Ustawa o Rzemiośle i Drobnej Przedsiębiorczości
: pn wrz 21, 2026 6:48 pm
USTAWA
z dnia 21 września 2026 r.
o rzemiośle i drobnej przedsiębiorczości
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa zasady wykonywania rzemiosła oraz prowadzenia drobnej przedsiębiorczości na terytorium Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
2. Celem ustawy jest w szczególności:
- rozwój lokalnej produkcji i usług;
- wspieranie samodzielnej działalności gospodarczej obywateli;
- rozwój kwalifikacji zawodowych;
- tworzenie miejsc pracy;
- uzupełnianie działalności przedsiębiorstw państwowych i spółdzielczych;
- zachowanie tradycyjnych zawodów i umiejętności;
- zwiększanie dostępności usług dla ludności.
Art. 2.
Rzemiosło i drobna przedsiębiorczość stanowią część gospodarki narodowej i podlegają zasadom planowania gospodarczego oraz przepisom dotyczącym działalności gospodarczej.
Art. 3.
Państwo zapewnia warunki do rozwoju rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości, z uwzględnieniem interesu społecznego, potrzeb ludności oraz narodowych planów gospodarczych.
Art. 4.
Przepisy ustawy stosuje się do osób fizycznych, przedsiębiorstw prywatnych, spółdzielni oraz innych podmiotów prowadzących działalność odpowiadającą zakresowi ustawy.
Art. 5.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1. rzemiośle - rozumie się przez to zawodową działalność wytwórczą, usługową, naprawczą lub konserwatorską wykonywaną z wykorzystaniem kwalifikowanej pracy własnej;
2. rzemieślniku - rozumie się przez to osobę prowadzącą rzemiosło na własny rachunek;
3. drobnej przedsiębiorczości - rozumie się przez to działalność gospodarczą prowadzoną na niewielką skalę, w szczególności przez osoby fizyczne i małe zakłady;
4. zakładzie rzemieślniczym - rozumie się przez to miejsce wykonywania działalności rzemieślniczej;
5. cechu - rozumie się przez to organizację samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającą rzemieślników.
Rozdział 2
Rzemiosło
Art. 6.
1. Rzemiosło obejmuje w szczególności:
- produkcję wyrobów;
- naprawę i konserwację przedmiotów;
- usługi budowlane i wykończeniowe;
- usługi mechaniczne;
- obróbkę drewna, metalu i innych materiałów;
- usługi krawieckie i szewskie;
- usługi stolarskie;
- usługi elektryczne i instalacyjne;
- usługi związane z utrzymaniem i konserwacją budynków;
- inne rodzaje działalności określone w przepisach wykonawczych.
Art. 7.
Rzemiosło może być wykonywane indywidualnie, wspólnie przez kilka osób, w formie przedsiębiorstwa prywatnego albo w formie spółdzielczej.
Art. 8.
Do wykonywania rzemiosła wymagającego szczególnych kwalifikacji stosuje się przepisy dotyczące kwalifikacji zawodowych.
Art. 9.
1. Rzemieślnik może zatrudniać pracowników.
2. Zatrudnienie pracowników odbywa się na zasadach określonych w prawie pracy.
3. Rzemieślnik odpowiada za bezpieczeństwo i higienę pracy w zakładzie.
Art. 10.
Rzemieślnik może wykonywać działalność w lokalu własnym, wynajmowanym, dzierżawionym albo udostępnionym na podstawie innego tytułu prawnego.
Art. 11.
Zakład rzemieślniczy może prowadzić sprzedaż wytwarzanych przez siebie produktów oraz świadczenie usług bezpośrednio na rzecz ludności, przedsiębiorstw i jednostek państwowych.
Art. 12.
Rzemieślnik ma obowiązek wykonywać działalność w sposób odpowiadający wymaganiom jakościowym, sanitarnym, technicznym i bezpieczeństwa określonym w przepisach.
Rozdział 3
Drobna przedsiębiorczość
Art. 13.
Drobna przedsiębiorczość obejmuje działalność gospodarczą prowadzoną na niewielką skalę, w szczególności w zakresie produkcji, usług, handlu, napraw, przetwórstwa oraz usług dla ludności.
Art. 14.
Za drobne przedsiębiorstwo może zostać uznane przedsiębiorstwo zatrudniające do 20 pracowników, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które na podstawie odrębnych przepisów zostały zaliczone do innych kategorii.
Art. 15.
