Ustawa o usługach elektronicznych
: czw paź 08, 2026 3:13 pm
USTAWA
z dnia 8 października 2026 r.
O USŁUGACH ELEKTRONICZNYCH
W imieniu Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej
Najwyższy Kongres Ludowy uchwala, co następuje:
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady świadczenia usług elektronicznych na terytorium Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
Ustawa określa w szczególności:
zasady świadczenia usług drogą elektroniczną;
prawa i obowiązki usługodawców;
prawa i obowiązki użytkowników;
zasady identyfikacji elektronicznej;
zasady stosowania podpisu elektronicznego;
zasady doręczeń elektronicznych;
zasady zawierania umów elektronicznych;
wymagania dotyczące bezpieczeństwa usług;
zasady nadzoru nad usługami elektronicznymi.
Art. 2.
Usługi elektroniczne mogą być świadczone przez organy Państwa, przedsiębiorstwa państwowe, przedsiębiorstwa spółdzielcze oraz inne podmioty uprawnione na podstawie prawa.
Świadczenie usług elektronicznych odbywa się z poszanowaniem Konstytucji, ustaw, bezpieczeństwa Państwa oraz praw obywateli.
Usługodawca jest obowiązany zapewnić ciągłość i bezpieczeństwo świadczonej usługi w zakresie odpowiadającym jej charakterowi.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
usługę elektroniczną – usługę świadczoną za pomocą systemu teleinformatycznego na indywidualne żądanie użytkownika;
usługodawcę – podmiot świadczący usługę elektroniczną;
użytkownika – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną korzystającą z usługi;
system teleinformatyczny – zespół urządzeń i oprogramowania umożliwiających przetwarzanie i przesyłanie danych;
drogę elektroniczną – sposób komunikacji wykorzystujący systemy teleinformatyczne;
dokument elektroniczny – informację utrwaloną w postaci elektronicznej;
podpis elektroniczny – dane elektroniczne służące do identyfikacji osoby składającej podpis;
doręczenie elektroniczne – przekazanie dokumentu elektronicznego w sposób pozwalający ustalić nadawcę, odbiorcę oraz czas doręczenia;
konto elektroniczne – wydzieloną przestrzeń systemu teleinformatycznego przypisaną użytkownikowi;
identyfikację elektroniczną – proces ustalenia tożsamości osoby korzystającej z usługi.
Rozdział II
Świadczenie usług elektronicznych
Art. 4.
Usługodawca może świadczyć usługę elektroniczną po spełnieniu wymagań określonych w ustawie.
Jeżeli przepisy szczególne wymagają zezwolenia, koncesji lub wpisu do rejestru, świadczenie usługi może nastąpić po uzyskaniu odpowiedniego uprawnienia.
Art. 5.
Usługodawca przed rozpoczęciem świadczenia usługi podaje użytkownikowi w sposób łatwo dostępny:
nazwę lub oznaczenie usługodawcy;
adres siedziby;
dane umożliwiające kontakt;
zakres świadczonej usługi;
warunki korzystania z usługi;
zasady odpowiedzialności;
zasady ochrony danych;
informacje o opłatach, jeżeli usługa jest odpłatna.
Art. 6.
Usługodawca nie może wprowadzać użytkownika w błąd co do charakteru, zakresu lub ceny usługi.
Informacje dotyczące usługi powinny być przedstawione w sposób zrozumiały i dostępny.
Art. 7.
Usługodawca zapewnia możliwość zapoznania się przez użytkownika z warunkami świadczenia usługi przed jej rozpoczęciem.
Rozdział III
Umowy elektroniczne
Art. 8.
Umowa może zostać zawarta w postaci elektronicznej, jeżeli przepisy szczególne nie wymagają innej formy.
Złożenie oświadczenia woli w systemie teleinformatycznym może wywoływać skutki prawne na zasadach określonych w ustawie.
Art. 9.
Przed zawarciem umowy usługodawca przekazuje użytkownikowi warunki umowy.
Użytkownik powinien mieć możliwość zapisania i odtworzenia warunków umowy.
