Ustawa o systemach teleinformatycznych państwa
: śr paź 07, 2026 1:46 pm
USTAWA
z dnia 7 października 2026 r.
o systemach teleinformatycznych państwa
Najwyższy Kongres Ludowy Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, kierując się postanowieniami Konstytucji Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, w szczególności obowiązkiem ochrony bezpieczeństwa Państwa, ochrony danych osobowych i tajemnicy korespondencji oraz zapewnienia sprawnego funkcjonowania organów Państwa, uchwala, co następuje:
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady tworzenia, funkcjonowania, utrzymywania, ochrony i rozwoju systemów teleinformatycznych Państwa.
Ustawa określa w szczególności:
zasady funkcjonowania państwowych systemów teleinformatycznych;
zasady wymiany informacji pomiędzy organami Państwa;
zasady ochrony informacji przetwarzanych w systemach teleinformatycznych;
obowiązki organów Państwa w zakresie bezpieczeństwa teleinformatycznego;
zasady tworzenia i prowadzenia państwowych rejestrów teleinformatycznych;
zasady nadzoru nad systemami teleinformatycznymi;
postępowanie w przypadku wystąpienia zagrożenia lub awarii systemów teleinformatycznych.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
system teleinformatyczny – zespół urządzeń, oprogramowania, sieci teleinformatycznych oraz procedur służących do przetwarzania, przechowywania, przesyłania lub udostępniania informacji;
państwowy system teleinformatyczny – system teleinformatyczny utworzony, utrzymywany lub wykorzystywany przez organ Państwa do wykonywania zadań publicznych;
informacja państwowa – informację przetwarzaną przez organ Państwa w związku z wykonywaniem jego kompetencji;
operator systemu – organ, jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne za funkcjonowanie określonego systemu teleinformatycznego;
incydent teleinformatyczny – zdarzenie powodujące lub mogące powodować zakłócenie, zniszczenie, utratę, nieuprawnioną zmianę lub ujawnienie informacji albo ograniczenie dostępności systemu;
bezpieczeństwo teleinformatyczne – stan zapewniający poufność, integralność, dostępność, autentyczność i ciągłość działania systemów oraz informacji;
rejestr państwowy – uporządkowany zbiór danych prowadzony przez organ Państwa na podstawie ustawy.
Art. 3.
Systemy teleinformatyczne Państwa służą wykonywaniu zadań publicznych, ochronie bezpieczeństwa Państwa oraz zapewnieniu sprawnego funkcjonowania Republiki.
Systemy teleinformatyczne Państwa tworzy się i utrzymuje zgodnie z Konstytucją oraz ustawami Republiki.
Żaden system teleinformatyczny Państwa nie może być wykorzystywany w sposób sprzeczny z Konstytucją.
Rozdział II
Krajowy system teleinformatyczny
Art. 4.
Ustanawia się Krajowy System Teleinformatyczny Drackiej Republiki, zwany dalej „Krajowym Systemem”.
Krajowy System stanowi zespół wzajemnie współpracujących państwowych systemów teleinformatycznych.
Krajowy System zapewnia w szczególności:
wymianę informacji pomiędzy organami Państwa;
obsługę rejestrów państwowych;
elektroniczną komunikację obywateli z organami Państwa;
obsługę procesów administracyjnych;
ochronę i archiwizację informacji państwowych;
zapewnienie ciągłości działania organów Państwa.
Art. 5.
Nadzór nad strategicznym rozwojem Krajowego Systemu sprawuje Rząd Drackiej Republiki.
Kierunki rozwoju Krajowego Systemu określa Rząd zgodnie z polityką Państwa wyznaczoną przez Sekretarza Generalnego.
W sprawach dotyczących bezpieczeństwa Państwa Rząd współdziała z Radą Państwową.
Art. 6.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić zgodność wykorzystywanych przez siebie systemów z wymaganiami Krajowego Systemu.
Systemy tworzone przez organy Państwa powinny, w miarę możliwości technicznych, zapewniać wymianę danych z innymi systemami państwowymi.
Szczegółowe wymagania techniczne określa Rząd w drodze rozporządzenia.
Rozdział III
Systemy teleinformatyczne organów Państwa
Art. 7.
Każdy organ Państwa odpowiada za prawidłowe i bezpieczne funkcjonowanie wykorzystywanych przez siebie systemów teleinformatycznych.
Organ Państwa wyznacza jednostkę lub funkcjonariusza odpowiedzialnego za bezpieczeństwo systemów teleinformatycznych.