1. Drobne przedsiębiorstwo może być prowadzone przez:
- osobę fizyczną;
- przedsiębiorstwo prywatne;
- spółdzielnię;
- inne podmioty określone ustawą o działalności gospodarczej.
2. Działalność podlega wpisowi do właściwego rejestru przedsiębiorstw.
Art. 16.
Państwo zapewnia drobnym przedsiębiorstwom dostęp do informacji gospodarczej, doradztwa, szkoleń oraz programów rozwoju.
Art. 17.
Drobne przedsiębiorstwa mogą uczestniczyć w realizacji państwowych planów gospodarczych, programów inwestycyjnych i zamówień publicznych.
Art. 18.
Przedsiębiorstwo może zostać objęte preferencyjnym programem państwowym, jeżeli prowadzi działalność szczególnie istotną dla gospodarki lokalnej lub narodowej.
Rozdział 4
Zakładanie i prowadzenie działalności
Art. 19.
Założenie zakładu rzemieślniczego lub drobnego przedsiębiorstwa odbywa się na podstawie zgłoszenia albo wpisu do właściwego rejestru, zgodnie z charakterem działalności.
Art. 20.
Organ administracji gospodarczej nie może żądać od osoby zakładającej działalność dokumentów lub informacji, które nie są wymagane przez ustawę.
Art. 21.
1. Działalność wymagająca zezwolenia, koncesji lub innych szczególnych uprawnień może być wykonywana po ich uzyskaniu.
2. Wykaz działalności objętych szczególnymi wymaganiami określają odrębne przepisy.
Art. 22.
Rzemieślnik może używać nazwy handlowej, znaku zakładu oraz innych oznaczeń identyfikujących prowadzoną działalność, zgodnie z prawem.
Art. 23.
Rzemieślnik oraz właściciel drobnego przedsiębiorstwa odpowiada za prawidłowe prowadzenie dokumentacji wymaganej przez przepisy.
Art. 24.
Kontrola działalności może być prowadzona wyłącznie przez właściwy organ i w zakresie wynikającym z ustawy.
Rozdział 5
Kwalifikacje i nauka zawodu
Art. 25.
1. Państwo wspiera kształcenie zawodowe na potrzeby rzemiosła.
2. Szczególne znaczenie przyznaje się praktycznej nauce zawodu.
Art. 26.
Rzemieślnik posiadający odpowiednie kwalifikacje może prowadzić przygotowanie zawodowe uczniów i osób młodych na zasadach określonych w prawie oświatowym i prawie pracy.
Art. 27.
1. Kwalifikacje rzemieślnicze mogą być potwierdzane w drodze egzaminów zawodowych.
2. Egzaminy mogą prowadzić izby rzemieślnicze oraz inne uprawnione instytucje.
Art. 28.
Ustanawia się następujące podstawowe tytuły kwalifikacyjne:
1. pomocnik rzemieślniczy;
2. czeladnik;
3. mistrz rzemiosła.
Art. 29.
Minister Gospodarki wraz z Ministrem Narodu określi wykaz zawodów rzemieślniczych oraz wymagania kwalifikacyjne.
Art. 30.
Państwo może finansować lub współfinansować szkolenia zawodowe w zawodach uznanych za potrzebne gospodarce narodowej.
Rozdział 6
Samorząd rzemiosła
Art. 31.
Samorząd gospodarczy rzemiosła tworzą:
1. cechy rzemieślnicze;
2. izby rzemieślnicze;
3. krajowa reprezentacja rzemiosła.
Art. 32.
Cech zrzesza rzemieślników działających na określonym obszarze lub w określonych branżach.
Art. 33.
Do zadań cechu należy w szczególności:
1. reprezentowanie rzemieślników;
2. pomoc w prowadzeniu działalności;
3. organizowanie szkoleń;
4. wspieranie nauki zawodu;
5. propagowanie etyki zawodowej;
6. pomoc w rozwiązywaniu sporów;
7. współpraca z organami administracji.
Art. 34.
Izba rzemieślnicza zrzesza cechy i inne organizacje rzemiosła działające na jej obszarze.
Art. 35.
Do zadań izby należy w szczególności:
1. reprezentowanie rzemiosła wobec organów państwa;
2. prowadzenie egzaminów kwalifikacyjnych;
3. prowadzenie szkoleń;
4. udzielanie porad prawnych i gospodarczych;
5. wspieranie rozwoju technologicznego;
6. współpraca ze szkołami zawodowymi;
7. prowadzenie analiz dotyczących potrzeb rzemiosła.
Art. 36.
