Dracka Republika Ludowo-Demokratyczna

Ustawa o informatyzacji Państwa Drackiego

z dnia 20 września 2026 r.


Najwyższy Kongres Ludowy Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej uchwala, co następuje:

Rozdział I
Przepisy ogólne

Art. 1.

Ustawa określa zasady informatyzacji Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, zwanej dalej „Republiką”.
Celem informatyzacji Państwa jest:

• usprawnienie wykonywania zadań publicznych;

• zapewnienie obywatelom łatwego dostępu do usług publicznych;

• zwiększenie bezpieczeństwa Państwa i obywateli;

• rozwój nauki, gospodarki i technologii;

• zapewnienie sprawnej wymiany informacji pomiędzy organami Państwa;

• ograniczenie zbędnych procedur administracyjnych;

• zapewnienie ochrony danych osobowych i tajemnicy korespondencji;

• wspieranie rozwoju narodowego przemysłu informatycznego.

Art. 2.
Informatyzacja Państwa jest prowadzona zgodnie z Konstytucją Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
Organy Państwa, tworząc i wykorzystując systemy teleinformatyczne, obowiązane są uwzględniać bezpieczeństwo Państwa, interes Narodu, ochronę praw obywateli oraz ciągłość działania administracji publicznej.
Żaden system informatyczny Państwa nie może być wykorzystywany w sposób sprzeczny z Konstytucją.

Art. 3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

• systemie teleinformatycznym – rozumie się przez to zespół urządzeń, oprogramowania i sieci służących do gromadzenia, przetwarzania, przechowywania lub przesyłania informacji;

• systemie państwowym – rozumie się przez to system teleinformatyczny utrzymywany lub wykorzystywany przez organ Państwa;

• rejestrze państwowym – rozumie się przez to uporządkowany zbiór danych prowadzony przez organ Państwa dla realizacji zadań publicznych;

• usłudze cyfrowej Państwa – rozumie się przez to usługę publiczną świadczoną za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

• danych państwowych – rozumie się przez to informacje przetwarzane przez organy Państwa w związku z wykonywaniem ich zadań;

• cyberbezpieczeństwie – rozumie się przez to stan zapewniający ochronę systemów teleinformatycznych, danych i usług cyfrowych przed
  nieuprawnionym dostępem, zniszczeniem, zmianą lub zakłóceniem.

Rozdział II
Organy właściwe w sprawach informatyzacji

Art. 4.
Naczelnym kierunkiem polityki informatyzacji Republiki kieruje Sekretarz Ludowy.
Sekretarz Ludowy określa strategiczne kierunki rozwoju cyfrowego Państwa oraz może wydawać w tym zakresie dyrektywy.
Realizację polityki informatyzacji zapewnia Rząd Drackiej Republiki.

Art. 5.
Za koordynację informatyzacji administracji państwowej odpowiada minister właściwy do spraw informatyzacji.
Minister właściwy do spraw informatyzacji:

• opracowuje państwowe programy informatyzacji;

• koordynuje rozwój państwowych systemów teleinformatycznych;

• ustanawia standardy techniczne dla systemów państwowych;

• nadzoruje interoperacyjność systemów Państwa;

• prowadzi centralny wykaz państwowych systemów teleinformatycznych;

• współpracuje z organami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo Państwa;

• przedstawia Rządowi projekty planów rozwoju cyfrowego Państwa.

Art. 6.
Organy administracji terenowej są obowiązane stosować standardy informatyczne ustanowione zgodnie z ustawą.
Wojewodowie odpowiadają za koordynację informatyzacji administracji wojewódzkiej.
Komisarze Powiatowi i Naczelnicy Gmin odpowiadają za wykonywanie zadań informatyzacyjnych na obszarze właściwej jednostki administracyjnej.
Jednostki administracji terenowej mogą tworzyć własne systemy informatyczne, o ile nie naruszają one standardów państwowych i zapewniają możliwość wymiany danych z systemami centralnymi.

Rozdział III
Państwowe systemy teleinformatyczne

Art. 7.
Państwowe systemy teleinformatyczne tworzy się w sposób zapewniający:

• bezpieczeństwo;

• niezawodność;

• ciągłość działania;

• możliwość współpracy z innymi systemami;

• ochronę danych;

• możliwość rozwoju technologicznego.

• Systemy państwowe powinny, w miarę możliwości technicznych i ekonomicznych, wykorzystywać wspólne standardy wymiany danych.

Art. 8.
Organy Państwa nie mogą tworzyć systemów powielających istniejące rozwiązania bez uzasadnionej potrzeby.
Przed utworzeniem nowego systemu organ Państwa dokonuje analizy jego celowości, kosztów, bezpieczeństwa oraz możliwości wykorzystania istniejących systemów.
Projekty o znaczeniu ogólnopaństwowym mogą zostać uznane przez Rząd za państwowe projekty strategiczne.