Do obowiązków organu należy w szczególności:
zabezpieczenie systemów przed dostępem osób nieuprawnionych;
zapewnienie ciągłości działania;
wykonywanie kopii bezpieczeństwa;
rejestrowanie istotnych zdarzeń w systemie;
niezwłoczne reagowanie na incydenty;
zgłaszanie poważnych incydentów właściwym organom.
Art. 8.
Ministerstwa mogą tworzyć własne systemy teleinformatyczne przeznaczone do wykonywania zadań należących do właściwego resortu.
Systemy ministerstw powinny być kompatybilne z Krajowym Systemem.
Minister odpowiada za zgodność systemów resortu z niniejszą ustawą.
Art. 9.
Organy administracji terenowej mogą tworzyć systemy teleinformatyczne służące wykonywaniu zadań lokalnych.
Wojewoda sprawuje nadzór nad bezpieczeństwem systemów teleinformatycznych województwa.
Komisarz Powiatowy oraz Naczelnik Gminy odpowiadają za systemy pozostające w zakresie właściwości odpowiednio powiatu i gminy.
Systemy administracji terenowej mogą być łączone z systemami centralnymi na zasadach określonych przez Rząd.
Rozdział IV
Bezpieczeństwo teleinformatyczne
Art. 10.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić bezpieczeństwo informacji oraz systemów teleinformatycznych.
Bezpieczeństwo systemów obejmuje w szczególności:
ochronę przed nieuprawnionym dostępem;
ochronę przed utratą lub zniszczeniem danych;
ochronę przed nieuprawnioną zmianą danych;
zapewnienie dostępności systemów;
zapewnienie możliwości odtworzenia działania systemu po awarii.
Art. 11.
Dostęp do państwowego systemu teleinformatycznego może uzyskać wyłącznie osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia.
Uprawnienia nadaje administrator systemu zgodnie z zakresem obowiązków osoby korzystającej z systemu.
Zabrania się udostępniania osobom trzecim danych uwierzytelniających.
Art. 12.
Informacje szczególnie istotne dla bezpieczeństwa Państwa podlegają szczególnej ochronie.
Organy odpowiedzialne za obronę, bezpieczeństwo Państwa, sprawy wewnętrzne i sprawy zagraniczne stosują podwyższone wymagania bezpieczeństwa teleinformatycznego.
Szczegółowe zasady ochrony tych systemów określają przepisy wydane przez właściwe organy oraz przepisy dotyczące ochrony informacji państwowych.
Art. 13.
Państwowe systemy teleinformatyczne powinny posiadać mechanizmy wykrywania prób nieuprawnionego dostępu.
W przypadku wykrycia zagrożenia operator systemu jest obowiązany podjąć działania mające na celu ograniczenie skutków zagrożenia.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa Państwa informację o incydencie przekazuje się niezwłocznie właściwym organom bezpieczeństwa.
Rozdział V
Ochrona danych osobowych i informacji
Art. 14.
Dane osobowe przetwarzane przez organy Państwa podlegają ochronie.
Przetwarzanie danych osobowych może nastąpić wyłącznie w celu określonym prawem.
Organ Państwa przetwarzający dane jest obowiązany zabezpieczyć je przed:
utratą;
zniszczeniem;
zmianą;
nieuprawnionym dostępem;
nieuprawnionym ujawnieniem.
Art. 15.
Organy Państwa są obowiązane ograniczać dostęp do danych osobowych do osób, których obowiązki wymagają dostępu do tych danych.
Każdy dostęp do szczególnie chronionych zbiorów danych może podlegać rejestracji.
Dane mogą być udostępniane innym organom Państwa, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania ustawowych zadań tych organów.
Art. 16.
Tajemnica korespondencji elektronicznej podlega ochronie na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach.
Uzyskanie dostępu do korespondencji elektronicznej obywatela może nastąpić wyłącznie na podstawie właściwego przepisu prawa.
Organy Państwa są obowiązane chronić dane dotyczące komunikacji elektronicznej przed nieuprawnionym ujawnieniem.
Rozdział VI
Państwowe rejestry teleinformatyczne
Art. 17.
Państwowe rejestry teleinformatyczne tworzy się w celu zapewnienia prawidłowego wykonywania zadań Państwa.
Utworzenie rejestru państwowego następuje na podstawie ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, jeżeli przepisy prawa na to pozwalają.