Organizacje rzemiosła mogą tworzyć wspólne zakłady usługowe, centra szkoleniowe, hurtownie, magazyny i inne przedsięwzięcia służące ich członkom.
Rozdział 7
Wsparcie państwa
Art. 37.
Państwo prowadzi politykę wspierania rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 38.
Wsparcie może obejmować:
1. kredyty preferencyjne;
2. dotacje inwestycyjne;
3. ulgi podatkowe;
4. pomoc w zakupie maszyn i urządzeń;
5. dostęp do terenów i lokali;
6. szkolenia;
7. doradztwo;
8. pomoc w eksporcie;
9. programy cyfryzacji;
10. inne formy określone w przepisach.
Art. 39.
Pierwszeństwo w programach wsparcia mogą otrzymywać zakłady:
1. tworzące nowe miejsca pracy;
2. wykorzystujące krajowe surowce;
3. produkujące na potrzeby gospodarki narodowej;
4. działające w zawodach deficytowych;
5. prowadzące naukę zawodu;
6. działające na obszarach słabiej rozwiniętych.
Art. 40.
Państwo może tworzyć specjalne programy rozwoju rzemiosła w województwach, powiatach i gminach.
Art. 41.
Samorząd terytorialny może udostępniać zakładom rzemieślniczym lokale, tereny i infrastrukturę na warunkach określonych w prawie.
Rozdział 8
Finansowanie i podatki
Art. 42.
Rzemieślnicy i drobne przedsiębiorstwa podlegają obowiązkom podatkowym określonym w Kodeksie Podatkowym DRLD oraz ustawach podatkowych.
Art. 43.
System podatkowy może przewidywać uproszczone zasady rozliczeń dla najmniejszych zakładów.
Art. 44.
Przedsiębiorstwa rozpoczynające działalność mogą korzystać z ulg inwestycyjnych określonych w odrębnych przepisach.
Art. 45.
Środki publiczne przeznaczone na rozwój rzemiosła są wykorzystywane zgodnie z narodowym planem gospodarczym i budżetem państwa.
Art. 46.
Bank Ludowy Republiki oraz banki państwowe mogą tworzyć programy kredytowe przeznaczone dla rzemiosła i drobnych przedsiębiorstw.
Rozdział 9
Produkcja, zaopatrzenie i sprzedaż
Art. 47.
Rzemieślnicy mają prawo nabywać surowce, materiały, maszyny i wyposażenie potrzebne do prowadzenia działalności.
Art. 48.
Państwo może organizować system zaopatrzenia rzemiosła w materiały deficytowe.
Art. 49.
Cechy i spółdzielnie rzemieślnicze mogą organizować wspólne zakupy materiałów w celu obniżenia kosztów działalności.
Art. 50.
Rzemieślnik może sprzedawać swoje wyroby i usługi:
1. ludności;
2. przedsiębiorstwom państwowym;
3. spółdzielniom;
4. przedsiębiorstwom prywatnym;
5. jednostkom administracji państwowej i samorządowej;
6. odbiorcom zagranicznym, zgodnie z prawem handlu zagranicznego.
Art. 51.
Państwo może zawierać z rzemieślnikami umowy na dostawy wyrobów i świadczenie usług w ramach planów gospodarczych.
Art. 52.
Wyroby rzemieślnicze przeznaczone do sprzedaży muszą odpowiadać wymaganiom jakościowym i bezpieczeństwa.
Rozdział 10
Rzemiosło tradycyjne i artystyczne
Art. 53.
Państwo chroni i rozwija tradycyjne zawody rzemieślnicze stanowiące część dziedzictwa kulturowego Dracji.
Art. 54.
Do rzemiosła artystycznego zalicza się w szczególności ręczne wytwarzanie, odnawianie i zdobienie przedmiotów o szczególnych wartościach artystycznych lub historycznych.
Art. 55.
Państwo może ustanawiać programy ochrony ginących zawodów rzemieślniczych.
Art. 56.
Rzemieślnicy wykonujący zawody o szczególnym znaczeniu kulturowym mogą otrzymywać państwowe stypendia, nagrody i dotacje.
Rozdział 11
Współpraca z gospodarką państwową i spółdzielczą
Art. 57.
Przedsiębiorstwa państwowe mogą zawierać umowy z rzemieślnikami i drobnymi przedsiębiorstwami w zakresie dostaw, usług, napraw i produkcji.
Art. 58.
Rzemiosło może wykonywać zadania pomocnicze dla przemysłu państwowego, rolnictwa, budownictwa, transportu i usług publicznych.
Art. 59.
