 deputowanych w jednomandatowych okręgach wyborczych.

2. Wyborca oddaje osobny głos na listę wyborczą oraz na kandydata w swoim okręgu jednomandatowym.

Art. 4.

1. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługuje na zasadach określonych w art. 25 Konstytucji.

2. Prawa wyborczego nie wykonuje się w zakresie, w jakim zostało ono ograniczone prawomocnym orzeczeniem sądu lub na podstawie Konstytucji.

Rozdział II
Okręgi wyborcze i listy kandydatów

Art. 5.

1. Państwo dzieli się na 225 jednomandatowych okręgów wyborczych.

2. Podział na okręgi ustala Państwowa Komisja Wyborcza, uwzględniając rozmieszczenie ludności, granice jednostek administracyjnych oraz możliwość sprawnego przeprowadzenia wyborów.

3. Granice okręgów podaje się do publicznej wiadomości przed rozpoczęciem rejestracji kandydatów.

Art. 6.

1. Kandydatów na deputowanych z list krajowych zgłaszają partie polityczne, organizacje społeczne oraz komitety wyborcze utworzone zgodnie z prawem.

2. Każdy komitet może zgłosić jedną listę krajową.

3. Lista zawiera imiona i nazwiska kandydatów oraz dane wymagane przez Państwową Komisję Wyborczą.

4. Kandydat może ubiegać się o mandat z listy krajowej albo w okręgu jednomandatowym. Nie może jednocześnie kandydować w obu trybach.

Art. 7.

1. Zgłoszenie listy krajowej wymaga poparcia co najmniej 5000 wyborców.

2. Kandydat w okręgu jednomandatowym zgłaszany jest przez komitet wyborczy i wymaga poparcia co najmniej 25 wyborców zamieszkałych w danym okręgu.

3. Kandydat może zgłosić się również samodzielnie, po spełnieniu wymogów dotyczących utworzenia komitetu wyborczego i zebrania podpisów.

4. Państwowa Komisja Wyborcza określa wzory zgłoszeń, zasady weryfikacji podpisów oraz terminy rejestracji.

Art. 8.

1. Państwowa Komisja Wyborcza rejestruje listę lub kandydata po sprawdzeniu spełnienia wymogów ustawowych.

2. Odmowa rejestracji wymaga uzasadnienia.

3. Komitetowi przysługuje prawo wniesienia odwołania na zasadach określonych w przepisach dotyczących Państwowej Komisji Wyborczej.

Rozdział III
Głosowanie

Art. 9.

1. Głosowanie odbywa się w lokalach wyborczych wyznaczonych przez właściwe komisje wyborcze.

2. Głosowanie może być prowadzone przez kilka kolejnych dni, jeżeli Państwowa Komisja Wyborcza uzna to za uzasadnione.

3. Państwowa Komisja Wyborcza może zarządzić głosowanie przedterminowe oraz określić zasady głosowania poza miejscem stałego zamieszkania.

Art. 10.

1. Wyborca oddaje głos na jedną listę krajową oraz na jednego kandydata w okręgu jednomandatowym.

2. Głos uznaje się za nieważny, jeżeli sposób jego oddania uniemożliwia ustalenie woli wyborcy albo karta została wypełniona niezgodnie z przepisami.

3. Szczegółowe zasady głosowania określa Państwowa Komisja Wyborcza.

Art. 11.

1. Po zakończeniu głosowania komisje właściwe dla poszczególnych obwodów ustalają liczbę oddanych głosów, głosów ważnych i nieważnych oraz wyniki głosowania.

2. Wyniki przekazuje się właściwej komisji wyższego szczebla, a następnie Państwowej Komisji Wyborczej.

3. Protokoły głosowania sporządza się w formie określonej przez Państwową Komisję Wyborczą.

Rozdział IV
Ustalanie wyników i podział mandatów

Art. 12.

1. W okręgu jednomandatowym mandat uzyskuje kandydat, który otrzymał największą liczbę ważnych głosów.

2. Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów uzyskało jednakową, największą liczbę głosów, przeprowadza się ponowne głosowanie między tymi kandydatami.

3. Wynik wyborów w okręgu jednomandatowym nie zależy od wyniku komitetu w głosowaniu na listy krajowe.

Art. 13.

1. W podziale 360 mandatów z list krajowych uczestniczą komitety, które uzyskały co najmniej 5% ważnie oddanych głosów w skali kraju.