Każdy rejestr określa:
organ prowadzący;
zakres gromadzonych danych;
cel prowadzenia rejestru;
zasady dostępu;
zasady ochrony danych.
Art. 18.
Dane zawarte w rejestrach państwowych mogą być przekazywane pomiędzy organami Państwa, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania ich ustawowych kompetencji.
Organy Państwa powinny dążyć do eliminowania wielokrotnego żądania od obywatela danych, które znajdują się już w państwowych rejestrach.
Wymiana danych odbywa się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa teleinformatycznego.
Art. 19.
Dane w rejestrach państwowych muszą być aktualne i kompletne w zakresie wymaganym przez ustawę.
Organ prowadzący rejestr odpowiada za prawidłowość jego funkcjonowania.
Każda zmiana danych może podlegać rejestracji w systemie.
Rozdział VII
Elektroniczna administracja
Art. 20.
Organy Państwa zapewniają możliwość załatwiania spraw publicznych drogą elektroniczną w zakresie określonym ustawą.
Elektroniczna komunikacja obywatela z organem Państwa posiada moc równą komunikacji prowadzonej w formie tradycyjnej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 21.
Organy Państwa mogą stosować elektroniczne podpisy, identyfikację elektroniczną oraz inne środki umożliwiające potwierdzenie tożsamości osoby.
Rząd określa w drodze rozporządzenia wymagania dotyczące państwowych systemów identyfikacji elektronicznej.
Art. 22.
Obywatel ma prawo uzyskiwać informacje dotyczące spraw prowadzonych przez organy Państwa za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, w zakresie określonym ustawą.
Organ Państwa może odmówić elektronicznego udostępnienia informacji, jeżeli jej ujawnienie mogłoby zagrozić bezpieczeństwu Państwa, porządkowi publicznemu lub prawom innych osób.
Rozdział VIII
Nadzór nad systemami teleinformatycznymi
Art. 23.
Nadzór nad realizacją polityki Państwa w zakresie systemów teleinformatycznych sprawuje Rząd.
Rząd:
określa kierunki rozwoju państwowej infrastruktury teleinformatycznej;
ustanawia wymagania techniczne dla systemów państwowych;
koordynuje działania organów Państwa;
zapewnia rozwój infrastruktury teleinformatycznej;
może tworzyć centralne systemy teleinformatyczne.
Art. 24.
Rada Państwowa opiniuje działania dotyczące systemów teleinformatycznych, jeżeli dotyczą one bezpieczeństwa Państwa, obronności lub ciągłości działania organów Republiki.
W sprawach szczególnego zagrożenia bezpieczeństwa Państwa Rada Państwowa może przedstawić Sekretarzowi Generalnemu zalecenia dotyczące zabezpieczenia infrastruktury teleinformatycznej.
Art. 25.
Najwyższy Kongres Ludowy sprawuje kontrolę nad działalnością Rządu w zakresie określonym Konstytucją i ustawami.
Rząd przedstawia Najwyższemu Kongresowi Ludowemu informacje o stanie rozwoju państwowych systemów teleinformatycznych, jeżeli Kongres zażąda ich przedstawienia.
Rozdział IX
Incydenty teleinformatyczne
Art. 26.
Każdy organ Państwa jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania w przypadku wystąpienia poważnego incydentu teleinformatycznego.
Działania obejmują w szczególności:
zabezpieczenie systemu;
ograniczenie skutków incydentu;
zabezpieczenie dowodów;
przywrócenie działania systemu;
ustalenie przyczyn incydentu.
Art. 27.
W przypadku incydentu mogącego zagrozić bezpieczeństwu Państwa organ prowadzący system niezwłocznie zawiadamia właściwe służby państwowe.
Jeżeli incydent może zagrozić ciągłości funkcjonowania organów Państwa, informuje się również Rząd.
W sprawach dotyczących bezpieczeństwa Państwa Rząd może zwrócić się do Rady Państwowej o opinię.
Art. 28.
Organ Państwa jest obowiązany posiadać plan ciągłości działania na wypadek awarii lub ataku na system teleinformatyczny.
Plany, o których mowa w ust. 1, podlegają okresowemu sprawdzaniu.
Systemy o znaczeniu strategicznym dla Państwa powinny posiadać zapasowe rozwiązania umożliwiające utrzymanie podstawowych funkcji.
Rozdział X
Szczególne zagrożenia bezpieczeństwa Państwa
Art. 29.
