Ustawa o obowiązkowej pracy osób bezrobotnych
: sob lip 18, 2026 4:36 pm
USTAWA
o obowiązkowej pracy osób bezrobotnych
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa zasady kierowania osób bezrobotnych do wykonywania pracy na rzecz gospodarki narodowej oraz obowiązki organów państwowych w zakresie przeciwdziałania bezrobociu.
2. Celem ustawy jest zapewnienie pełnego wykorzystania zdolności produkcyjnych obywateli, wspieranie rozwoju gospodarczego Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz umacnianie społecznego obowiązku pracy.
3. Praca stanowi obowiązek każdego obywatela zdolnego do jej wykonywania oraz jeden z podstawowych filarów budowy dobrobytu socjalistycznego państwa.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
a) „Ministrze” – rozumie się przez to Ministra Gospodarki;
b) „osobie bezrobotnej” – rozumie się przez to obywatela DRLD pozostającego bez zatrudnienia i zarejestrowanego we właściwym Powiatowym Urzędzie Pracy;
c) „Powiatowym Urzędzie Pracy” – rozumie się przez to państwową jednostkę organizacyjną właściwą do prowadzenia spraw zatrudnienia;
d) „pracach obowiązkowych” – rozumie się przez to prace wykonywane na podstawie skierowania wydanego zgodnie z niniejszą ustawą.
Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
a) kobiet w ciąży;
b) osób posiadających orzeczenie o niezdolności do pracy lub znacznym stopniu niepełnosprawności;
c) osób, które ukończyły 60. rok życia;
d) innych osób zwolnionych z obowiązku pracy na podstawie odrębnych przepisów.
Rozdział II
Rejestracja oraz skierowanie do pracy
Art. 4.
1. Osoba, która utraciła zatrudnienie, obowiązana jest zarejestrować się we właściwym Powiatowym Urzędzie Pracy.
2. Od dnia rejestracji rozpoczyna się czternastodniowy okres ochronny przeznaczony na samodzielne znalezienie nowego zatrudnienia.
Art. 5.
1. Po bezskutecznym upływie okresu ochronnego Powiatowy Urząd Pracy wydaje skierowanie do wykonywania prac obowiązkowych.
2. Skierowanie zachowuje ważność do czasu podjęcia przez osobę bezrobotną stałego zatrudnienia lub ustania obowiązku wynikającego z niniejszej ustawy.
Art. 6.
Przy kierowaniu do pracy Powiatowy Urząd Pracy uwzględnia w szczególności:
a) posiadane kwalifikacje zawodowe;
b) dotychczasowe doświadczenie;
c) stan zdrowia;
d) aktualne potrzeby gospodarki narodowej.
Rozdział III
Rodzaje prac obowiązkowych
Art. 7.
Osoby bezrobotne mogą zostać skierowane do wykonywania prac w szczególności w zakresie:
a) robót użyteczności publicznej;
b) rolnictwa;
c) leśnictwa;
d) wydobycia surowców naturalnych.
Art. 8.
1. W pierwszej kolejności osoba bezrobotna kierowana jest do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Jeżeli nie jest to możliwe lub wymagają tego potrzeby państwa, osoba bezrobotna może zostać skierowana do wykonywania innej pracy odpowiadającej jej możliwościom fizycznym i zdrowotnym.
Art. 9.
Nadzorujący wykonywanie prac obowiązkowych może zmienić miejsce lub rodzaj wykonywanej pracy, jeżeli wymagają tego względy organizacyjne lub interes gospodarki narodowej.
Rozdział IV
Prawa i obowiązki osób skierowanych do pracy
Art. 10.
Osoba skierowana do wykonywania prac obowiązkowych jest obowiązana:
a) stawić się w miejscu wskazanym w skierowaniu;
b) wykonywać powierzone obowiązki zgodnie z poleceniami przełożonych;
c) przestrzegać dyscypliny pracy oraz obowiązujących przepisów prawa;
d) dbać o mienie państwowe.
Art. 11.
Osobie wykonującej prace obowiązkowe przysługuje wynagrodzenie ustalane zgodnie z przepisami wydanymi przez Ministra.
Art. 12.
Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 11, ustala się na poziomie niższym od przeciętnego wynagrodzenia przysługującego za porównywalną pracę wykonywaną w ramach stałego zatrudnienia, z uwzględnieniem konieczności motywowania osób bezrobotnych do podjęcia trwałego zatrudnienia.
Rozdział V
Nadzór i odpowiedzialność
Art. 13.
Nadzór nad wykonywaniem przepisów ustawy sprawuje Minister.
Art. 14.
Powiatowe Urzędy Pracy prowadzą ewidencję:
a) osób bezrobotnych;
b) wydanych skierowań;
c) wykonywanych prac obowiązkowych;
d) przypadków uchylania się od wykonywania obowiązków.
Art. 15.
1. Odmowa przyjęcia skierowania przez osobę objętą obowiązkiem pracy jest niedopuszczalna.
2. Osoba uchylająca się od wykonania obowiązków wynikających z ustawy podlega odpowiedzialności na zasadach określonych w Kodeksie karnym DRLD.
Art. 16.
Przepisu art. 15 ust. 2 nie stosuje się, jeżeli niewykonanie obowiązków nastąpiło z przyczyn zdrowotnych lub innych szczególnie uzasadnionych okoliczności potwierdzonych zgodnie z przepisami prawa.
Rozdział VI
Przepisy końcowe
Art. 17.
Minister może wydawać Powiatowym Urzędom Pracy wiążące wytyczne dotyczące wykonywania zadań wynikających z niniejszej ustawy.
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 19 lipca 2026 r.