Art. 9.
Państwowe systemy teleinformatyczne podlegają okresowym kontrolom bezpieczeństwa.

• Kontrola obejmuje w szczególności:

• ochronę przed nieuprawnionym dostępem;

• odporność na utratę lub zniszczenie danych;

• ciągłość działania;

• zabezpieczenie danych obywateli;

• zgodność systemu z wymaganiami określonymi w ustawie.

• Szczególne wymagania bezpieczeństwa dla systemów związanych z obronnością i bezpieczeństwem Państwa określają odrębne przepisy.

Rozdział IV
Cyfrowe usługi publiczne

Art. 10.
Organy Państwa zapewniają możliwość załatwiania spraw publicznych drogą elektroniczną w zakresie określonym ustawami.
Państwowe usługi cyfrowe powinny być dostępne przez centralny system usług cyfrowych Republiki.
Obywatel korzystający z usługi cyfrowej nie może być pozbawiony prawa do załatwienia sprawy w tradycyjnej formie, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art. 11.
Państwo tworzy jednolity system identyfikacji elektronicznej obywateli.

Identyfikacja elektroniczna może być wykorzystywana w szczególności do:

• składania wniosków;

• odbierania decyzji i dokumentów;

• korzystania z usług publicznych;

• udziału w konsultacjach publicznych;

• innych czynności określonych ustawą.

• Dane służące identyfikacji elektronicznej podlegają szczególnej ochronie.

Art. 12.
Dokument elektroniczny może być uznany za równoważny dokumentowi sporządzonemu w formie papierowej, jeżeli spełnia wymagania określone ustawą.
Państwo zapewnia możliwość stosowania bezpiecznego podpisu elektronicznego oraz innych środków potwierdzania tożsamości.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić możliwość weryfikacji autentyczności dokumentów elektronicznych.

Rozdział V
Rejestry i dane Państwa

Art. 13.
Państwo prowadzi rejestry niezbędne do wykonywania zadań publicznych.
Rejestry państwowe powinny być prowadzone w sposób zapewniający:

• prawidłowość danych;

• aktualność danych;

• bezpieczeństwo;

• możliwość kontroli dostępu;

• ochronę przed nieuprawnioną zmianą lub usunięciem danych.

Art. 14.
Organy Państwa mogą wymieniać dane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań określonych prawem.
Organ Państwa nie powinien żądać od obywatela informacji, którą posiada już inny organ Państwa, jeżeli przepisy prawa zezwalają na jej przekazanie.
Wymiana danych odbywa się z poszanowaniem prawa obywatela do ochrony danych osobowych i tajemnicy korespondencji.

Art. 15.
Dane osobowe obywateli mogą być przetwarzane wyłącznie w celu określonym przepisami prawa.
Organ Państwa jest obowiązany ograniczyć zakres gromadzonych danych do danych niezbędnych do realizacji jego ustawowych zadań.
Dostęp do danych państwowych posiadają wyłącznie osoby uprawnione.
Każdy przypadek dostępu do szczególnie chronionych danych może podlegać rejestracji i kontroli.

Art. 16.
Dane państwowe mogą być udostępniane innym organom Państwa, jeżeli jest to niezbędne do realizacji ich ustawowych kompetencji.
Dane dotyczące bezpieczeństwa Państwa, obronności, działalności służb oraz inne informacje niejawne podlegają szczególnej ochronie.
Szczegółowe zasady ochrony informacji niejawnych określają odrębne przepisy.

Rozdział VI
Cyberbezpieczeństwo Państwa

Art. 17.
Państwo zapewnia ochronę krajowej infrastruktury teleinformatycznej przed zagrożeniami mogącymi naruszyć:

• suwerenność Republiki;

• bezpieczeństwo Państwa;

• ciągłość funkcjonowania organów Państwa;

• życie lub zdrowie obywateli;

• podstawowe usługi publiczne;

• bezpieczeństwo danych państwowych.

• Organy Państwa są obowiązane niezwłocznie informować właściwe organy o poważnych incydentach cyberbezpieczeństwa.

Art. 18.
Tworzy się Państwowy System Cyberbezpieczeństwa Republiki.
System, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

• organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo teleinformatyczne;

• systemy wykrywania zagrożeń;

• systemy reagowania na incydenty;

• mechanizmy ochrony strategicznych systemów Państwa;

• procedury odtwarzania działania systemów po awarii lub ataku.

Art. 19.
W przypadku poważnego zagrożenia cybernetycznego organ właściwy do spraw bezpieczeństwa może nakazać podjęcie działań niezbędnych do ochrony systemów Państwa.
Działania, o których mowa w ust. 1, muszą być proporcjonalne do zagrożenia i wykonywane na podstawie Konstytucji oraz ustaw.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa Państwa stosuje się również przepisy dotyczące stanów nadzwyczajnych.