W przypadku stanu wojennego lub stanu nadzwyczajnego organy Państwa mogą wprowadzić szczególne środki ochrony systemów teleinformatycznych.
Środki te mogą obejmować:
ograniczenie dostępu do określonych systemów;
czasowe zawieszenie działania określonych usług;
zwiększenie kontroli dostępu;
obowiązek korzystania z wyznaczonych państwowych systemów komunikacji;
zwiększenie zakresu monitorowania bezpieczeństwa systemów.
Art. 30.
Ograniczenia, o których mowa w art. 29, mogą być stosowane wyłącznie w zakresie niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa Państwa.
Działania podejmowane na podstawie niniejszego rozdziału muszą pozostawać zgodne z Konstytucją.
W szczególności uwzględnia się konstytucyjne gwarancje ochrony danych osobowych, tajemnicy korespondencji oraz podstawowych praw obywatela.
Rozdział XI
Odpowiedzialność
Art. 31.
Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do państwowego systemu teleinformatycznego, podlega odpowiedzialności na zasadach określonych w przepisach prawa karnego.
Tej samej odpowiedzialności podlega osoba, która bez uprawnienia:
usuwa lub zmienia dane państwowe;
niszczy lub zakłóca działanie systemu;
ujawnia chronione informacje;
umożliwia osobie nieuprawnionej dostęp do systemu.
Art. 32.
Funkcjonariusz publiczny, który umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa narusza zasady bezpieczeństwa teleinformatycznego, ponosi odpowiedzialność przewidzianą prawem.
Jeżeli naruszenie spowodowało zagrożenie bezpieczeństwa Państwa, odpowiedzialność może być zaostrzona na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
Art. 33.
Do ścigania przestępstw przeciwko systemom teleinformatycznym stosuje się przepisy właściwe dla Prokuratury Ludowej oraz sądów Republiki.
Rozdział XII
Infrastruktura teleinformatyczna Państwa
Art. 34.
Infrastruktura teleinformatyczna o znaczeniu dla bezpieczeństwa Państwa może zostać uznana za infrastrukturę strategiczną.
Do infrastruktury strategicznej zalicza się w szczególności systemy:
organów centralnych Państwa;
obronności;
bezpieczeństwa Państwa;
administracji publicznej;
finansów publicznych;
bankowości państwowej;
łączności państwowej.
Art. 35.
Operator infrastruktury strategicznej jest obowiązany zapewnić jej ochronę przed zagrożeniami teleinformatycznymi.
Operator jest obowiązany niezwłocznie informować właściwy organ o zagrożeniach mogących doprowadzić do przerwania funkcjonowania infrastruktury.
Art. 36.
Bank Ludowy Republiki zapewnia szczególną ochronę systemów teleinformatycznych związanych z emisją Rubla Drackiego oraz funkcjonowaniem systemu pieniężnego Republiki.
Rozdział XIII
Rozwój i modernizacja systemów państwowych
Art. 37.
Republika prowadzi politykę rozwoju nowoczesnych technologii teleinformatycznych.
Państwo wspiera:
rozwój krajowego oprogramowania;
rozwój infrastruktury teleinformatycznej;
kształcenie specjalistów;
badania naukowe;
bezpieczeństwo technologiczne Republiki.
Art. 38.
Rząd może ustanawiać programy państwowe dotyczące rozwoju systemów teleinformatycznych.
Programy, o których mowa w ust. 1, mogą być finansowane ze środków budżetu Państwa.
Najwyższy Kongres Ludowy określa środki przeznaczone na realizację programów w ustawie budżetowej lub innych ustawach.
Rozdział XIV
Przepisy końcowe
Art. 39.
Rząd wyda przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania niniejszej ustawy.
Przepisy wykonawcze określają w szczególności:
wymagania techniczne dla państwowych systemów teleinformatycznych;
zasady wymiany danych;
standardy bezpieczeństwa;
zasady zgłaszania incydentów;
wymagania dotyczące kopii bezpieczeństwa;
zasady audytu systemów.
Art. 40.
Organy Państwa dostosują istniejące systemy teleinformatyczne do wymagań niniejszej ustawy w terminie określonym przez Rząd.
Art. 41.
Systemy teleinformatyczne funkcjonujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność i mogą być nadal wykorzystywane, o ile ich funkcjonowanie nie pozostaje w sprzeczności z niniejszą ustawą.
Art. 42.
W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy Konstytucji Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz innych ustaw Republiki.