Iwan Paliwow
Prezes Rady Ministrów
Wielgród, dnia 18 lipca 2026 r.
o obowiązkowej pracy osób bezrobotnych
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa zasady kierowania osób bezrobotnych do wykonywania pracy na rzecz gospodarki narodowej oraz obowiązki organów państwowych w zakresie przeciwdziałania bezrobociu.
2. Celem ustawy jest zapewnienie pełnego wykorzystania zdolności produkcyjnych obywateli, wspieranie rozwoju gospodarczego Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz umacnianie społecznego obowiązku pracy.
3. Praca stanowi obowiązek każdego obywatela zdolnego do jej wykonywania oraz jeden z podstawowych filarów budowy dobrobytu socjalistycznego państwa.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
a) „Ministrze” – rozumie się przez to Ministra Gospodarki;
b) „osobie bezrobotnej” – rozumie się przez to obywatela DRLD pozostającego bez zatrudnienia i zarejestrowanego we właściwym Powiatowym Urzędzie Pracy;
c) „Powiatowym Urzędzie Pracy” – rozumie się przez to państwową jednostkę organizacyjną właściwą do prowadzenia spraw zatrudnienia;
d) „pracach obowiązkowych” – rozumie się przez to prace wykonywane na podstawie skierowania wydanego zgodnie z niniejszą ustawą.
Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
a) kobiet w ciąży;
b) osób posiadających orzeczenie o niezdolności do pracy lub znacznym stopniu niepełnosprawności;
c) osób, które ukończyły 60. rok życia;
d) innych osób zwolnionych z obowiązku pracy na podstawie odrębnych przepisów.
Rozdział II
Rejestracja oraz skierowanie do pracy
Art. 4.
1. Osoba, która utraciła zatrudnienie, obowiązana jest zarejestrować się we właściwym Powiatowym Urzędzie Pracy.
2. Od dnia rejestracji rozpoczyna się czternastodniowy okres ochronny przeznaczony na samodzielne znalezienie nowego zatrudnienia.
Art. 5.
1. Po bezskutecznym upływie okresu ochronnego Powiatowy Urząd Pracy wydaje skierowanie do wykonywania prac obowiązkowych.
2. Skierowanie zachowuje ważność do czasu podjęcia przez osobę bezrobotną stałego zatrudnienia lub ustania obowiązku wynikającego z niniejszej ustawy.
Art. 6.
Przy kierowaniu do pracy Powiatowy Urząd Pracy uwzględnia w szczególności:
a) posiadane kwalifikacje zawodowe;
b) dotychczasowe doświadczenie;
c) stan zdrowia;
d) aktualne potrzeby gospodarki narodowej.
Rozdział III
Rodzaje prac obowiązkowych
Art. 7.
Osoby bezrobotne mogą zostać skierowane do wykonywania prac w szczególności w zakresie:
a) robót użyteczności publicznej;
b) rolnictwa;
c) leśnictwa;
d) wydobycia surowców naturalnych.
Art. 8.
1. W pierwszej kolejności osoba bezrobotna kierowana jest do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami.
Jeżeli nie jest to możliwe lub wymagają tego potrzeby państwa, osoba bezrobotna może zostać skierowana do wykonywania innej pracy odpowiadającej jej możliwościom fizycznym i zdrowotnym.
Art. 9.
Nadzorujący wykonywanie prac obowiązkowych może zmienić miejsce lub rodzaj wykonywanej pracy, jeżeli wymagają tego względy organizacyjne lub interes gospodarki narodowej.
Rozdział IV
Prawa i obowiązki osób skierowanych do pracy
Art. 10.
Osoba skierowana do wykonywania prac obowiązkowych jest obowiązana:
a) stawić się w miejscu wskazanym w skierowaniu;
b) wykonywać powierzone obowiązki zgodnie z poleceniami przełożonych;
c) przestrzegać dyscypliny pracy oraz obowiązujących przepisów prawa;
d) dbać o mienie państwowe.
Art. 11.
Osobie wykonującej prace obowiązkowe przysługuje wynagrodzenie ustalane zgodnie z przepisami wydanymi przez Ministra.
Art. 12.
Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 11, ustala się na poziomie niższym od przeciętnego wynagrodzenia przysługującego za porównywalną pracę wykonywaną w ramach stałego zatrudnienia, z uwzględnieniem konieczności motywowania osób bezrobotnych do podjęcia trwałego zatrudnienia.
Rozdział V
Nadzór i odpowiedzialność
Art. 13.
Nadzór nad wykonywaniem przepisów ustawy sprawuje Minister.
Art. 14.
Powiatowe Urzędy Pracy prowadzą ewidencję:
a) osób bezrobotnych;
b) wydanych skierowań;
c) wykonywanych prac obowiązkowych;
d) przypadków uchylania się od wykonywania obowiązków.
Art. 15.
1. Odmowa przyjęcia skierowania przez osobę objętą obowiązkiem pracy jest niedopuszczalna.
2. Osoba uchylająca się od wykonania obowiązków wynikających z ustawy podlega odpowiedzialności na zasadach określonych w Kodeksie karnym DRLD.
Art. 16.
Przepisu art. 15 ust. 2 nie stosuje się, jeżeli niewykonanie obowiązków nastąpiło z przyczyn zdrowotnych lub innych szczególnie uzasadnionych okoliczności potwierdzonych zgodnie z przepisami prawa.
Rozdział VI
Przepisy końcowe
Art. 17.
Minister może wydawać Powiatowym Urzędom Pracy wiążące wytyczne dotyczące wykonywania zadań wynikających z niniejszej ustawy.
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 19 lipca 2026 r.
Iwan Paliwow
Prezes Rady Ministrów
Wielgród, dnia 18 lipca 2026 r.