Ustawa o Rynku Paliw
: śr wrz 23, 2026 6:01 am
USTAWA
o rynku paliw
z dnia 23 września 2026 r.
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady funkcjonowania rynku paliw w Drackiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w szczególności:
1. wytwarzania paliw;
2. importu i eksportu paliw;
3. magazynowania paliw;
4. transportu paliw;
5. sprzedaży hurtowej i detalicznej;
6. funkcjonowania stacji paliw;
7. zasad kształtowania i kontroli rynku paliw;
8. obowiązków przedsiębiorstw działających na rynku paliw;
9. bezpieczeństwa i ciągłości dostaw paliw;
10. nadzoru państwa nad rynkiem paliw.
Art. 2.
Rynek paliw stanowi część strategicznej infrastruktury gospodarczej i energetycznej Republiki.
Art. 3.
Państwo zapewnia bezpieczeństwo, ciągłość i stabilność dostaw paliw na terytorium Republiki.
Art. 4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1. paliwach - rozumie się przez to paliwa ciekłe, gazowe oraz inne paliwa przeznaczone do celów energetycznych lub transportowych;
2. paliwie ciekłym - rozumie się przez to w szczególności benzyny, oleje napędowe, oleje opałowe i paliwa lotnicze;
3. LPG - rozumie się przez to skroplony gaz ropopochodny;
4. stacji paliw - rozumie się przez to obiekt przeznaczony do detalicznej sprzedaży paliw;
5. hurtowni paliw - rozumie się przez to obiekt przeznaczony do hurtowego obrotu paliwami;
6. magazynie paliw - rozumie się przez to instalację przeznaczoną do przechowywania paliw;
7. obrocie paliwami - rozumie się przez to sprzedaż, zakup, dostawę, import, eksport i inne formy gospodarowania paliwami;
8. przedsiębiorstwie paliwowym - rozumie się przez to przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z rynkiem paliw.
Art. 5.
Minister Gospodarki sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem rynku paliw.
Art. 6.
Minister Gospodarki współpracuje w sprawach rynku paliw z Ministrem Finansów, Ministrem Komunikacji, Ministrem Obrony oraz innymi właściwymi organami państwa.
Rozdział II
Organizacja rynku paliw
Art. 7.
Rynek paliw obejmuje:
1. produkcję paliw;
2. przetwarzanie surowców energetycznych;
3. import paliw;
4. eksport paliw;
5. magazynowanie;
6. transport;
7. obrót hurtowy;
8. obrót detaliczny.
Art. 8.
Na rynku paliw mogą działać:
1. przedsiębiorstwa państwowe;
2. przedsiębiorstwa prywatne;
3. spółdzielnie;
4. przedsiębiorstwa mieszane;
5. przedsiębiorstwa zagraniczne, na zasadach określonych prawem.
Art. 9.
Państwo zachowuje szczególną kontrolę nad działalnością dotyczącą:
1. strategicznych magazynów paliw;
2. infrastruktury przesyłowej;
3. głównych rafinerii;
4. terminali importowych i eksportowych;
5. infrastruktury niezbędnej dla bezpieczeństwa energetycznego.
Art. 10.
Przedsiębiorstwa działające na rynku paliw są obowiązane przestrzegać państwowych planów gospodarczych oraz przepisów dotyczących zapasów paliw.
Art. 11.
Minister Gospodarki określa kierunki rozwoju rynku paliw w ramach planowania gospodarczego.
Rozdział III
Koncesjonowanie działalności
Art. 12.
Wykonywanie działalności polegającej na:
1. produkcji paliw;
2. prowadzeniu hurtowego obrotu paliwami;
3. magazynowaniu paliw;
4. prowadzeniu sieci dystrybucji paliw;
wymaga uzyskania koncesji.
Art. 13.
Koncesję wydaje Minister Gospodarki.
Art. 14.
Koncesja określa w szczególności:
1. rodzaj prowadzonej działalności;
2. zakres działalności;
3. obszar jej wykonywania;
4. wymagania techniczne;
5. obowiązki przedsiębiorstwa;
6. warunki bezpieczeństwa.
Art. 15.
Koncesja może zostać odmówiona, jeżeli działalność przedsiębiorstwa mogłaby zagrozić bezpieczeństwu energetycznemu Republiki.
Art. 16.
Koncesja może zostać cofnięta w przypadku:
1. rażącego naruszenia prawa;
2. prowadzenia działalności bez wymaganych zabezpieczeń;
3. fałszowania danych;
4. naruszania obowiązków dotyczących zapasów;
5. powtarzającego się wprowadzania do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych.