Art. 10.
Zawarcie umowy elektronicznej potwierdza się w sposób umożliwiający późniejsze ustalenie jej treści.
Potwierdzenie może zostać przekazane na konto elektroniczne lub adres poczty elektronicznej użytkownika.
Art. 11.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, dokument elektroniczny może zastępować dokument w postaci papierowej.
Rozdział IV
Poczta elektroniczna i komunikacja elektroniczna
Art. 12.
Usługodawca poczty elektronicznej zapewnia użytkownikowi możliwość wysyłania i odbierania wiadomości elektronicznych.
Usługodawca jest obowiązany zapewnić odpowiednie środki ochrony kont użytkowników.
Art. 13.
Wiadomości elektroniczne podlegają ochronie przed nieuprawnionym dostępem.
Tajemnica komunikacji elektronicznej może zostać ograniczona wyłącznie na podstawie ustawy.
Art. 14.
Usługodawca nie może bez podstawy prawnej uzyskiwać dostępu do treści komunikacji użytkownika ani udostępniać jej osobom nieuprawnionym.
Art. 15.
Usługodawca może stosować automatyczne mechanizmy wykrywania złośliwego oprogramowania, spamu oraz innych zagrożeń.
Działania te nie mogą naruszać tajemnicy komunikacji w zakresie wykraczającym poza cel ochrony bezpieczeństwa usługi.
Rozdział V
Konta elektroniczne i identyfikacja
Art. 16.
Użytkownik może posiadać konto elektroniczne służące do korzystania z usług elektronicznych.
Utworzenie konta może wymagać potwierdzenia tożsamości użytkownika.
Art. 17.
Dla usług państwowych może być wymagane stosowanie urzędowej identyfikacji elektronicznej.
Państwowy system identyfikacji elektronicznej tworzy i prowadzi właściwy organ Państwa.
Art. 18.
Dane uwierzytelniające użytkownika podlegają ochronie.
Usługodawca jest obowiązany stosować środki uniemożliwiające nieuprawnione wykorzystanie danych uwierzytelniających.
Rozdział VI
Podpis elektroniczny
Art. 19.
Podpis elektroniczny służy do potwierdzania tożsamości osoby składającej oświadczenie elektroniczne.
Podpis elektroniczny może być stosowany w kontaktach między obywatelami, przedsiębiorstwami i organami Państwa.
Art. 20.
Kwalifikowany podpis elektroniczny wywołuje skutki prawne równoważne podpisowi własnoręcznemu, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Wymagania dotyczące kwalifikowanego podpisu określa właściwy organ Państwa.
Art. 21.
Podmiot świadczący usługi związane z podpisem elektronicznym jest obowiązany zapewnić ich bezpieczeństwo oraz integralność.
Rozdział VII
Doręczenia elektroniczne
Art. 22.
Organy Państwa mogą dokonywać doręczeń za pomocą środków elektronicznych.
Doręczenie elektroniczne może mieć skutek równoważny doręczeniu w postaci papierowej.
Art. 23.
Doręczenie uważa się za dokonane z chwilą potwierdzenia odbioru.
Jeżeli przepisy szczególne tak stanowią, za moment doręczenia może zostać uznany moment udostępnienia dokumentu na oficjalnym koncie elektronicznym użytkownika.
Art. 24.
Państwowe systemy doręczeń elektronicznych zapewniają:
identyfikację nadawcy;
identyfikację odbiorcy;
potwierdzenie czasu doręczenia;
integralność dokumentu;
ochronę przed nieuprawnionym dostępem.
Rozdział VIII
Elektroniczna administracja Państwa
Art. 25.
Organy Państwa rozwijają elektroniczne formy obsługi obywateli.
W ramach elektronicznej administracji mogą być prowadzone:
elektroniczne składanie wniosków;
elektroniczne wydawanie dokumentów;
elektroniczne rejestry;
elektroniczne płatności publiczne;
elektroniczne doręczenia;
elektroniczne konsultacje i petycje.
Art. 26.