Spółdzielnie rzemieślnicze mogą łączyć działalność indywidualnych rzemieślników w celu wspólnego:
1. zakupu materiałów;
2. wykorzystania maszyn;
3. magazynowania;
4. sprzedaży;
5. transportu;
6. świadczenia usług.
Art. 60.
Państwo wspiera współpracę pomiędzy rzemiosłem, przedsiębiorstwami państwowymi i spółdzielniami, jeżeli służy ona zwiększeniu produkcji krajowej i poprawie zaopatrzenia ludności.
Rozdział 12
Kontrola i odpowiedzialność
Art. 61.
Rzemieślnik i drobny przedsiębiorca podlega kontroli właściwych organów państwa w zakresie wynikającym z prawa.
Art. 62.
Kontrola może dotyczyć w szczególności:
1. przestrzegania prawa pracy;
2. jakości produktów;
3. bezpieczeństwa;
4. obowiązków podatkowych;
5. ochrony środowiska;
6. praw konsumentów;
7. wykorzystania środków publicznych.
Art. 63.
W przypadku stwierdzenia naruszeń organ kontrolny może:
1. wydać zalecenia pokontrolne;
2. nakazać usunięcie naruszeń;
3. nałożyć karę administracyjną, jeżeli przewiduje ją ustawa;
4. skierować sprawę do właściwego organu.
Art. 64.
Poważne naruszenie warunków wykonywania działalności może skutkować zawieszeniem albo zakazem prowadzenia określonego rodzaju działalności na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Rozdział 13
Rozwój lokalny
Art. 65.
Rzemiosło i drobna przedsiębiorczość stanowią instrument rozwoju gospodarczego gmin, powiatów i województw.
Art. 66.
Organy samorządu terytorialnego mogą tworzyć lokalne programy rozwoju rzemiosła obejmujące:
1. udostępnianie lokali;
2. tworzenie targowisk i centrów usługowych;
3. szkolenia;
4. promocję lokalnych produktów;
5. pomoc inwestycyjną;
6. tworzenie stref drobnej produkcji.
Art. 67.
W planach rozwoju terytorialnego uwzględnia się potrzeby zakładów rzemieślniczych i drobnych przedsiębiorstw.
Art. 68.
Organy państwa i samorządu mogą prowadzić programy mające na celu przywracanie działalności gospodarczej w miejscowościach o wysokim bezrobociu lub ograniczonej liczbie zakładów usługowych.
Rozdział 14
Przepisy szczególne
Art. 69.
Rzemieślnik może prowadzić działalność w kilku zakładach, jeżeli zostały one prawidłowo zgłoszone i spełniają wymagania prawa.
Art. 70.
Drobne przedsiębiorstwo może łączyć działalność produkcyjną, usługową i handlową, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 71.
Rzemieślnicy mogą zrzeszać się w celu wspólnego wykonywania określonych zadań gospodarczych bez utraty odrębności swoich przedsiębiorstw.
Art. 72.
Zakład rzemieślniczy może korzystać z usług księgowych, prawnych, technicznych i doradczych świadczonych przez inne podmioty.
Art. 73.
Minister właściwy do spraw gospodarki może prowadzić programy badania sytuacji ekonomicznej rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 74.
Organy administracji gospodarczej uwzględniają dane o rzemiośle i drobnej przedsiębiorczości przy opracowywaniu narodowych planów gospodarczych.
Rozdział 15
Przepisy końcowe
Art. 75.
Minister Gospodarki sprawuje ogólny nadzór nad realizacją polityki państwa w zakresie rozwoju rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 76.
Minister Gospodarki może, w drodze rozporządzenia, określić szczegółowe zasady:
1. klasyfikacji działalności rzemieślniczej;
2. prowadzenia ewidencji zakładów rzemieślniczych;
3. programów wsparcia;
4. współpracy organów państwa z organizacjami rzemiosła;
5. kwalifikacji zawodowych, w zakresie nieuregulowanym odrębnymi ustawami.
Art. 77.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów:
1. o działalności gospodarczej;
2. o przedsiębiorstwach prywatnych;
3. o spółdzielczości;
4. o podatkach i opłatach publicznych;
5. o prawie pracy;
6. o ochronie konkurencji i konsumentów;
7. o planowaniu gospodarczym.
Art. 78.
Do rzemieślników i drobnych przedsiębiorstw stosuje się przepisy o rejestrze przedsiębiorstw w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą.
Art. 79.
Organy państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego współdziałają z organizacjami rzemiosła przy wykonywaniu zadań wynikających z ustawy.