Art. 17.
Sprzedaż detaliczna paliw na stacji paliw nie wymaga odrębnej koncesji, jeżeli stacja jest prowadzona przez podmiot posiadający wymagane zezwolenia oraz zaopatrujący się u legalnego dostawcy.
Rozdział IV
Produkcja paliw
Art. 18.
Produkcja paliw odbywa się zgodnie z państwowymi normami jakościowymi i bezpieczeństwa.
Art. 19.
Przedsiębiorstwa produkujące paliwa są obowiązane prowadzić ewidencję:
1. ilości wyprodukowanych paliw;
2. rodzaju paliw;
3. wykorzystanych surowców;
4. wielkości sprzedaży;
5. zapasów produkcyjnych.
Art. 20.
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe realizują zadania wynikające z narodowych planów gospodarczych.
Art. 21.
Minister Gospodarki może określić minimalne poziomy produkcji paliw strategicznych.
Art. 22.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego Minister Gospodarki może wydać przedsiębiorstwom paliwowym polecenia dotyczące zwiększenia produkcji lub zmiany struktury produkcji.
Rozdział V
Import i eksport paliw
Art. 23.
Import paliw podlega państwowemu nadzorowi.
Art. 24.
Eksport paliw może być ograniczony, jeżeli jego prowadzenie zagraża krajowemu zaopatrzeniu w paliwa.
Art. 25.
Minister Gospodarki może określić:
1. maksymalną wielkość eksportu;
2. minimalny poziom krajowych dostaw;
3. priorytetowe kierunki importu;
4. wymagania dotyczące dostaw zagranicznych.
Art. 26.
W przypadku niedoboru paliw Minister Gospodarki może czasowo ograniczyć eksport.
Art. 27.
Importowane paliwa muszą spełniać drackie wymagania jakościowe.
Art. 28.
Przedsiębiorstwa importujące paliwa są obowiązane przekazywać państwu informacje o:
1. ilości importowanego paliwa;
2. kraju pochodzenia;
3. dostawcy;
4. cenie zakupu;
5. miejscu przeznaczenia.
Rozdział VI
Magazynowanie i dystrybucja
Art. 29.
Magazynowanie paliw może być prowadzone wyłącznie w obiektach spełniających wymagania techniczne i bezpieczeństwa.
Art. 30.
Magazyny paliw podlegają rejestracji.
Art. 31.
Tworzy się Państwowy Rejestr Magazynów Paliw.
Art. 32.
Rejestr prowadzi Minister Gospodarki.
Art. 33.
Przedsiębiorstwo prowadzące magazyn paliw jest obowiązane prowadzić bieżącą ewidencję ilości przechowywanych paliw.
Art. 34.
Dystrybucja paliw odbywa się zgodnie z planami dostaw i zasadami bezpieczeństwa energetycznego.
Art. 35.
W przypadku wystąpienia niedoboru paliwa państwo może wprowadzić priorytetowe dostawy dla:
1. wojska;
2. służb ratowniczych;
3. transportu publicznego;
4. energetyki;
5. rolnictwa;
6. przedsiębiorstw strategicznych;
7. infrastruktury krytycznej.
Rozdział VII
Stacje paliw
Art. 36.
Stacja paliw może prowadzić sprzedaż paliw wyłącznie po spełnieniu wymagań określonych prawem.
Art. 37.
Stacja paliw jest obowiązana zapewnić:
1. oznaczenie rodzaju paliwa;
2. oznaczenie ceny;
3. sprawność urządzeń pomiarowych;
4. bezpieczeństwo klientów;
5. możliwość uzyskania informacji o jakości paliwa.
Art. 38.
Dystrybutory paliw muszą być wyposażone w legalizowane urządzenia pomiarowe zgodnie z ustawą o miarach i wagach.
Art. 39.
Stacja paliw jest obowiązana posiadać dokumentację dotyczącą źródła pochodzenia sprzedawanych paliw.
Art. 40.
Zakazuje się sprzedaży paliwa pochodzącego z nielegalnego źródła.
Art. 41.
Stacja paliw może prowadzić sprzedaż innych produktów i usług, jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu obiektu.
Rozdział VIII
Ceny paliw
Art. 42.
Ceny paliw ustala się zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o cenach.
Art. 43.
Minister Gospodarki może ustalić maksymalną cenę paliwa w przypadku:
1. nadzwyczajnego wzrostu cen;
2. zagrożenia zaopatrzenia ludności;
3. kryzysu energetycznego;
4. wojny lub stanu wyjątkowego;
5. zakłócenia dostaw międzynarodowych.