Organ Państwa zapewnia możliwość elektronicznego potwierdzenia złożenia dokumentu.
Użytkownik otrzymuje elektroniczne potwierdzenie dokonania czynności.
Art. 27.
Systemy administracji elektronicznej podlegają wymaganiom określonym w przepisach o cyberbezpieczeństwie i ochronie infrastruktury teleinformatycznej.
Rozdział IX
Usługi elektroniczne przedsiębiorstw
Art. 28.
Przedsiębiorstwo może świadczyć usługi elektroniczne na zasadach określonych w niniejszej ustawie oraz przepisach szczególnych.
Art. 29.
Usługodawca prowadzący działalność na dużą skalę może zostać zobowiązany do:
wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo;
sporządzania planów ciągłości działania;
przeprowadzania audytów;
zgłaszania poważnych incydentów;
stosowania określonych standardów technicznych.
Art. 30.
Podmiot świadczący usługę o znaczeniu dla bezpieczeństwa Państwa może zostać zaliczony do kategorii usług strategicznych.
Rozdział X
Bezpieczeństwo usług elektronicznych
Art. 31.
Usługodawca stosuje środki techniczne i organizacyjne odpowiednie do poziomu zagrożenia.
Środki bezpieczeństwa obejmują w szczególności:
kontrolę dostępu;
szyfrowanie, jeżeli jest wymagane;
ochronę przed złośliwym oprogramowaniem;
tworzenie kopii zapasowych;
monitoring systemów;
wykrywanie nieautoryzowanego dostępu;
procedury odtwarzania usług.
Podejście oparte na ocenie ryzyka, odpowiednich środkach technicznych i organizacyjnych oraz zgłaszaniu istotnych incydentów jest również stosowane we współczesnych regulacjach bezpieczeństwa usług komunikacji elektronicznej.
Art. 32.
Usługodawca jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania w przypadku stwierdzenia poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa usługi.
Art. 33.
O poważnym incydencie mającym istotny wpływ na działanie usługi usługodawca zawiadamia właściwy organ Państwa.
Zawiadomienie powinno zawierać w szczególności:
opis incydentu;
czas jego wystąpienia;
zakres zakłóceń;
zastosowane środki;
przewidywany czas przywrócenia usługi.
Rozdział XI
Ochrona użytkowników
Art. 34.
Użytkownik ma prawo do:
jasnej informacji o usłudze;
dostępu do warunków korzystania z usługi;
ochrony danych osobowych;
ochrony tajemnicy komunikacji;
bezpiecznego korzystania z usługi;
otrzymywania informacji o poważnych zagrożeniach dotyczących usługi.
Art. 35.
Usługodawca informuje użytkownika o istotnych zagrożeniach mogących wpłynąć na bezpieczeństwo korzystania z usługi.
Art. 36.
W przypadku wystąpienia poważnego zagrożenia bezpieczeństwa usługodawca może czasowo ograniczyć określone funkcje usługi, jeżeli jest to konieczne do ochrony użytkowników lub infrastruktury.
Rozdział XII
Ochrona danych
Art. 37.
Usługodawca przetwarza dane użytkowników zgodnie z Konstytucją i ustawami.
Dane mogą być wykorzystywane wyłącznie w zakresie niezbędnym do świadczenia usługi albo wykonania obowiązku ustawowego.
Art. 38.
Usługodawca zapewnia ochronę danych przed:
utratą;
zniszczeniem;
zmianą;
nieuprawnionym ujawnieniem;
nieuprawnionym dostępem.
Art. 39.
Dane użytkownika przechowuje się przez okres niezbędny do realizacji celu, dla którego zostały zgromadzone, chyba że ustawa przewiduje obowiązek ich dalszego przechowywania.
Rozdział XIII
Rejestry i certyfikacja
Art. 40.
Tworzy się Państwowy Rejestr Usług Elektronicznych.
Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw administracji i teleinformatyki.
Rejestr może zawierać informacje o podmiotach świadczących usługi elektroniczne wymagające rejestracji.
Art. 41.