Art. 80.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 21 września 2026r.
z dnia 21 września 2026 r.
o rzemiośle i drobnej przedsiębiorczości
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa zasady wykonywania rzemiosła oraz prowadzenia drobnej przedsiębiorczości na terytorium Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
2. Celem ustawy jest w szczególności:
- rozwój lokalnej produkcji i usług;
- wspieranie samodzielnej działalności gospodarczej obywateli;
- rozwój kwalifikacji zawodowych;
- tworzenie miejsc pracy;
- uzupełnianie działalności przedsiębiorstw państwowych i spółdzielczych;
- zachowanie tradycyjnych zawodów i umiejętności;
- zwiększanie dostępności usług dla ludności.
Art. 2.
Rzemiosło i drobna przedsiębiorczość stanowią część gospodarki narodowej i podlegają zasadom planowania gospodarczego oraz przepisom dotyczącym działalności gospodarczej.
Art. 3.
Państwo zapewnia warunki do rozwoju rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości, z uwzględnieniem interesu społecznego, potrzeb ludności oraz narodowych planów gospodarczych.
Art. 4.
Przepisy ustawy stosuje się do osób fizycznych, przedsiębiorstw prywatnych, spółdzielni oraz innych podmiotów prowadzących działalność odpowiadającą zakresowi ustawy.
Art. 5.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1. rzemiośle - rozumie się przez to zawodową działalność wytwórczą, usługową, naprawczą lub konserwatorską wykonywaną z wykorzystaniem kwalifikowanej pracy własnej;
2. rzemieślniku - rozumie się przez to osobę prowadzącą rzemiosło na własny rachunek;
3. drobnej przedsiębiorczości - rozumie się przez to działalność gospodarczą prowadzoną na niewielką skalę, w szczególności przez osoby fizyczne i małe zakłady;
4. zakładzie rzemieślniczym - rozumie się przez to miejsce wykonywania działalności rzemieślniczej;
5. cechu - rozumie się przez to organizację samorządu gospodarczego rzemiosła zrzeszającą rzemieślników.
Rozdział 2
Rzemiosło
Art. 6.
1. Rzemiosło obejmuje w szczególności:
- produkcję wyrobów;
- naprawę i konserwację przedmiotów;
- usługi budowlane i wykończeniowe;
- usługi mechaniczne;
- obróbkę drewna, metalu i innych materiałów;
- usługi krawieckie i szewskie;
- usługi stolarskie;
- usługi elektryczne i instalacyjne;
- usługi związane z utrzymaniem i konserwacją budynków;
- inne rodzaje działalności określone w przepisach wykonawczych.
Art. 7.
Rzemiosło może być wykonywane indywidualnie, wspólnie przez kilka osób, w formie przedsiębiorstwa prywatnego albo w formie spółdzielczej.
Art. 8.
Do wykonywania rzemiosła wymagającego szczególnych kwalifikacji stosuje się przepisy dotyczące kwalifikacji zawodowych.
Art. 9.
1. Rzemieślnik może zatrudniać pracowników.
2. Zatrudnienie pracowników odbywa się na zasadach określonych w prawie pracy.
3. Rzemieślnik odpowiada za bezpieczeństwo i higienę pracy w zakładzie.
Art. 10.
Rzemieślnik może wykonywać działalność w lokalu własnym, wynajmowanym, dzierżawionym albo udostępnionym na podstawie innego tytułu prawnego.
Art. 11.
Zakład rzemieślniczy może prowadzić sprzedaż wytwarzanych przez siebie produktów oraz świadczenie usług bezpośrednio na rzecz ludności, przedsiębiorstw i jednostek państwowych.
Art. 12.
Rzemieślnik ma obowiązek wykonywać działalność w sposób odpowiadający wymaganiom jakościowym, sanitarnym, technicznym i bezpieczeństwa określonym w przepisach.
Rozdział 3
Drobna przedsiębiorczość
Art. 13.
Drobna przedsiębiorczość obejmuje działalność gospodarczą prowadzoną na niewielką skalę, w szczególności w zakresie produkcji, usług, handlu, napraw, przetwórstwa oraz usług dla ludności.
Art. 14.
Za drobne przedsiębiorstwo może zostać uznane przedsiębiorstwo zatrudniające do 20 pracowników, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które na podstawie odrębnych przepisów zostały zaliczone do innych kategorii.
Art. 15.
1. Drobne przedsiębiorstwo może być prowadzone przez:
- osobę fizyczną;
- przedsiębiorstwo prywatne;
- spółdzielnię;
- inne podmioty określone ustawą o działalności gospodarczej.