Art. 44.
Ceny urzędowe mogą być różnicowane według:
1. rodzaju paliwa;
2. regionu;
3. grup odbiorców;
4. celu wykorzystania paliwa.
Art. 45.
W przypadku ustalenia ceny maksymalnej przedsiębiorca nie może sprzedawać paliwa po cenie wyższej.
Rozdział IX
Jakość paliw
Art. 46.
Paliwa wprowadzane do obrotu muszą spełniać wymagania jakościowe określone w przepisach prawa.
Art. 47.
Tworzy się Dracki System Kontroli Jakości Paliw.
Art. 48.
System obejmuje:
1. producentów;
2. importerów;
3. magazyny;
4. hurtownie;
5. stacje paliw;
6. przewoźników.
Art. 49.
Kontrolę jakości paliw prowadzą właściwe organy państwowe.
Art. 50.
W przypadku stwierdzenia paliwa niespełniającego wymagań może zostać nakazane:
1. wycofanie paliwa z obrotu;
2. zabezpieczenie paliwa;
3. zakaz sprzedaży;
4. przeprowadzenie dodatkowych badań.
Art. 51.
Koszty usunięcia paliwa niespełniającego wymagań ponosi podmiot odpowiedzialny za jego wprowadzenie do obrotu.
Rozdział X
Zapasy i bezpieczeństwo dostaw
Art. 52.
Zasady tworzenia państwowych i obowiązkowych zapasów paliw określa ustawa o zapasach paliw i surowców energetycznych.
Art. 53.
Przedsiębiorstwa uczestniczące w rynku paliw są obowiązane współpracować z organami państwa przy utrzymywaniu bezpieczeństwa dostaw.
Art. 54.
W przypadku kryzysu paliwowego Minister Gospodarki może:
1. zmienić kierunki dostaw;
2. nakazać zwiększenie dostaw;
3. ograniczyć eksport;
4. ustalić priorytetowe grupy odbiorców;
5. nakazać wykorzystanie określonych magazynów;
6. wprowadzić czasowe ograniczenia sprzedaży.
Art. 55.
Decyzje, o których mowa w art. 54, muszą uwzględniać ochronę ludności oraz funkcjonowanie podstawowych sektorów gospodarki.
Rozdział XI
Rynek hurtowy
Art. 56.
Obrót hurtowy paliwami może prowadzić przedsiębiorstwo posiadające odpowiednią koncesję.
Art. 57.
Hurtownia paliw prowadzi ewidencję wszystkich transakcji.
Art. 58.
Ewidencja obejmuje:
1. sprzedawcę;
2. nabywcę;
3. rodzaj paliwa;
4. ilość;
5. cenę;
6. datę transakcji;
7. miejsce dostawy.
Art. 59.
Zabrania się ukrywania rzeczywistej wielkości obrotu paliwami.
Art. 60.
Organy państwa mogą kontrolować przepływ paliw pomiędzy producentem, hurtownią, magazynem i stacją paliw.
Rozdział XII
Rynek detaliczny
Art. 61.
Sprzedaż detaliczna paliw odbywa się na zasadach równego dostępu odbiorców, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z bezpieczeństwa państwa i gospodarki.
Art. 62.
Stacja paliw jest obowiązana informować klientów o cenach paliw przed dokonaniem sprzedaży.
Art. 63.
Cena wskazana na dystrybutorze musi odpowiadać cenie pobieranej od odbiorcy.
Art. 64.
Zakazuje się praktyk polegających na wprowadzaniu klientów w błąd co do:
1. rodzaju paliwa;
2. ilości paliwa;
3. ceny;
4. jakości paliwa;
5. pochodzenia paliwa.
Art. 65.
Przepisy dotyczące ochrony konsumentów stosuje się do sprzedaży paliw odpowiednio.
Rozdział XIII
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe
Art. 66.
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe wykonują zadania gospodarcze określone w planach państwowych.
Art. 67.
Do zadań strategicznych przedsiębiorstw paliwowych należy w szczególności:
1. zapewnienie dostaw krajowych;
2. utrzymywanie zdolności produkcyjnych;
3. rozwój infrastruktury;
4. rozwój krajowego przemysłu paliwowego;
5. utrzymywanie zdolności reagowania kryzysowego.
Art. 68.
Minister Gospodarki może nakładać na przedsiębiorstwa państwowe obowiązki związane z bezpieczeństwem paliwowym.
Art. 69.