Usługodawca może zostać zobowiązany do uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa, jeżeli charakter świadczonej usługi uzasadnia takie wymaganie.
Art. 42.
Certyfikat bezpieczeństwa potwierdza spełnienie określonych wymagań technicznych i organizacyjnych.
Rozdział XIV
Nadzór nad usługami elektronicznymi
Art. 43.
Nadzór nad przestrzeganiem ustawy sprawuje właściwy minister oraz organy wskazane w przepisach szczególnych.
Art. 44.
Organ nadzoru może:
żądać informacji dotyczących sposobu świadczenia usługi;
przeprowadzać kontrole;
żądać usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;
nakazać zastosowanie środków bezpieczeństwa;
nakazać czasowe ograniczenie świadczenia usługi, jeżeli jej działanie stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa Państwa lub użytkowników.
Art. 45.
Kontrola nie może naruszać tajemnicy komunikacji w zakresie szerszym niż przewidziany przez ustawę.
Rozdział XV
Szczególne usługi elektroniczne
Art. 46.
Rząd może uznać określoną usługę elektroniczną za usługę o znaczeniu państwowym.
Usługi o znaczeniu państwowym podlegają szczególnym wymaganiom dotyczącym:
bezpieczeństwa;
ciągłości działania;
przechowywania danych;
kontroli dostępu;
ochrony infrastruktury.
Art. 47.
Usługi elektroniczne wykorzystywane przez organy obrony, bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości mogą podlegać odrębnym zasadom określonym w przepisach dotyczących bezpieczeństwa Państwa.
Rozdział XVI
Odpowiedzialność
Art. 48.
Usługodawca, który narusza obowiązki określone w ustawie, może zostać wezwany do usunięcia naruszenia.
W przypadku poważnego naruszenia organ nadzoru może nałożyć karę administracyjną.
Art. 49.
Jeżeli naruszenie obowiązków powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa Państwa, ochrony danych lub ciągłości usług o znaczeniu strategicznym, właściwy organ przekazuje sprawę odpowiednim organom Państwa.
Art. 50.
Osoba, która bezprawnie uzyskuje dostęp do systemu świadczącego usługę elektroniczną, niszczy dane lub celowo zakłóca działanie usługi, ponosi odpowiedzialność na zasadach określonych w przepisach karnych.
Rozdział XVII
Przepisy szczególne dotyczące usług państwowych
Art. 51.
Organy Państwa zapewniają możliwość elektronicznego kontaktu z administracją w zakresie określonym ustawami.
Państwowe usługi elektroniczne powinny być dostępne dla obywateli w sposób ciągły, z uwzględnieniem koniecznych przerw technicznych.
Art. 52.
Państwowy system usług elektronicznych stanowi część krajowej infrastruktury teleinformatycznej.
System podlega ochronie zgodnie z ustawami o cyberbezpieczeństwie i ochronie infrastruktury teleinformatycznej.
Art. 53.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić możliwość odtworzenia danych i działania najważniejszych usług elektronicznych po awarii.
Rozdział XVIII
Przepisy końcowe
Art. 54.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia:
minimalne wymagania techniczne dla usług elektronicznych;
wymagania dotyczące identyfikacji elektronicznej;
zasady prowadzenia Państwowego Rejestru Usług Elektronicznych;
wymagania dotyczące certyfikacji;
zasady zgłaszania poważnych incydentów;
wymagania dotyczące bezpieczeństwa usług państwowych.
Art. 55.
Minister właściwy do spraw administracji i teleinformatyki określi szczegółowe standardy techniczne dla państwowych usług elektronicznych.
Art. 56.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów:
o cyberbezpieczeństwie;
o ochronie infrastruktury teleinformatycznej;
o ochronie danych osobowych;
o ochronie informacji niejawnych;
o działalności organów Państwa.
Art. 57.
Do spraw nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy innych ustaw.
Art. 58.
Ustawa wchodzi w życie wraz z dniem ogłoszenia.
z dnia 8 października 2026 r.