2. Działalność podlega wpisowi do właściwego rejestru przedsiębiorstw.
Art. 16.
Państwo zapewnia drobnym przedsiębiorstwom dostęp do informacji gospodarczej, doradztwa, szkoleń oraz programów rozwoju.
Art. 17.
Drobne przedsiębiorstwa mogą uczestniczyć w realizacji państwowych planów gospodarczych, programów inwestycyjnych i zamówień publicznych.
Art. 18.
Przedsiębiorstwo może zostać objęte preferencyjnym programem państwowym, jeżeli prowadzi działalność szczególnie istotną dla gospodarki lokalnej lub narodowej.
Rozdział 4
Zakładanie i prowadzenie działalności
Art. 19.
Założenie zakładu rzemieślniczego lub drobnego przedsiębiorstwa odbywa się na podstawie zgłoszenia albo wpisu do właściwego rejestru, zgodnie z charakterem działalności.
Art. 20.
Organ administracji gospodarczej nie może żądać od osoby zakładającej działalność dokumentów lub informacji, które nie są wymagane przez ustawę.
Art. 21.
1. Działalność wymagająca zezwolenia, koncesji lub innych szczególnych uprawnień może być wykonywana po ich uzyskaniu.
2. Wykaz działalności objętych szczególnymi wymaganiami określają odrębne przepisy.
Art. 22.
Rzemieślnik może używać nazwy handlowej, znaku zakładu oraz innych oznaczeń identyfikujących prowadzoną działalność, zgodnie z prawem.
Art. 23.
Rzemieślnik oraz właściciel drobnego przedsiębiorstwa odpowiada za prawidłowe prowadzenie dokumentacji wymaganej przez przepisy.
Art. 24.
Kontrola działalności może być prowadzona wyłącznie przez właściwy organ i w zakresie wynikającym z ustawy.
Rozdział 5
Kwalifikacje i nauka zawodu
Art. 25.
1. Państwo wspiera kształcenie zawodowe na potrzeby rzemiosła.
2. Szczególne znaczenie przyznaje się praktycznej nauce zawodu.
Art. 26.
Rzemieślnik posiadający odpowiednie kwalifikacje może prowadzić przygotowanie zawodowe uczniów i osób młodych na zasadach określonych w prawie oświatowym i prawie pracy.
Art. 27.
1. Kwalifikacje rzemieślnicze mogą być potwierdzane w drodze egzaminów zawodowych.
2. Egzaminy mogą prowadzić izby rzemieślnicze oraz inne uprawnione instytucje.
Art. 28.
Ustanawia się następujące podstawowe tytuły kwalifikacyjne:
1. pomocnik rzemieślniczy;
2. czeladnik;
3. mistrz rzemiosła.
Art. 29.
Minister Gospodarki wraz z Ministrem Narodu określi wykaz zawodów rzemieślniczych oraz wymagania kwalifikacyjne.
Art. 30.
Państwo może finansować lub współfinansować szkolenia zawodowe w zawodach uznanych za potrzebne gospodarce narodowej.
Rozdział 6
Samorząd rzemiosła
Art. 31.
Samorząd gospodarczy rzemiosła tworzą:
1. cechy rzemieślnicze;
2. izby rzemieślnicze;
3. krajowa reprezentacja rzemiosła.
Art. 32.
Cech zrzesza rzemieślników działających na określonym obszarze lub w określonych branżach.
Art. 33.
Do zadań cechu należy w szczególności:
1. reprezentowanie rzemieślników;
2. pomoc w prowadzeniu działalności;
3. organizowanie szkoleń;
4. wspieranie nauki zawodu;
5. propagowanie etyki zawodowej;
6. pomoc w rozwiązywaniu sporów;
7. współpraca z organami administracji.
Art. 34.
Izba rzemieślnicza zrzesza cechy i inne organizacje rzemiosła działające na jej obszarze.
Art. 35.
Do zadań izby należy w szczególności:
1. reprezentowanie rzemiosła wobec organów państwa;
2. prowadzenie egzaminów kwalifikacyjnych;
3. prowadzenie szkoleń;
4. udzielanie porad prawnych i gospodarczych;
5. wspieranie rozwoju technologicznego;
6. współpraca ze szkołami zawodowymi;
7. prowadzenie analiz dotyczących potrzeb rzemiosła.
Art. 36.
Organizacje rzemiosła mogą tworzyć wspólne zakłady usługowe, centra szkoleniowe, hurtownie, magazyny i inne przedsięwzięcia służące ich członkom.