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
z dnia 7 października 2026 r.
o systemach teleinformatycznych państwa
Najwyższy Kongres Ludowy Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, kierując się postanowieniami Konstytucji Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, w szczególności obowiązkiem ochrony bezpieczeństwa Państwa, ochrony danych osobowych i tajemnicy korespondencji oraz zapewnienia sprawnego funkcjonowania organów Państwa, uchwala, co następuje:
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady tworzenia, funkcjonowania, utrzymywania, ochrony i rozwoju systemów teleinformatycznych Państwa.
Ustawa określa w szczególności:
zasady funkcjonowania państwowych systemów teleinformatycznych;
zasady wymiany informacji pomiędzy organami Państwa;
zasady ochrony informacji przetwarzanych w systemach teleinformatycznych;
obowiązki organów Państwa w zakresie bezpieczeństwa teleinformatycznego;
zasady tworzenia i prowadzenia państwowych rejestrów teleinformatycznych;
zasady nadzoru nad systemami teleinformatycznymi;
postępowanie w przypadku wystąpienia zagrożenia lub awarii systemów teleinformatycznych.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
system teleinformatyczny – zespół urządzeń, oprogramowania, sieci teleinformatycznych oraz procedur służących do przetwarzania, przechowywania, przesyłania lub udostępniania informacji;
państwowy system teleinformatyczny – system teleinformatyczny utworzony, utrzymywany lub wykorzystywany przez organ Państwa do wykonywania zadań publicznych;
informacja państwowa – informację przetwarzaną przez organ Państwa w związku z wykonywaniem jego kompetencji;
operator systemu – organ, jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorstwo odpowiedzialne za funkcjonowanie określonego systemu teleinformatycznego;
incydent teleinformatyczny – zdarzenie powodujące lub mogące powodować zakłócenie, zniszczenie, utratę, nieuprawnioną zmianę lub ujawnienie informacji albo ograniczenie dostępności systemu;
bezpieczeństwo teleinformatyczne – stan zapewniający poufność, integralność, dostępność, autentyczność i ciągłość działania systemów oraz informacji;
rejestr państwowy – uporządkowany zbiór danych prowadzony przez organ Państwa na podstawie ustawy.
Art. 3.
Systemy teleinformatyczne Państwa służą wykonywaniu zadań publicznych, ochronie bezpieczeństwa Państwa oraz zapewnieniu sprawnego funkcjonowania Republiki.
Systemy teleinformatyczne Państwa tworzy się i utrzymuje zgodnie z Konstytucją oraz ustawami Republiki.
Żaden system teleinformatyczny Państwa nie może być wykorzystywany w sposób sprzeczny z Konstytucją.
Rozdział II
Krajowy system teleinformatyczny
Art. 4.
Ustanawia się Krajowy System Teleinformatyczny Drackiej Republiki, zwany dalej „Krajowym Systemem”.
Krajowy System stanowi zespół wzajemnie współpracujących państwowych systemów teleinformatycznych.
Krajowy System zapewnia w szczególności:
wymianę informacji pomiędzy organami Państwa;
obsługę rejestrów państwowych;
elektroniczną komunikację obywateli z organami Państwa;
obsługę procesów administracyjnych;
ochronę i archiwizację informacji państwowych;
zapewnienie ciągłości działania organów Państwa.
Art. 5.
Nadzór nad strategicznym rozwojem Krajowego Systemu sprawuje Rząd Drackiej Republiki.
Kierunki rozwoju Krajowego Systemu określa Rząd zgodnie z polityką Państwa wyznaczoną przez Sekretarza Generalnego.
W sprawach dotyczących bezpieczeństwa Państwa Rząd współdziała z Radą Państwową.
Art. 6.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić zgodność wykorzystywanych przez siebie systemów z wymaganiami Krajowego Systemu.
Systemy tworzone przez organy Państwa powinny, w miarę możliwości technicznych, zapewniać wymianę danych z innymi systemami państwowymi.
Szczegółowe wymagania techniczne określa Rząd w drodze rozporządzenia.
Rozdział III
Systemy teleinformatyczne organów Państwa
Art. 7.
Każdy organ Państwa odpowiada za prawidłowe i bezpieczne funkcjonowanie wykorzystywanych przez siebie systemów teleinformatycznych.
Organ Państwa wyznacza jednostkę lub funkcjonariusza odpowiedzialnego za bezpieczeństwo systemów teleinformatycznych.