O USŁUGACH ELEKTRONICZNYCH
W imieniu Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej
Najwyższy Kongres Ludowy uchwala, co następuje:
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady świadczenia usług elektronicznych na terytorium Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.
Ustawa określa w szczególności:
zasady świadczenia usług drogą elektroniczną;
prawa i obowiązki usługodawców;
prawa i obowiązki użytkowników;
zasady identyfikacji elektronicznej;
zasady stosowania podpisu elektronicznego;
zasady doręczeń elektronicznych;
zasady zawierania umów elektronicznych;
wymagania dotyczące bezpieczeństwa usług;
zasady nadzoru nad usługami elektronicznymi.
Art. 2.
Usługi elektroniczne mogą być świadczone przez organy Państwa, przedsiębiorstwa państwowe, przedsiębiorstwa spółdzielcze oraz inne podmioty uprawnione na podstawie prawa.
Świadczenie usług elektronicznych odbywa się z poszanowaniem Konstytucji, ustaw, bezpieczeństwa Państwa oraz praw obywateli.
Usługodawca jest obowiązany zapewnić ciągłość i bezpieczeństwo świadczonej usługi w zakresie odpowiadającym jej charakterowi.
Art. 3.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
usługę elektroniczną – usługę świadczoną za pomocą systemu teleinformatycznego na indywidualne żądanie użytkownika;
usługodawcę – podmiot świadczący usługę elektroniczną;
użytkownika – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną korzystającą z usługi;
system teleinformatyczny – zespół urządzeń i oprogramowania umożliwiających przetwarzanie i przesyłanie danych;
drogę elektroniczną – sposób komunikacji wykorzystujący systemy teleinformatyczne;
dokument elektroniczny – informację utrwaloną w postaci elektronicznej;
podpis elektroniczny – dane elektroniczne służące do identyfikacji osoby składającej podpis;
doręczenie elektroniczne – przekazanie dokumentu elektronicznego w sposób pozwalający ustalić nadawcę, odbiorcę oraz czas doręczenia;
konto elektroniczne – wydzieloną przestrzeń systemu teleinformatycznego przypisaną użytkownikowi;
identyfikację elektroniczną – proces ustalenia tożsamości osoby korzystającej z usługi.
Rozdział II
Świadczenie usług elektronicznych
Art. 4.
Usługodawca może świadczyć usługę elektroniczną po spełnieniu wymagań określonych w ustawie.
Jeżeli przepisy szczególne wymagają zezwolenia, koncesji lub wpisu do rejestru, świadczenie usługi może nastąpić po uzyskaniu odpowiedniego uprawnienia.
Art. 5.
Usługodawca przed rozpoczęciem świadczenia usługi podaje użytkownikowi w sposób łatwo dostępny:
nazwę lub oznaczenie usługodawcy;
adres siedziby;
dane umożliwiające kontakt;
zakres świadczonej usługi;
warunki korzystania z usługi;
zasady odpowiedzialności;
zasady ochrony danych;
informacje o opłatach, jeżeli usługa jest odpłatna.
Art. 6.
Usługodawca nie może wprowadzać użytkownika w błąd co do charakteru, zakresu lub ceny usługi.
Informacje dotyczące usługi powinny być przedstawione w sposób zrozumiały i dostępny.
Art. 7.
Usługodawca zapewnia możliwość zapoznania się przez użytkownika z warunkami świadczenia usługi przed jej rozpoczęciem.
Rozdział III
Umowy elektroniczne
Art. 8.
Umowa może zostać zawarta w postaci elektronicznej, jeżeli przepisy szczególne nie wymagają innej formy.
Złożenie oświadczenia woli w systemie teleinformatycznym może wywoływać skutki prawne na zasadach określonych w ustawie.
Art. 9.
Przed zawarciem umowy usługodawca przekazuje użytkownikowi warunki umowy.
Użytkownik powinien mieć możliwość zapisania i odtworzenia warunków umowy.
Art. 10.
Zawarcie umowy elektronicznej potwierdza się w sposób umożliwiający późniejsze ustalenie jej treści.