Rozdział 7
Wsparcie państwa
Art. 37.
Państwo prowadzi politykę wspierania rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 38.
Wsparcie może obejmować:
1. kredyty preferencyjne;
2. dotacje inwestycyjne;
3. ulgi podatkowe;
4. pomoc w zakupie maszyn i urządzeń;
5. dostęp do terenów i lokali;
6. szkolenia;
7. doradztwo;
8. pomoc w eksporcie;
9. programy cyfryzacji;
10. inne formy określone w przepisach.
Art. 39.
Pierwszeństwo w programach wsparcia mogą otrzymywać zakłady:
1. tworzące nowe miejsca pracy;
2. wykorzystujące krajowe surowce;
3. produkujące na potrzeby gospodarki narodowej;
4. działające w zawodach deficytowych;
5. prowadzące naukę zawodu;
6. działające na obszarach słabiej rozwiniętych.
Art. 40.
Państwo może tworzyć specjalne programy rozwoju rzemiosła w województwach, powiatach i gminach.
Art. 41.
Samorząd terytorialny może udostępniać zakładom rzemieślniczym lokale, tereny i infrastrukturę na warunkach określonych w prawie.
Rozdział 8
Finansowanie i podatki
Art. 42.
Rzemieślnicy i drobne przedsiębiorstwa podlegają obowiązkom podatkowym określonym w Kodeksie Podatkowym DRLD oraz ustawach podatkowych.
Art. 43.
System podatkowy może przewidywać uproszczone zasady rozliczeń dla najmniejszych zakładów.
Art. 44.
Przedsiębiorstwa rozpoczynające działalność mogą korzystać z ulg inwestycyjnych określonych w odrębnych przepisach.
Art. 45.
Środki publiczne przeznaczone na rozwój rzemiosła są wykorzystywane zgodnie z narodowym planem gospodarczym i budżetem państwa.
Art. 46.
Bank Ludowy Republiki oraz banki państwowe mogą tworzyć programy kredytowe przeznaczone dla rzemiosła i drobnych przedsiębiorstw.
Rozdział 9
Produkcja, zaopatrzenie i sprzedaż
Art. 47.
Rzemieślnicy mają prawo nabywać surowce, materiały, maszyny i wyposażenie potrzebne do prowadzenia działalności.
Art. 48.
Państwo może organizować system zaopatrzenia rzemiosła w materiały deficytowe.
Art. 49.
Cechy i spółdzielnie rzemieślnicze mogą organizować wspólne zakupy materiałów w celu obniżenia kosztów działalności.
Art. 50.
Rzemieślnik może sprzedawać swoje wyroby i usługi:
1. ludności;
2. przedsiębiorstwom państwowym;
3. spółdzielniom;
4. przedsiębiorstwom prywatnym;
5. jednostkom administracji państwowej i samorządowej;
6. odbiorcom zagranicznym, zgodnie z prawem handlu zagranicznego.
Art. 51.
Państwo może zawierać z rzemieślnikami umowy na dostawy wyrobów i świadczenie usług w ramach planów gospodarczych.
Art. 52.
Wyroby rzemieślnicze przeznaczone do sprzedaży muszą odpowiadać wymaganiom jakościowym i bezpieczeństwa.
Rozdział 10
Rzemiosło tradycyjne i artystyczne
Art. 53.
Państwo chroni i rozwija tradycyjne zawody rzemieślnicze stanowiące część dziedzictwa kulturowego Dracji.
Art. 54.
Do rzemiosła artystycznego zalicza się w szczególności ręczne wytwarzanie, odnawianie i zdobienie przedmiotów o szczególnych wartościach artystycznych lub historycznych.
Art. 55.
Państwo może ustanawiać programy ochrony ginących zawodów rzemieślniczych.
Art. 56.
Rzemieślnicy wykonujący zawody o szczególnym znaczeniu kulturowym mogą otrzymywać państwowe stypendia, nagrody i dotacje.
Rozdział 11
Współpraca z gospodarką państwową i spółdzielczą
Art. 57.
Przedsiębiorstwa państwowe mogą zawierać umowy z rzemieślnikami i drobnymi przedsiębiorstwami w zakresie dostaw, usług, napraw i produkcji.
Art. 58.
Rzemiosło może wykonywać zadania pomocnicze dla przemysłu państwowego, rolnictwa, budownictwa, transportu i usług publicznych.
Art. 59.