2. Komitet, który uzyskał co najmniej 4%, lecz mniej niż 5% ważnie oddanych głosów, otrzymuje dwa mandaty.

3. Komitet, który uzyskał co najmniej 3%, lecz mniej niż 4% ważnie oddanych głosów, otrzymuje jeden mandat.

4. Komitety, które uzyskały mniej niż 3% ważnie oddanych głosów, nie uczestniczą w podziale mandatów z list krajowych.

Art. 14.

1. Mandaty dla komitetów, które uzyskały co najmniej 5% głosów, rozdziela się metodą D’Hondta.

2. W celu zastosowania tej metody liczbę głosów uzyskanych przez każdy uprawniony komitet dzieli się kolejno przez 1, 2, 3, 4 i dalsze liczby całkowite.

3. Mandaty przyznaje się kolejno komitetom posiadającym największe otrzymane ilorazy, aż do wyczerpania puli mandatów przeznaczonych do podziału.

4. Przed zastosowaniem metody, o której mowa w ust. 1, od puli 225 mandatów odejmuje się mandaty przysługujące komitetom na podstawie art. 13 ust. 2 i 3.

5. W przypadku równości ilorazów pierwszeństwo ustala się na podstawie większej liczby głosów uzyskanych przez komitet, a jeżeli nadal nie jest to możliwe, w drodze losowania przeprowadzonego przez Państwową Komisję Wyborczą.

Art. 15.

1. Mandaty uzyskane przez komitet z listy krajowej przypadają kandydatom w kolejności określonej na zarejestrowanej liście.

2. Jeżeli komitet uzyska mniej mandatów, niż wynosi liczba kandydatów na liście, pozostałym kandydatom nie przysługuje mandat.

3. W przypadku wygaśnięcia mandatu deputowanego wybranego z listy krajowej mandat obejmuje kolejny uprawniony kandydat z tej listy, na zasadach określonych przez Państwową Komisję Wyborczą.

Art. 16.

1. Państwowa Komisja Wyborcza ustala ostateczny wynik wyborów, obejmujący wyniki głosowania na listy krajowe, wyniki w okręgach jednomandatowych oraz podział wszystkich mandatów.

2. Jeżeli komitet uzyskał mandaty zarówno z listy krajowej, jak i w okręgach jednomandatowych, mandaty te sumuje się.

3. Państwowa Komisja Wyborcza ogłasza oficjalny wynik wyborów i podaje go do publicznej wiadomości.

Rozdział V
Kampania wyborcza i finansowanie

Art. 17.

1. Kampania wyborcza rozpoczyna się z dniem ogłoszenia wyborów i kończy się na 24 godziny przed rozpoczęciem głosowania.

2. Komitety wyborcze mogą prowadzić agitację wyborczą z poszanowaniem prawa oraz zasad określonych przez Państwową Komisję Wyborczą.

3. Zabrania się stosowania przemocy, gróźb i przymusu w celu wpłynięcia na decyzje wyborców.

Art. 18.

1. Komitety wyborcze prowadzą ewidencję przychodów i wydatków związanych z kampanią wyborczą.

2. Państwowa Komisja Wyborcza kontroluje zgodność finansowania kampanii z przepisami prawa.

3. Szczegółowe zasady finansowania kampanii określa Państwowa Komisja Wyborcza.

Rozdział VI
Protesty wyborcze i przepisy końcowe

Art. 19.

1. Komitet wyborczy lub kandydat może wnieść protest wyborczy w przypadku naruszenia przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik wyborów.

2. Protest wnosi się do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie siedmiu dni od ogłoszenia oficjalnych wyników.

3. Państwowa Komisja Wyborcza rozpatruje protest i może zarządzić ponowne ustalenie wyników w danym obwodzie lub okręgu albo ponowne głosowanie, jeżeli stwierdzone naruszenia to uzasadniają.

Art. 20.

W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy dotyczące Państwowej Komisji Wyborczej oraz inne właściwe przepisy prawa.

Art. 21.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Iwan Lisendorff
Premier Minister Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej

Wielgród, dnia 15 października 2026 r.

[Eryk Hohland]

świetnie Panie premierze, mam nadzieje że wybory udowodnią że jesteśmy państwem Ludowo-demokratycznym

[Iwan Lisendorff]

Zrobią to na pewno, poza tym udowodnią, że owy Lud wciąż chce być rządzony właśnie przez nas