Przedsiębiorstwa państwowe są obowiązane przekazywać Ministrowi Gospodarki informacje o produkcji, zapasach, sprzedaży i inwestycjach.
Rozdział XIV
Konkurencja i kontrola rynku
Art. 70.
Działalność przedsiębiorstw paliwowych podlega przepisom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy o kontroli monopoli państwowych i prywatnych.
Art. 71.
Zakazuje się porozumień przedsiębiorstw mających na celu:
1. sztuczne podnoszenie cen;
2. podział rynku;
3. ograniczanie dostaw;
4. eliminowanie konkurencji;
5. manipulowanie dostępnością paliw.
Art. 72.
W przypadku zagrożenia konkurencji Minister Gospodarki może wystąpić do właściwego organu o przeprowadzenie kontroli przedsiębiorstwa.
Art. 73.
Strategiczne przedsiębiorstwa paliwowe mogą zostać objęte szczególnym nadzorem państwa.
Rozdział XV
Transport paliw
Art. 74.
Transport paliw odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu, bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska.
Art. 75.
Przewoźnik paliwa jest obowiązany posiadać dokumentację określającą:
1. rodzaj paliwa;
2. ilość;
3. miejsce załadunku;
4. miejsce rozładunku;
5. nadawcę;
6. odbiorcę.
Art. 76.
Państwo prowadzi monitoring przepływu paliw o znaczeniu strategicznym.
Art. 77.
Minister Komunikacji współpracuje z Ministrem Gospodarki przy zapewnieniu odpowiedniej zdolności transportowej dla rynku paliw.
Rozdział XVI
Nadzór i kontrola
Art. 78.
Minister Gospodarki sprawuje nadzór nad wykonaniem ustawy.
Art. 79.
Organy kontroli mogą żądać od przedsiębiorstw dokumentów dotyczących:
1. produkcji;
2. zakupów;
3. sprzedaży;
4. magazynowania;
5. transportu;
6. zapasów;
7. cen.
Art. 80.
Przedsiębiorstwo jest obowiązane umożliwić przeprowadzenie kontroli.
Art. 81.
W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa organ może nakazać usunięcie nieprawidłowości.
Art. 82.
W przypadku poważnego zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego można czasowo ograniczyć działalność przedsiębiorstwa na zasadach określonych prawem.
Rozdział XVII
Odpowiedzialność
Art. 83.
Kto prowadzi działalność koncesjonowaną bez wymaganej koncesji, podlega karze administracyjnej oraz obowiązkowi zaprzestania działalności.
Art. 84.
Kto wprowadza do obrotu paliwo niespełniające wymagań jakościowych, podlega odpowiedzialności określonej w przepisach prawa.
Art. 85.
Kto świadomie podaje nieprawdziwe dane dotyczące ilości, pochodzenia lub ceny paliwa, podlega odpowiedzialności administracyjnej lub karnej na zasadach określonych w Kodeksie Karnym.
Art. 86.
Przedsiębiorstwo może zostać zobowiązane do naprawienia szkody powstałej wskutek naruszenia przepisów ustawy.
Rozdział XVIII
Planowanie rynku paliw
Art. 87.
Minister Gospodarki sporządza okresowy Plan Rozwoju Rynku Paliw.
Art. 88.
Plan określa w szczególności:
1. przewidywane krajowe zapotrzebowanie;
2. wielkość krajowej produkcji;
3. potrzeby importowe;
4. możliwości eksportowe;
5. rozwój infrastruktury;
6. potrzeby magazynowe;
7. kierunki rozwoju paliw alternatywnych;
8. działania na rzecz bezpieczeństwa dostaw.
Art. 89.
Plan jest uwzględniany w państwowych planach gospodarczych i inwestycyjnych.
Rozdział XIX
Przepisy końcowe
Art. 90.
Do przedsiębiorstw działających na rynku paliw stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o działalności gospodarczej, ustawy o przedsiębiorstwach prywatnych, ustawy o jakości produktów i usług, ustawy o cenach, ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy o zapasach paliw i surowców energetycznych.
Art. 91.
Minister Gospodarki wydaje przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania ustawy.
Art. 92.
Organy państwowe są obowiązane uwzględniać przepisy niniejszej ustawy przy opracowywaniu planów gospodarczych i energetycznych.
Art. 93.
Traci moc każda regulacja sprzeczna z niniejszą ustawą w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą.
Art. 94.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 23 września 2026r.
o rynku paliw
z dnia 23 września 2026 r.