Do obowiązków organu należy w szczególności:
zabezpieczenie systemów przed dostępem osób nieuprawnionych;
zapewnienie ciągłości działania;
wykonywanie kopii bezpieczeństwa;
rejestrowanie istotnych zdarzeń w systemie;
niezwłoczne reagowanie na incydenty;
zgłaszanie poważnych incydentów właściwym organom.
Art. 8.
Ministerstwa mogą tworzyć własne systemy teleinformatyczne przeznaczone do wykonywania zadań należących do właściwego resortu.
Systemy ministerstw powinny być kompatybilne z Krajowym Systemem.
Minister odpowiada za zgodność systemów resortu z niniejszą ustawą.
Art. 9.
Organy administracji terenowej mogą tworzyć systemy teleinformatyczne służące wykonywaniu zadań lokalnych.
Wojewoda sprawuje nadzór nad bezpieczeństwem systemów teleinformatycznych województwa.
Komisarz Powiatowy oraz Naczelnik Gminy odpowiadają za systemy pozostające w zakresie właściwości odpowiednio powiatu i gminy.
Systemy administracji terenowej mogą być łączone z systemami centralnymi na zasadach określonych przez Rząd.
Rozdział IV
Bezpieczeństwo teleinformatyczne
Art. 10.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić bezpieczeństwo informacji oraz systemów teleinformatycznych.
Bezpieczeństwo systemów obejmuje w szczególności:
ochronę przed nieuprawnionym dostępem;
ochronę przed utratą lub zniszczeniem danych;
ochronę przed nieuprawnioną zmianą danych;
zapewnienie dostępności systemów;
zapewnienie możliwości odtworzenia działania systemu po awarii.
Art. 11.
Dostęp do państwowego systemu teleinformatycznego może uzyskać wyłącznie osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia.
Uprawnienia nadaje administrator systemu zgodnie z zakresem obowiązków osoby korzystającej z systemu.
Zabrania się udostępniania osobom trzecim danych uwierzytelniających.
Art. 12.
Informacje szczególnie istotne dla bezpieczeństwa Państwa podlegają szczególnej ochronie.
Organy odpowiedzialne za obronę, bezpieczeństwo Państwa, sprawy wewnętrzne i sprawy zagraniczne stosują podwyższone wymagania bezpieczeństwa teleinformatycznego.
Szczegółowe zasady ochrony tych systemów określają przepisy wydane przez właściwe organy oraz przepisy dotyczące ochrony informacji państwowych.
Art. 13.
Państwowe systemy teleinformatyczne powinny posiadać mechanizmy wykrywania prób nieuprawnionego dostępu.
W przypadku wykrycia zagrożenia operator systemu jest obowiązany podjąć działania mające na celu ograniczenie skutków zagrożenia.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa Państwa informację o incydencie przekazuje się niezwłocznie właściwym organom bezpieczeństwa.
Rozdział V
Ochrona danych osobowych i informacji
Art. 14.
Dane osobowe przetwarzane przez organy Państwa podlegają ochronie.
Przetwarzanie danych osobowych może nastąpić wyłącznie w celu określonym prawem.
Organ Państwa przetwarzający dane jest obowiązany zabezpieczyć je przed:
utratą;
zniszczeniem;
zmianą;
nieuprawnionym dostępem;
nieuprawnionym ujawnieniem.
Art. 15.
Organy Państwa są obowiązane ograniczać dostęp do danych osobowych do osób, których obowiązki wymagają dostępu do tych danych.
Każdy dostęp do szczególnie chronionych zbiorów danych może podlegać rejestracji.
Dane mogą być udostępniane innym organom Państwa, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania ustawowych zadań tych organów.
Art. 16.
Tajemnica korespondencji elektronicznej podlega ochronie na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach.
Uzyskanie dostępu do korespondencji elektronicznej obywatela może nastąpić wyłącznie na podstawie właściwego przepisu prawa.
Organy Państwa są obowiązane chronić dane dotyczące komunikacji elektronicznej przed nieuprawnionym ujawnieniem.
Rozdział VI
Państwowe rejestry teleinformatyczne
Art. 17.
Państwowe rejestry teleinformatyczne tworzy się w celu zapewnienia prawidłowego wykonywania zadań Państwa.
Utworzenie rejestru państwowego następuje na podstawie ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, jeżeli przepisy prawa na to pozwalają.