Rozdział VII
Informatyzacja gospodarki i nauki

Art. 20.
Republika wspiera rozwój krajowego sektora informatycznego.
Państwo może finansować lub współfinansować projekty informatyczne o znaczeniu publicznym.
W szczególności wspierane mogą być:

• rozwój oprogramowania;

• rozwój infrastruktury cyfrowej;

• badania naukowe;

• edukacja informatyczna;

• rozwój sztucznej inteligencji;

• bezpieczeństwo teleinformatyczne;

• technologie wykorzystywane w administracji, przemyśle i obronności.

Art. 21.
Projekty informatyczne finansowane ze środków publicznych powinny, w miarę możliwości, wykorzystywać rozwiązania zapewniające możliwość ich dalszego rozwoju przez Państwo.
Przy zamówieniach informatycznych organy Państwa uwzględniają bezpieczeństwo, koszt utrzymania, możliwość rozwoju oraz interes gospodarczy Republiki.

Rozdział VIII
Prawa i obowiązki obywateli w społeczeństwie cyfrowym

Art. 22.
Każdy obywatel ma prawo do korzystania z cyfrowych usług Państwa na zasadach określonych ustawą.
Obywatel ma prawo do ochrony swoich danych osobowych przetwarzanych przez organy Państwa.
Obywatel ma prawo do informacji o zakresie i celu przetwarzania jego danych, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z bezpieczeństwa Państwa i przepisów o informacjach niejawnych.

Art. 23.
Państwo podejmuje działania na rzecz zapewnienia obywatelom dostępu do podstawowej infrastruktury cyfrowej.
Szczególną pomocą obejmuje się osoby, które ze względu na miejsce zamieszkania, wiek, niepełnosprawność lub sytuację materialną mają ograniczony dostęp do technologii cyfrowych.
Państwo prowadzi programy edukacji cyfrowej obywateli.

Art. 24.
Korzystanie z systemów teleinformatycznych Państwa nie może naruszać wolności słowa, wolności sumienia, prawa do zrzeszania się ani innych praw i wolności zagwarantowanych Konstytucją.
Ograniczenia dostępu do usług cyfrowych mogą być wprowadzane wyłącznie na podstawie Konstytucji i ustaw.
Przepisy niniejszego artykułu nie ograniczają działań podejmowanych w celu ochrony bezpieczeństwa Państwa przed działalnością zabronioną przez Konstytucję lub ustawy.

Rozdział IX
Kontrola i odpowiedzialność

Art. 25.
Organy Państwa ponoszą odpowiedzialność za zgodne z prawem wykorzystywanie systemów teleinformatycznych pozostających w ich dyspozycji.
Naruszenie zasad ochrony danych, bezpieczeństwa systemów lub przepisów niniejszej ustawy może skutkować odpowiedzialnością przewidzianą w odrębnych przepisach.

Art. 26.
Kontrolę realizacji obowiązków wynikających z niniejszej ustawy sprawują właściwe organy Państwa.
W zakresie swoich kompetencji kontrolę mogą sprawować Najwyższy Kongres Ludowy, właściwi ministrowie oraz organy określone odrębnymi ustawami.
Systemy państwowe mogą podlegać kontroli pod względem zgodności z Konstytucją i ustawami.

Rozdział X
Finansowanie informatyzacji

Art. 27.
Informatyzacja Państwa jest finansowana w szczególności z budżetu Republiki oraz innych środków przewidzianych prawem.
Najwyższy Kongres Ludowy, uchwalając plany gospodarcze Państwa, może określać strategiczne kierunki finansowania cyfryzacji Republiki.
Rząd zapewnia środki niezbędne do utrzymania strategicznych systemów informatycznych Państwa.

Rozdział XI
Przepisy końcowe

Art. 28.
Rząd w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy przedstawi Państwowy Program Informatyzacji Republiki.
Państwowy Program Informatyzacji określi w szczególności:

• strategiczne systemy informatyczne;

• priorytety cyfryzacji administracji;

• zasady rozwoju infrastruktury cyfrowej;

• cele w zakresie cyberbezpieczeństwa;

• zasady rozwoju elektronicznych usług publicznych;

• przewidywane nakłady finansowe.

Art. 29.
Rada Ministrów wyda przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania ustawy.
Przepisy wykonawcze nie mogą pozostawać w sprzeczności z Konstytucją ani niniejszą ustawą.

Art. 30.
Organy Państwa dostosują istniejące systemy teleinformatyczne do wymagań niniejszej ustawy w terminie trzech lat od dnia jej wejścia w życie.
W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.

Art. 31.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.