Potwierdzenie może zostać przekazane na konto elektroniczne lub adres poczty elektronicznej użytkownika.
Art. 11.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, dokument elektroniczny może zastępować dokument w postaci papierowej.
Rozdział IV
Poczta elektroniczna i komunikacja elektroniczna
Art. 12.
Usługodawca poczty elektronicznej zapewnia użytkownikowi możliwość wysyłania i odbierania wiadomości elektronicznych.
Usługodawca jest obowiązany zapewnić odpowiednie środki ochrony kont użytkowników.
Art. 13.
Wiadomości elektroniczne podlegają ochronie przed nieuprawnionym dostępem.
Tajemnica komunikacji elektronicznej może zostać ograniczona wyłącznie na podstawie ustawy.
Art. 14.
Usługodawca nie może bez podstawy prawnej uzyskiwać dostępu do treści komunikacji użytkownika ani udostępniać jej osobom nieuprawnionym.
Art. 15.
Usługodawca może stosować automatyczne mechanizmy wykrywania złośliwego oprogramowania, spamu oraz innych zagrożeń.
Działania te nie mogą naruszać tajemnicy komunikacji w zakresie wykraczającym poza cel ochrony bezpieczeństwa usługi.
Rozdział V
Konta elektroniczne i identyfikacja
Art. 16.
Użytkownik może posiadać konto elektroniczne służące do korzystania z usług elektronicznych.
Utworzenie konta może wymagać potwierdzenia tożsamości użytkownika.
Art. 17.
Dla usług państwowych może być wymagane stosowanie urzędowej identyfikacji elektronicznej.
Państwowy system identyfikacji elektronicznej tworzy i prowadzi właściwy organ Państwa.
Art. 18.
Dane uwierzytelniające użytkownika podlegają ochronie.
Usługodawca jest obowiązany stosować środki uniemożliwiające nieuprawnione wykorzystanie danych uwierzytelniających.
Rozdział VI
Podpis elektroniczny
Art. 19.
Podpis elektroniczny służy do potwierdzania tożsamości osoby składającej oświadczenie elektroniczne.
Podpis elektroniczny może być stosowany w kontaktach między obywatelami, przedsiębiorstwami i organami Państwa.
Art. 20.
Kwalifikowany podpis elektroniczny wywołuje skutki prawne równoważne podpisowi własnoręcznemu, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
Wymagania dotyczące kwalifikowanego podpisu określa właściwy organ Państwa.
Art. 21.
Podmiot świadczący usługi związane z podpisem elektronicznym jest obowiązany zapewnić ich bezpieczeństwo oraz integralność.
Rozdział VII
Doręczenia elektroniczne
Art. 22.
Organy Państwa mogą dokonywać doręczeń za pomocą środków elektronicznych.
Doręczenie elektroniczne może mieć skutek równoważny doręczeniu w postaci papierowej.
Art. 23.
Doręczenie uważa się za dokonane z chwilą potwierdzenia odbioru.
Jeżeli przepisy szczególne tak stanowią, za moment doręczenia może zostać uznany moment udostępnienia dokumentu na oficjalnym koncie elektronicznym użytkownika.
Art. 24.
Państwowe systemy doręczeń elektronicznych zapewniają:
identyfikację nadawcy;
identyfikację odbiorcy;
potwierdzenie czasu doręczenia;
integralność dokumentu;
ochronę przed nieuprawnionym dostępem.
Rozdział VIII
Elektroniczna administracja Państwa
Art. 25.
Organy Państwa rozwijają elektroniczne formy obsługi obywateli.
W ramach elektronicznej administracji mogą być prowadzone:
elektroniczne składanie wniosków;
elektroniczne wydawanie dokumentów;
elektroniczne rejestry;
elektroniczne płatności publiczne;
elektroniczne doręczenia;
elektroniczne konsultacje i petycje.
Art. 26.
Organ Państwa zapewnia możliwość elektronicznego potwierdzenia złożenia dokumentu.
Użytkownik otrzymuje elektroniczne potwierdzenie dokonania czynności.
