Ustawa o Drogach Publicznych

Post autor: **Anton Talanov** » śr wrz 23, 2026 6:10 am

USTAWA

o drogach publicznych

z dnia 23 września 2026 r.

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 1.
Ustawa określa zasady:

1. tworzenia i funkcjonowania sieci dróg publicznych;

2. podziału dróg publicznych na kategorie;

3. zarządzania drogami;

4. finansowania dróg;

5. budowy, przebudowy, remontu i utrzymania dróg;

6. ochrony pasa drogowego;

7. numeracji dróg;

8. korzystania z dróg publicznych;

9. ochrony infrastruktury drogowej;

10. realizacji inwestycji drogowych o znaczeniu państwowym.

Art. 2.
Drogą publiczną jest droga przeznaczona do powszechnego korzystania, zaliczona do jednej z kategorii określonych w ustawie.

Art. 3.
Drogi publiczne są częścią infrastruktury transportowej Republiki i stanowią element systemu komunikacyjnego państwa.

Art. 4.
Drogi publiczne powinny zapewniać:

1. bezpieczeństwo ruchu;

2. ciągłość połączeń transportowych;

3. dostępność terytorialną;

4. obsługę gospodarki;

5. dostęp do miast, gmin i terenów wiejskich;

6. możliwość prowadzenia transportu towarowego;

7. sprawne połączenia z infrastrukturą kolejową, portową i lotniczą;

8. możliwość wykorzystania w sytuacjach kryzysowych i dla potrzeb obronności państwa.

Art. 5.
Drogi publiczne są budowane, utrzymywane i zarządzane z uwzględnieniem zasad efektywności gospodarczej, trwałości infrastruktury oraz ochrony środowiska.

Rozdział II

Kategorie dróg publicznych

Art. 6.
Drogi publiczne dzielą się na:

1. drogi krajowe;

2. drogi wojewódzkie;

3. drogi powiatowe;

4. drogi gminne.

Art. 7.
Drogi krajowe służą w szczególności:

1. połączeniom między głównymi miastami Republiki;

2. połączeniom między województwami;

3. obsłudze najważniejszych ośrodków przemysłowych;

4. obsłudze głównych przejść granicznych;

5. transportowi międzynarodowemu;

6. transportowi o znaczeniu strategicznym.

Art. 8.
Drogi wojewódzkie służą w szczególności:

1. połączeniom między miastami województwa;

2. połączeniom z drogami krajowymi;

3. obsłudze regionalnych centrów gospodarczych;

4. połączeniom między powiatami;

5. obsłudze ważnych obszarów przemysłowych, rolniczych i turystycznych.

Art. 9.
Drogi powiatowe służą w szczególności:

1. połączeniom siedzib powiatów z gminami;

2. połączeniom gmin między sobą;

3. obsłudze lokalnych centrów gospodarczych;

4. połączeniom z drogami wojewódzkimi i krajowymi.

Art. 10.
Drogi gminne stanowią uzupełniającą sieć dróg służących lokalnym potrzebom mieszkańców, przedsiębiorstw i administracji.

Art. 11.
Ulice mogą stanowić część drogi krajowej, wojewódzkiej, powiatowej albo gminnej.

Rozdział III

Klasy dróg

Art. 12.
Drogi publiczne dzielą się pod względem technicznym na klasy:

1. A - autostrada;

2. S - droga ekspresowa;

3. GP - główna ruchu przyspieszonego;

4. G - główna;

5. Z - zbiorcza;

6. L - lokalna;

7. D - dojazdowa.

Art. 13.
Droga krajowa może posiadać klasę A, S, GP albo G.

Art. 14.
Droga wojewódzka może posiadać klasę S, GP, G albo Z.

Art. 15.
Droga powiatowa może posiadać klasę GP, G, Z albo L.

Art. 16.
Droga gminna może posiadać klasę Z, L albo D.

Art. 17.
Minister Komunikacji określa szczegółowe wymagania techniczne dla poszczególnych klas dróg.

Rozdział IV

Numeracja dróg

Art. 18.
Każdej drodze publicznej nadaje się numer.

Art. 19.
Drogi krajowe oznacza się symbolem DK oraz numerem.

Art. 20.
Drogi wojewódzkie oznacza się symbolem DW oraz numerem.

Art. 21.
Drogi powiatowe oznacza się symbolem DP oraz numerem.

Art. 22.
Drogi gminne oznacza się symbolem DG oraz numerem.

Art. 23.
Autostrady oznacza się symbolem A, a drogi ekspresowe symbolem S, przy zachowaniu ich kategorii jako dróg publicznych.

Art. 24.
Numer drogi powinien umożliwiać jej jednoznaczną identyfikację w państwowym systemie drogowym.

Art. 25.
Minister Komunikacji prowadzi Państwowy Rejestr Dróg Publicznych.

Art. 26.
Rejestr zawiera w szczególności:

1. numer drogi;

2. kategorię;

3. klasę;

4. przebieg;

5. długość;

6. zarządcę;

7. ważniejsze obiekty inżynierskie;

8. informacje o ograniczeniach ruchu.

Rozdział V

Zaliczanie dróg do kategorii

Art. 27.
Zaliczenie drogi do kategorii drogi krajowej następuje w drodze aktu właściwego organu państwowego.