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady funkcjonowania rynku paliw w Drackiej Republice Ludowo-Demokratycznej, w szczególności:
1. wytwarzania paliw;
2. importu i eksportu paliw;
3. magazynowania paliw;
4. transportu paliw;
5. sprzedaży hurtowej i detalicznej;
6. funkcjonowania stacji paliw;
7. zasad kształtowania i kontroli rynku paliw;
8. obowiązków przedsiębiorstw działających na rynku paliw;
9. bezpieczeństwa i ciągłości dostaw paliw;
10. nadzoru państwa nad rynkiem paliw.
Art. 2.
Rynek paliw stanowi część strategicznej infrastruktury gospodarczej i energetycznej Republiki.
Art. 3.
Państwo zapewnia bezpieczeństwo, ciągłość i stabilność dostaw paliw na terytorium Republiki.
Art. 4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1. paliwach - rozumie się przez to paliwa ciekłe, gazowe oraz inne paliwa przeznaczone do celów energetycznych lub transportowych;
2. paliwie ciekłym - rozumie się przez to w szczególności benzyny, oleje napędowe, oleje opałowe i paliwa lotnicze;
3. LPG - rozumie się przez to skroplony gaz ropopochodny;
4. stacji paliw - rozumie się przez to obiekt przeznaczony do detalicznej sprzedaży paliw;
5. hurtowni paliw - rozumie się przez to obiekt przeznaczony do hurtowego obrotu paliwami;
6. magazynie paliw - rozumie się przez to instalację przeznaczoną do przechowywania paliw;
7. obrocie paliwami - rozumie się przez to sprzedaż, zakup, dostawę, import, eksport i inne formy gospodarowania paliwami;
8. przedsiębiorstwie paliwowym - rozumie się przez to przedsiębiorstwo wykonujące działalność związaną z rynkiem paliw.
Art. 5.
Minister Gospodarki sprawuje nadzór nad funkcjonowaniem rynku paliw.
Art. 6.
Minister Gospodarki współpracuje w sprawach rynku paliw z Ministrem Finansów, Ministrem Komunikacji, Ministrem Obrony oraz innymi właściwymi organami państwa.
Rozdział II
Organizacja rynku paliw
Art. 7.
Rynek paliw obejmuje:
1. produkcję paliw;
2. przetwarzanie surowców energetycznych;
3. import paliw;
4. eksport paliw;
5. magazynowanie;
6. transport;
7. obrót hurtowy;
8. obrót detaliczny.
Art. 8.
Na rynku paliw mogą działać:
1. przedsiębiorstwa państwowe;
2. przedsiębiorstwa prywatne;
3. spółdzielnie;
4. przedsiębiorstwa mieszane;
5. przedsiębiorstwa zagraniczne, na zasadach określonych prawem.
Art. 9.
Państwo zachowuje szczególną kontrolę nad działalnością dotyczącą:
1. strategicznych magazynów paliw;
2. infrastruktury przesyłowej;
3. głównych rafinerii;
4. terminali importowych i eksportowych;
5. infrastruktury niezbędnej dla bezpieczeństwa energetycznego.
Art. 10.
Przedsiębiorstwa działające na rynku paliw są obowiązane przestrzegać państwowych planów gospodarczych oraz przepisów dotyczących zapasów paliw.
Art. 11.
Minister Gospodarki określa kierunki rozwoju rynku paliw w ramach planowania gospodarczego.
Rozdział III
Koncesjonowanie działalności
Art. 12.
Wykonywanie działalności polegającej na:
1. produkcji paliw;
2. prowadzeniu hurtowego obrotu paliwami;
3. magazynowaniu paliw;
4. prowadzeniu sieci dystrybucji paliw;
wymaga uzyskania koncesji.
Art. 13.
Koncesję wydaje Minister Gospodarki.
Art. 14.
Koncesja określa w szczególności:
1. rodzaj prowadzonej działalności;
2. zakres działalności;
3. obszar jej wykonywania;
4. wymagania techniczne;
5. obowiązki przedsiębiorstwa;
6. warunki bezpieczeństwa.
Art. 15.
Koncesja może zostać odmówiona, jeżeli działalność przedsiębiorstwa mogłaby zagrozić bezpieczeństwu energetycznemu Republiki.
Art. 16.
Koncesja może zostać cofnięta w przypadku:
1. rażącego naruszenia prawa;
2. prowadzenia działalności bez wymaganych zabezpieczeń;
3. fałszowania danych;
4. naruszania obowiązków dotyczących zapasów;
5. powtarzającego się wprowadzania do obrotu paliw niespełniających wymagań jakościowych.