Art. 27.
Systemy administracji elektronicznej podlegają wymaganiom określonym w przepisach o cyberbezpieczeństwie i ochronie infrastruktury teleinformatycznej.
Rozdział IX
Usługi elektroniczne przedsiębiorstw
Art. 28.
Przedsiębiorstwo może świadczyć usługi elektroniczne na zasadach określonych w niniejszej ustawie oraz przepisach szczególnych.
Art. 29.
Usługodawca prowadzący działalność na dużą skalę może zostać zobowiązany do:
wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo;
sporządzania planów ciągłości działania;
przeprowadzania audytów;
zgłaszania poważnych incydentów;
stosowania określonych standardów technicznych.
Art. 30.
Podmiot świadczący usługę o znaczeniu dla bezpieczeństwa Państwa może zostać zaliczony do kategorii usług strategicznych.
Rozdział X
Bezpieczeństwo usług elektronicznych
Art. 31.
Usługodawca stosuje środki techniczne i organizacyjne odpowiednie do poziomu zagrożenia.
Środki bezpieczeństwa obejmują w szczególności:
kontrolę dostępu;
szyfrowanie, jeżeli jest wymagane;
ochronę przed złośliwym oprogramowaniem;
tworzenie kopii zapasowych;
monitoring systemów;
wykrywanie nieautoryzowanego dostępu;
procedury odtwarzania usług.
Podejście oparte na ocenie ryzyka, odpowiednich środkach technicznych i organizacyjnych oraz zgłaszaniu istotnych incydentów jest również stosowane we współczesnych regulacjach bezpieczeństwa usług komunikacji elektronicznej.
Art. 32.
Usługodawca jest obowiązany niezwłocznie podjąć działania w przypadku stwierdzenia poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa usługi.
Art. 33.
O poważnym incydencie mającym istotny wpływ na działanie usługi usługodawca zawiadamia właściwy organ Państwa.
Zawiadomienie powinno zawierać w szczególności:
opis incydentu;
czas jego wystąpienia;
zakres zakłóceń;
zastosowane środki;
przewidywany czas przywrócenia usługi.
Rozdział XI
Ochrona użytkowników
Art. 34.
Użytkownik ma prawo do:
jasnej informacji o usłudze;
dostępu do warunków korzystania z usługi;
ochrony danych osobowych;
ochrony tajemnicy komunikacji;
bezpiecznego korzystania z usługi;
otrzymywania informacji o poważnych zagrożeniach dotyczących usługi.
Art. 35.
Usługodawca informuje użytkownika o istotnych zagrożeniach mogących wpłynąć na bezpieczeństwo korzystania z usługi.
Art. 36.
W przypadku wystąpienia poważnego zagrożenia bezpieczeństwa usługodawca może czasowo ograniczyć określone funkcje usługi, jeżeli jest to konieczne do ochrony użytkowników lub infrastruktury.
Rozdział XII
Ochrona danych
Art. 37.
Usługodawca przetwarza dane użytkowników zgodnie z Konstytucją i ustawami.
Dane mogą być wykorzystywane wyłącznie w zakresie niezbędnym do świadczenia usługi albo wykonania obowiązku ustawowego.
Art. 38.
Usługodawca zapewnia ochronę danych przed:
utratą;
zniszczeniem;
zmianą;
nieuprawnionym ujawnieniem;
nieuprawnionym dostępem.
Art. 39.
Dane użytkownika przechowuje się przez okres niezbędny do realizacji celu, dla którego zostały zgromadzone, chyba że ustawa przewiduje obowiązek ich dalszego przechowywania.
Rozdział XIII
Rejestry i certyfikacja
Art. 40.
Tworzy się Państwowy Rejestr Usług Elektronicznych.
Rejestr prowadzi minister właściwy do spraw administracji i teleinformatyki.
Rejestr może zawierać informacje o podmiotach świadczących usługi elektroniczne wymagające rejestracji.
Art. 41.