Spółdzielnie rzemieślnicze mogą łączyć działalność indywidualnych rzemieślników w celu wspólnego:
1. zakupu materiałów;
2. wykorzystania maszyn;
3. magazynowania;
4. sprzedaży;
5. transportu;
6. świadczenia usług.
Art. 60.
Państwo wspiera współpracę pomiędzy rzemiosłem, przedsiębiorstwami państwowymi i spółdzielniami, jeżeli służy ona zwiększeniu produkcji krajowej i poprawie zaopatrzenia ludności.
Rozdział 12
Kontrola i odpowiedzialność
Art. 61.
Rzemieślnik i drobny przedsiębiorca podlega kontroli właściwych organów państwa w zakresie wynikającym z prawa.
Art. 62.
Kontrola może dotyczyć w szczególności:
1. przestrzegania prawa pracy;
2. jakości produktów;
3. bezpieczeństwa;
4. obowiązków podatkowych;
5. ochrony środowiska;
6. praw konsumentów;
7. wykorzystania środków publicznych.
Art. 63.
W przypadku stwierdzenia naruszeń organ kontrolny może:
1. wydać zalecenia pokontrolne;
2. nakazać usunięcie naruszeń;
3. nałożyć karę administracyjną, jeżeli przewiduje ją ustawa;
4. skierować sprawę do właściwego organu.
Art. 64.
Poważne naruszenie warunków wykonywania działalności może skutkować zawieszeniem albo zakazem prowadzenia określonego rodzaju działalności na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Rozdział 13
Rozwój lokalny
Art. 65.
Rzemiosło i drobna przedsiębiorczość stanowią instrument rozwoju gospodarczego gmin, powiatów i województw.
Art. 66.
Organy samorządu terytorialnego mogą tworzyć lokalne programy rozwoju rzemiosła obejmujące:
1. udostępnianie lokali;
2. tworzenie targowisk i centrów usługowych;
3. szkolenia;
4. promocję lokalnych produktów;
5. pomoc inwestycyjną;
6. tworzenie stref drobnej produkcji.
Art. 67.
W planach rozwoju terytorialnego uwzględnia się potrzeby zakładów rzemieślniczych i drobnych przedsiębiorstw.
Art. 68.
Organy państwa i samorządu mogą prowadzić programy mające na celu przywracanie działalności gospodarczej w miejscowościach o wysokim bezrobociu lub ograniczonej liczbie zakładów usługowych.
Rozdział 14
Przepisy szczególne
Art. 69.
Rzemieślnik może prowadzić działalność w kilku zakładach, jeżeli zostały one prawidłowo zgłoszone i spełniają wymagania prawa.
Art. 70.
Drobne przedsiębiorstwo może łączyć działalność produkcyjną, usługową i handlową, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 71.
Rzemieślnicy mogą zrzeszać się w celu wspólnego wykonywania określonych zadań gospodarczych bez utraty odrębności swoich przedsiębiorstw.
Art. 72.
Zakład rzemieślniczy może korzystać z usług księgowych, prawnych, technicznych i doradczych świadczonych przez inne podmioty.
Art. 73.
Minister właściwy do spraw gospodarki może prowadzić programy badania sytuacji ekonomicznej rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 74.
Organy administracji gospodarczej uwzględniają dane o rzemiośle i drobnej przedsiębiorczości przy opracowywaniu narodowych planów gospodarczych.
Rozdział 15
Przepisy końcowe
Art. 75.
Minister Gospodarki sprawuje ogólny nadzór nad realizacją polityki państwa w zakresie rozwoju rzemiosła i drobnej przedsiębiorczości.
Art. 76.
Minister Gospodarki może, w drodze rozporządzenia, określić szczegółowe zasady:
1. klasyfikacji działalności rzemieślniczej;
2. prowadzenia ewidencji zakładów rzemieślniczych;
3. programów wsparcia;
4. współpracy organów państwa z organizacjami rzemiosła;
5. kwalifikacji zawodowych, w zakresie nieuregulowanym odrębnymi ustawami.
Art. 77.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów:
1. o działalności gospodarczej;
2. o przedsiębiorstwach prywatnych;
3. o spółdzielczości;
4. o podatkach i opłatach publicznych;
5. o prawie pracy;
6. o ochronie konkurencji i konsumentów;
7. o planowaniu gospodarczym.
Art. 78.
Do rzemieślników i drobnych przedsiębiorstw stosuje się przepisy o rejestrze przedsiębiorstw w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą.
Art. 79.
Organy państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego współdziałają z organizacjami rzemiosła przy wykonywaniu zadań wynikających z ustawy.
Art. 80.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 21 września 2026r.