Art. 17.
Sprzedaż detaliczna paliw na stacji paliw nie wymaga odrębnej koncesji, jeżeli stacja jest prowadzona przez podmiot posiadający wymagane zezwolenia oraz zaopatrujący się u legalnego dostawcy.
Rozdział IV
Produkcja paliw
Art. 18.
Produkcja paliw odbywa się zgodnie z państwowymi normami jakościowymi i bezpieczeństwa.
Art. 19.
Przedsiębiorstwa produkujące paliwa są obowiązane prowadzić ewidencję:
1. ilości wyprodukowanych paliw;
2. rodzaju paliw;
3. wykorzystanych surowców;
4. wielkości sprzedaży;
5. zapasów produkcyjnych.
Art. 20.
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe realizują zadania wynikające z narodowych planów gospodarczych.
Art. 21.
Minister Gospodarki może określić minimalne poziomy produkcji paliw strategicznych.
Art. 22.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego Minister Gospodarki może wydać przedsiębiorstwom paliwowym polecenia dotyczące zwiększenia produkcji lub zmiany struktury produkcji.
Rozdział V
Import i eksport paliw
Art. 23.
Import paliw podlega państwowemu nadzorowi.
Art. 24.
Eksport paliw może być ograniczony, jeżeli jego prowadzenie zagraża krajowemu zaopatrzeniu w paliwa.
Art. 25.
Minister Gospodarki może określić:
1. maksymalną wielkość eksportu;
2. minimalny poziom krajowych dostaw;
3. priorytetowe kierunki importu;
4. wymagania dotyczące dostaw zagranicznych.
Art. 26.
W przypadku niedoboru paliw Minister Gospodarki może czasowo ograniczyć eksport.
Art. 27.
Importowane paliwa muszą spełniać drackie wymagania jakościowe.
Art. 28.
Przedsiębiorstwa importujące paliwa są obowiązane przekazywać państwu informacje o:
1. ilości importowanego paliwa;
2. kraju pochodzenia;
3. dostawcy;
4. cenie zakupu;
5. miejscu przeznaczenia.
Rozdział VI
Magazynowanie i dystrybucja
Art. 29.
Magazynowanie paliw może być prowadzone wyłącznie w obiektach spełniających wymagania techniczne i bezpieczeństwa.
Art. 30.
Magazyny paliw podlegają rejestracji.
Art. 31.
Tworzy się Państwowy Rejestr Magazynów Paliw.
Art. 32.
Rejestr prowadzi Minister Gospodarki.
Art. 33.
Przedsiębiorstwo prowadzące magazyn paliw jest obowiązane prowadzić bieżącą ewidencję ilości przechowywanych paliw.
Art. 34.
Dystrybucja paliw odbywa się zgodnie z planami dostaw i zasadami bezpieczeństwa energetycznego.
Art. 35.
W przypadku wystąpienia niedoboru paliwa państwo może wprowadzić priorytetowe dostawy dla:
1. wojska;
2. służb ratowniczych;
3. transportu publicznego;
4. energetyki;
5. rolnictwa;
6. przedsiębiorstw strategicznych;
7. infrastruktury krytycznej.
Rozdział VII
Stacje paliw
Art. 36.
Stacja paliw może prowadzić sprzedaż paliw wyłącznie po spełnieniu wymagań określonych prawem.
Art. 37.
Stacja paliw jest obowiązana zapewnić:
1. oznaczenie rodzaju paliwa;
2. oznaczenie ceny;
3. sprawność urządzeń pomiarowych;
4. bezpieczeństwo klientów;
5. możliwość uzyskania informacji o jakości paliwa.
Art. 38.
Dystrybutory paliw muszą być wyposażone w legalizowane urządzenia pomiarowe zgodnie z ustawą o miarach i wagach.
Art. 39.
Stacja paliw jest obowiązana posiadać dokumentację dotyczącą źródła pochodzenia sprzedawanych paliw.
Art. 40.
Zakazuje się sprzedaży paliwa pochodzącego z nielegalnego źródła.
Art. 41.
Stacja paliw może prowadzić sprzedaż innych produktów i usług, jeżeli nie zagraża to bezpieczeństwu obiektu.
Rozdział VIII
Ceny paliw
Art. 42.
Ceny paliw ustala się zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o cenach.
Art. 43.
Minister Gospodarki może ustalić maksymalną cenę paliwa w przypadku:
1. nadzwyczajnego wzrostu cen;
2. zagrożenia zaopatrzenia ludności;
3. kryzysu energetycznego;
4. wojny lub stanu wyjątkowego;
5. zakłócenia dostaw międzynarodowych.