Każdy rejestr określa:
organ prowadzący;
zakres gromadzonych danych;
cel prowadzenia rejestru;
zasady dostępu;
zasady ochrony danych.
Art. 18.
Dane zawarte w rejestrach państwowych mogą być przekazywane pomiędzy organami Państwa, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania ich ustawowych kompetencji.
Organy Państwa powinny dążyć do eliminowania wielokrotnego żądania od obywatela danych, które znajdują się już w państwowych rejestrach.
Wymiana danych odbywa się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa teleinformatycznego.
Art. 19.
Dane w rejestrach państwowych muszą być aktualne i kompletne w zakresie wymaganym przez ustawę.
Organ prowadzący rejestr odpowiada za prawidłowość jego funkcjonowania.
Każda zmiana danych może podlegać rejestracji w systemie.
Rozdział VII
Elektroniczna administracja
Art. 20.
Organy Państwa zapewniają możliwość załatwiania spraw publicznych drogą elektroniczną w zakresie określonym ustawą.
Elektroniczna komunikacja obywatela z organem Państwa posiada moc równą komunikacji prowadzonej w formie tradycyjnej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Art. 21.
Organy Państwa mogą stosować elektroniczne podpisy, identyfikację elektroniczną oraz inne środki umożliwiające potwierdzenie tożsamości osoby.
Rząd określa w drodze rozporządzenia wymagania dotyczące państwowych systemów identyfikacji elektronicznej.
Art. 22.
Obywatel ma prawo uzyskiwać informacje dotyczące spraw prowadzonych przez organy Państwa za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, w zakresie określonym ustawą.
Organ Państwa może odmówić elektronicznego udostępnienia informacji, jeżeli jej ujawnienie mogłoby zagrozić bezpieczeństwu Państwa, porządkowi publicznemu lub prawom innych osób.
Rozdział VIII
Nadzór nad systemami teleinformatycznymi
Art. 23.
Nadzór nad realizacją polityki Państwa w zakresie systemów teleinformatycznych sprawuje Rząd.
Rząd:
określa kierunki rozwoju państwowej infrastruktury teleinformatycznej;
ustanawia wymagania techniczne dla systemów państwowych;
koordynuje działania organów Państwa;
zapewnia rozwój infrastruktury teleinformatycznej;
może tworzyć centralne systemy teleinformatyczne.
Art. 24.
Rada Państwowa opiniuje działania dotyczące systemów teleinformatycznych, jeżeli dotyczą one bezpieczeństwa Państwa, obronności lub ciągłości działania organów Republiki.
W sprawach szczególnego zagrożenia bezpieczeństwa Państwa Rada Państwowa może przedstawić Sekretarzowi Generalnemu zalecenia dotyczące zabezpieczenia infrastruktury teleinformatycznej.
Art. 25.
Najwyższy Kongres Ludowy sprawuje kontrolę nad działalnością Rządu w zakresie określonym Konstytucją i ustawami.
Rząd przedstawia Najwyższemu Kongresowi Ludowemu informacje o stanie rozwoju państwowych systemów teleinformatycznych, jeżeli Kongres zażąda ich przedstawienia.
Rozdział IX
Incydenty teleinformatyczne
Art. 26.
Każdy organ Państwa jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania w przypadku wystąpienia poważnego incydentu teleinformatycznego.
Działania obejmują w szczególności:
zabezpieczenie systemu;
ograniczenie skutków incydentu;
zabezpieczenie dowodów;
przywrócenie działania systemu;
ustalenie przyczyn incydentu.
Art. 27.
W przypadku incydentu mogącego zagrozić bezpieczeństwu Państwa organ prowadzący system niezwłocznie zawiadamia właściwe służby państwowe.
Jeżeli incydent może zagrozić ciągłości funkcjonowania organów Państwa, informuje się również Rząd.
W sprawach dotyczących bezpieczeństwa Państwa Rząd może zwrócić się do Rady Państwowej o opinię.
Art. 28.
Organ Państwa jest obowiązany posiadać plan ciągłości działania na wypadek awarii lub ataku na system teleinformatyczny.
Plany, o których mowa w ust. 1, podlegają okresowemu sprawdzaniu.
Systemy o znaczeniu strategicznym dla Państwa powinny posiadać zapasowe rozwiązania umożliwiające utrzymanie podstawowych funkcji.
Rozdział X
Szczególne zagrożenia bezpieczeństwa Państwa
Art. 29.