Usługodawca może zostać zobowiązany do uzyskania certyfikatu bezpieczeństwa, jeżeli charakter świadczonej usługi uzasadnia takie wymaganie.
Art. 42.
Certyfikat bezpieczeństwa potwierdza spełnienie określonych wymagań technicznych i organizacyjnych.
Rozdział XIV
Nadzór nad usługami elektronicznymi
Art. 43.
Nadzór nad przestrzeganiem ustawy sprawuje właściwy minister oraz organy wskazane w przepisach szczególnych.
Art. 44.
Organ nadzoru może:
żądać informacji dotyczących sposobu świadczenia usługi;
przeprowadzać kontrole;
żądać usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;
nakazać zastosowanie środków bezpieczeństwa;
nakazać czasowe ograniczenie świadczenia usługi, jeżeli jej działanie stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa Państwa lub użytkowników.
Art. 45.
Kontrola nie może naruszać tajemnicy komunikacji w zakresie szerszym niż przewidziany przez ustawę.
Rozdział XV
Szczególne usługi elektroniczne
Art. 46.
Rząd może uznać określoną usługę elektroniczną za usługę o znaczeniu państwowym.
Usługi o znaczeniu państwowym podlegają szczególnym wymaganiom dotyczącym:
bezpieczeństwa;
ciągłości działania;
przechowywania danych;
kontroli dostępu;
ochrony infrastruktury.
Art. 47.
Usługi elektroniczne wykorzystywane przez organy obrony, bezpieczeństwa i wymiaru sprawiedliwości mogą podlegać odrębnym zasadom określonym w przepisach dotyczących bezpieczeństwa Państwa.
Rozdział XVI
Odpowiedzialność
Art. 48.
Usługodawca, który narusza obowiązki określone w ustawie, może zostać wezwany do usunięcia naruszenia.
W przypadku poważnego naruszenia organ nadzoru może nałożyć karę administracyjną.
Art. 49.
Jeżeli naruszenie obowiązków powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa Państwa, ochrony danych lub ciągłości usług o znaczeniu strategicznym, właściwy organ przekazuje sprawę odpowiednim organom Państwa.
Art. 50.
Osoba, która bezprawnie uzyskuje dostęp do systemu świadczącego usługę elektroniczną, niszczy dane lub celowo zakłóca działanie usługi, ponosi odpowiedzialność na zasadach określonych w przepisach karnych.
Rozdział XVII
Przepisy szczególne dotyczące usług państwowych
Art. 51.
Organy Państwa zapewniają możliwość elektronicznego kontaktu z administracją w zakresie określonym ustawami.
Państwowe usługi elektroniczne powinny być dostępne dla obywateli w sposób ciągły, z uwzględnieniem koniecznych przerw technicznych.
Art. 52.
Państwowy system usług elektronicznych stanowi część krajowej infrastruktury teleinformatycznej.
System podlega ochronie zgodnie z ustawami o cyberbezpieczeństwie i ochronie infrastruktury teleinformatycznej.
Art. 53.
Organy Państwa są obowiązane zapewnić możliwość odtworzenia danych i działania najważniejszych usług elektronicznych po awarii.
Rozdział XVIII
Przepisy końcowe
Art. 54.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia:
minimalne wymagania techniczne dla usług elektronicznych;
wymagania dotyczące identyfikacji elektronicznej;
zasady prowadzenia Państwowego Rejestru Usług Elektronicznych;
wymagania dotyczące certyfikacji;
zasady zgłaszania poważnych incydentów;
wymagania dotyczące bezpieczeństwa usług państwowych.
Art. 55.
Minister właściwy do spraw administracji i teleinformatyki określi szczegółowe standardy techniczne dla państwowych usług elektronicznych.
Art. 56.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów:
o cyberbezpieczeństwie;
o ochronie infrastruktury teleinformatycznej;
o ochronie danych osobowych;
o ochronie informacji niejawnych;
o działalności organów Państwa.
Art. 57.
Do spraw nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy innych ustaw.
Art. 58.
Ustawa wchodzi w życie wraz z dniem ogłoszenia.