Art. 44.
Ceny urzędowe mogą być różnicowane według:
1. rodzaju paliwa;
2. regionu;
3. grup odbiorców;
4. celu wykorzystania paliwa.
Art. 45.
W przypadku ustalenia ceny maksymalnej przedsiębiorca nie może sprzedawać paliwa po cenie wyższej.
Rozdział IX
Jakość paliw
Art. 46.
Paliwa wprowadzane do obrotu muszą spełniać wymagania jakościowe określone w przepisach prawa.
Art. 47.
Tworzy się Dracki System Kontroli Jakości Paliw.
Art. 48.
System obejmuje:
1. producentów;
2. importerów;
3. magazyny;
4. hurtownie;
5. stacje paliw;
6. przewoźników.
Art. 49.
Kontrolę jakości paliw prowadzą właściwe organy państwowe.
Art. 50.
W przypadku stwierdzenia paliwa niespełniającego wymagań może zostać nakazane:
1. wycofanie paliwa z obrotu;
2. zabezpieczenie paliwa;
3. zakaz sprzedaży;
4. przeprowadzenie dodatkowych badań.
Art. 51.
Koszty usunięcia paliwa niespełniającego wymagań ponosi podmiot odpowiedzialny za jego wprowadzenie do obrotu.
Rozdział X
Zapasy i bezpieczeństwo dostaw
Art. 52.
Zasady tworzenia państwowych i obowiązkowych zapasów paliw określa ustawa o zapasach paliw i surowców energetycznych.
Art. 53.
Przedsiębiorstwa uczestniczące w rynku paliw są obowiązane współpracować z organami państwa przy utrzymywaniu bezpieczeństwa dostaw.
Art. 54.
W przypadku kryzysu paliwowego Minister Gospodarki może:
1. zmienić kierunki dostaw;
2. nakazać zwiększenie dostaw;
3. ograniczyć eksport;
4. ustalić priorytetowe grupy odbiorców;
5. nakazać wykorzystanie określonych magazynów;
6. wprowadzić czasowe ograniczenia sprzedaży.
Art. 55.
Decyzje, o których mowa w art. 54, muszą uwzględniać ochronę ludności oraz funkcjonowanie podstawowych sektorów gospodarki.
Rozdział XI
Rynek hurtowy
Art. 56.
Obrót hurtowy paliwami może prowadzić przedsiębiorstwo posiadające odpowiednią koncesję.
Art. 57.
Hurtownia paliw prowadzi ewidencję wszystkich transakcji.
Art. 58.
Ewidencja obejmuje:
1. sprzedawcę;
2. nabywcę;
3. rodzaj paliwa;
4. ilość;
5. cenę;
6. datę transakcji;
7. miejsce dostawy.
Art. 59.
Zabrania się ukrywania rzeczywistej wielkości obrotu paliwami.
Art. 60.
Organy państwa mogą kontrolować przepływ paliw pomiędzy producentem, hurtownią, magazynem i stacją paliw.
Rozdział XII
Rynek detaliczny
Art. 61.
Sprzedaż detaliczna paliw odbywa się na zasadach równego dostępu odbiorców, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z bezpieczeństwa państwa i gospodarki.
Art. 62.
Stacja paliw jest obowiązana informować klientów o cenach paliw przed dokonaniem sprzedaży.
Art. 63.
Cena wskazana na dystrybutorze musi odpowiadać cenie pobieranej od odbiorcy.
Art. 64.
Zakazuje się praktyk polegających na wprowadzaniu klientów w błąd co do:
1. rodzaju paliwa;
2. ilości paliwa;
3. ceny;
4. jakości paliwa;
5. pochodzenia paliwa.
Art. 65.
Przepisy dotyczące ochrony konsumentów stosuje się do sprzedaży paliw odpowiednio.
Rozdział XIII
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe
Art. 66.
Państwowe przedsiębiorstwa paliwowe wykonują zadania gospodarcze określone w planach państwowych.
Art. 67.
Do zadań strategicznych przedsiębiorstw paliwowych należy w szczególności:
1. zapewnienie dostaw krajowych;
2. utrzymywanie zdolności produkcyjnych;
3. rozwój infrastruktury;
4. rozwój krajowego przemysłu paliwowego;
5. utrzymywanie zdolności reagowania kryzysowego.
Art. 68.
Minister Gospodarki może nakładać na przedsiębiorstwa państwowe obowiązki związane z bezpieczeństwem paliwowym.