W przypadku stanu wojennego lub stanu nadzwyczajnego organy Państwa mogą wprowadzić szczególne środki ochrony systemów teleinformatycznych.
Środki te mogą obejmować:
ograniczenie dostępu do określonych systemów;
czasowe zawieszenie działania określonych usług;
zwiększenie kontroli dostępu;
obowiązek korzystania z wyznaczonych państwowych systemów komunikacji;
zwiększenie zakresu monitorowania bezpieczeństwa systemów.
Art. 30.
Ograniczenia, o których mowa w art. 29, mogą być stosowane wyłącznie w zakresie niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa Państwa.
Działania podejmowane na podstawie niniejszego rozdziału muszą pozostawać zgodne z Konstytucją.
W szczególności uwzględnia się konstytucyjne gwarancje ochrony danych osobowych, tajemnicy korespondencji oraz podstawowych praw obywatela.
Rozdział XI
Odpowiedzialność
Art. 31.
Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do państwowego systemu teleinformatycznego, podlega odpowiedzialności na zasadach określonych w przepisach prawa karnego.
Tej samej odpowiedzialności podlega osoba, która bez uprawnienia:
usuwa lub zmienia dane państwowe;
niszczy lub zakłóca działanie systemu;
ujawnia chronione informacje;
umożliwia osobie nieuprawnionej dostęp do systemu.
Art. 32.
Funkcjonariusz publiczny, który umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa narusza zasady bezpieczeństwa teleinformatycznego, ponosi odpowiedzialność przewidzianą prawem.
Jeżeli naruszenie spowodowało zagrożenie bezpieczeństwa Państwa, odpowiedzialność może być zaostrzona na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
Art. 33.
Do ścigania przestępstw przeciwko systemom teleinformatycznym stosuje się przepisy właściwe dla Prokuratury Ludowej oraz sądów Republiki.
Rozdział XII
Infrastruktura teleinformatyczna Państwa
Art. 34.
Infrastruktura teleinformatyczna o znaczeniu dla bezpieczeństwa Państwa może zostać uznana za infrastrukturę strategiczną.
Do infrastruktury strategicznej zalicza się w szczególności systemy:
organów centralnych Państwa;
obronności;
bezpieczeństwa Państwa;
administracji publicznej;
finansów publicznych;
bankowości państwowej;
łączności państwowej.
Art. 35.
Operator infrastruktury strategicznej jest obowiązany zapewnić jej ochronę przed zagrożeniami teleinformatycznymi.
Operator jest obowiązany niezwłocznie informować właściwy organ o zagrożeniach mogących doprowadzić do przerwania funkcjonowania infrastruktury.
Art. 36.
Bank Ludowy Republiki zapewnia szczególną ochronę systemów teleinformatycznych związanych z emisją Rubla Drackiego oraz funkcjonowaniem systemu pieniężnego Republiki.
Rozdział XIII
Rozwój i modernizacja systemów państwowych
Art. 37.
Republika prowadzi politykę rozwoju nowoczesnych technologii teleinformatycznych.
Państwo wspiera:
rozwój krajowego oprogramowania;
rozwój infrastruktury teleinformatycznej;
kształcenie specjalistów;
badania naukowe;
bezpieczeństwo technologiczne Republiki.
Art. 38.
Rząd może ustanawiać programy państwowe dotyczące rozwoju systemów teleinformatycznych.
Programy, o których mowa w ust. 1, mogą być finansowane ze środków budżetu Państwa.
Najwyższy Kongres Ludowy określa środki przeznaczone na realizację programów w ustawie budżetowej lub innych ustawach.
Rozdział XIV
Przepisy końcowe
Art. 39.
Rząd wyda przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania niniejszej ustawy.
Przepisy wykonawcze określają w szczególności:
wymagania techniczne dla państwowych systemów teleinformatycznych;
zasady wymiany danych;
standardy bezpieczeństwa;
zasady zgłaszania incydentów;
wymagania dotyczące kopii bezpieczeństwa;
zasady audytu systemów.
Art. 40.
Organy Państwa dostosują istniejące systemy teleinformatyczne do wymagań niniejszej ustawy w terminie określonym przez Rząd.
Art. 41.
Systemy teleinformatyczne funkcjonujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność i mogą być nadal wykorzystywane, o ile ich funkcjonowanie nie pozostaje w sprzeczności z niniejszą ustawą.
Art. 42.
W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy Konstytucji Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej oraz innych ustaw Republiki.
Art. 43.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.