Art. 69.
Przedsiębiorstwa państwowe są obowiązane przekazywać Ministrowi Gospodarki informacje o produkcji, zapasach, sprzedaży i inwestycjach.
Rozdział XIV
Konkurencja i kontrola rynku
Art. 70.
Działalność przedsiębiorstw paliwowych podlega przepisom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy o kontroli monopoli państwowych i prywatnych.
Art. 71.
Zakazuje się porozumień przedsiębiorstw mających na celu:
1. sztuczne podnoszenie cen;
2. podział rynku;
3. ograniczanie dostaw;
4. eliminowanie konkurencji;
5. manipulowanie dostępnością paliw.
Art. 72.
W przypadku zagrożenia konkurencji Minister Gospodarki może wystąpić do właściwego organu o przeprowadzenie kontroli przedsiębiorstwa.
Art. 73.
Strategiczne przedsiębiorstwa paliwowe mogą zostać objęte szczególnym nadzorem państwa.
Rozdział XV
Transport paliw
Art. 74.
Transport paliw odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu, bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska.
Art. 75.
Przewoźnik paliwa jest obowiązany posiadać dokumentację określającą:
1. rodzaj paliwa;
2. ilość;
3. miejsce załadunku;
4. miejsce rozładunku;
5. nadawcę;
6. odbiorcę.
Art. 76.
Państwo prowadzi monitoring przepływu paliw o znaczeniu strategicznym.
Art. 77.
Minister Komunikacji współpracuje z Ministrem Gospodarki przy zapewnieniu odpowiedniej zdolności transportowej dla rynku paliw.
Rozdział XVI
Nadzór i kontrola
Art. 78.
Minister Gospodarki sprawuje nadzór nad wykonaniem ustawy.
Art. 79.
Organy kontroli mogą żądać od przedsiębiorstw dokumentów dotyczących:
1. produkcji;
2. zakupów;
3. sprzedaży;
4. magazynowania;
5. transportu;
6. zapasów;
7. cen.
Art. 80.
Przedsiębiorstwo jest obowiązane umożliwić przeprowadzenie kontroli.
Art. 81.
W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa organ może nakazać usunięcie nieprawidłowości.
Art. 82.
W przypadku poważnego zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego można czasowo ograniczyć działalność przedsiębiorstwa na zasadach określonych prawem.
Rozdział XVII
Odpowiedzialność
Art. 83.
Kto prowadzi działalność koncesjonowaną bez wymaganej koncesji, podlega karze administracyjnej oraz obowiązkowi zaprzestania działalności.
Art. 84.
Kto wprowadza do obrotu paliwo niespełniające wymagań jakościowych, podlega odpowiedzialności określonej w przepisach prawa.
Art. 85.
Kto świadomie podaje nieprawdziwe dane dotyczące ilości, pochodzenia lub ceny paliwa, podlega odpowiedzialności administracyjnej lub karnej na zasadach określonych w Kodeksie Karnym.
Art. 86.
Przedsiębiorstwo może zostać zobowiązane do naprawienia szkody powstałej wskutek naruszenia przepisów ustawy.
Rozdział XVIII
Planowanie rynku paliw
Art. 87.
Minister Gospodarki sporządza okresowy Plan Rozwoju Rynku Paliw.
Art. 88.
Plan określa w szczególności:
1. przewidywane krajowe zapotrzebowanie;
2. wielkość krajowej produkcji;
3. potrzeby importowe;
4. możliwości eksportowe;
5. rozwój infrastruktury;
6. potrzeby magazynowe;
7. kierunki rozwoju paliw alternatywnych;
8. działania na rzecz bezpieczeństwa dostaw.
Art. 89.
Plan jest uwzględniany w państwowych planach gospodarczych i inwestycyjnych.
Rozdział XIX
Przepisy końcowe
Art. 90.
Do przedsiębiorstw działających na rynku paliw stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o działalności gospodarczej, ustawy o przedsiębiorstwach prywatnych, ustawy o jakości produktów i usług, ustawy o cenach, ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy o zapasach paliw i surowców energetycznych.
Art. 91.
Minister Gospodarki wydaje przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania ustawy.
Art. 92.
Organy państwowe są obowiązane uwzględniać przepisy niniejszej ustawy przy opracowywaniu planów gospodarczych i energetycznych.
Art. 93.
Traci moc każda regulacja sprzeczna z niniejszą ustawą w zakresie uregulowanym niniejszą ustawą.
Art. 94.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 23 września 2026r.