Art. 28.
Zaliczenie drogi do kategorii wojewódzkiej następuje w drodze uchwały Wojewódzkiej Rady Ludowej, zgodnie z kryteriami określonymi w ustawie.

Art. 29.
Zaliczenie drogi do kategorii powiatowej następuje w drodze uchwały Powiatowej Rady Ludowej.

Art. 30.
Zaliczenie drogi do kategorii gminnej następuje w drodze uchwały Gminnej Rady Ludowej.

Art. 31.
Droga może zostać zaliczona do wyższej kategorii, jeżeli jej znaczenie dla transportu, gospodarki lub bezpieczeństwa państwa uległo zwiększeniu.

Art. 32.
Zmiana kategorii drogi nie może powodować przerwania ciągłości połączenia drogowego.

Art. 33.
Nowo wybudowana droga otrzymuje kategorię i numer przed oddaniem jej do użytkowania.

Rozdział VI

Własność dróg

Art. 34.
Drogi krajowe stanowią własność Republiki.

Art. 35.
Drogi wojewódzkie stanowią własność właściwego województwa.

Art. 36.
Drogi powiatowe stanowią własność właściwego powiatu.

Art. 37.
Drogi gminne stanowią własność właściwej gminy.

Art. 38.
Nieruchomości zajęte pod drogę publiczną podlegają ochronie prawnej i mogą być przeznaczane na cele drogowe zgodnie z przepisami dotyczącymi inwestycji publicznych.

Rozdział VII

Zarządzanie drogami

Art. 39.
Zarządcą dróg krajowych jest Państwowa Administracja Dróg, podlegająca Ministrowi Komunikacji.

Art. 40.
Zarządcą dróg wojewódzkich jest właściwy organ województwa.

Art. 41.
Zarządcą dróg powiatowych jest właściwy organ powiatu.

Art. 42.
Zarządcą dróg gminnych jest właściwy organ gminy.

Art. 43.
Do zadań zarządcy drogi należy w szczególności:

1. planowanie rozwoju sieci;

2. utrzymanie drogi;

3. remonty;

4. przebudowa;

5. budowa nowych odcinków;

6. ochrona pasa drogowego;

7. zarządzanie ruchem w zakresie określonym prawem;

8. prowadzenie dokumentacji;

9. kontrola stanu technicznego;

10. zapewnienie przejezdności.

Art. 44.
Zarządca drogi odpowiada za utrzymanie jej w stanie zapewniającym bezpieczne użytkowanie, z zastrzeżeniem przypadków określonych w innych przepisach.

Art. 45.
Zarządca drogi może powierzyć wykonanie określonych prac przedsiębiorstwu państwowemu, prywatnemu, spółdzielni lub innemu uprawnionemu podmiotowi.

Rozdział VIII

Państwowa Administracja Dróg

Art. 46.
Tworzy się Państwową Administrację Dróg, zwaną dalej „PAD”.

Art. 47.
PAD podlega Ministrowi Komunikacji.

Art. 48.
Do zadań PAD należy:

1. zarządzanie drogami krajowymi;

2. przygotowywanie programów rozwoju dróg krajowych;

3. prowadzenie inwestycji drogowych;

4. utrzymanie dróg krajowych;

5. prowadzenie Państwowego Rejestru Dróg Publicznych;

6. współpraca z administracją wojewódzką;

7. monitorowanie stanu sieci krajowej;

8. przygotowywanie planów remontów i modernizacji;

9. koordynowanie działań dotyczących dróg o znaczeniu strategicznym.

Art. 49.
PAD może posiadać oddziały regionalne na obszarze województw.

Art. 50.
Organizację PAD określa statut nadany przez Ministra Komunikacji.

Rozdział IX

Budowa i przebudowa dróg

Art. 51.
Budowa drogi publicznej jest realizowana zgodnie z planami transportowymi, przestrzennymi i gospodarczymi Republiki.

Art. 52.
Przy projektowaniu drogi uwzględnia się:

1. natężenie ruchu;

2. strukturę ruchu;

3. transport ciężarowy;

4. bezpieczeństwo;

5. potrzeby mieszkańców;

6. znaczenie gospodarcze;

7. potrzeby obronności;

8. ochronę środowiska;

9. możliwość przyszłej rozbudowy.

Art. 53.
Inwestycje drogowe powinny uwzględniać rozwój sieci w perspektywie wieloletniej.

Art. 54.
Przebieg drogi powinien zapewniać możliwie bezpośrednie i funkcjonalne połączenie obsługiwanych miejscowości, z uwzględnieniem warunków terenowych i ekonomicznych.

Art. 55.
Przy budowie drogi należy w miarę możliwości przewidzieć:

1. skrzyżowania;

2. węzły;

3. obiekty mostowe;

4. odwodnienie;

5. miejsca obsługi podróżnych;

6. zatoki autobusowe;

7. przejścia dla pieszych;

8. drogi dla rowerów;

9. urządzenia ochrony środowiska.

Rozdział X

Utrzymanie dróg

Art. 56.
Zarządca drogi jest obowiązany utrzymywać drogę w stanie umożliwiającym jej bezpieczne użytkowanie.

Art. 57.
Utrzymanie drogi obejmuje w szczególności:

1. remonty nawierzchni;

2. odśnieżanie;

3. usuwanie lodu;

4. utrzymanie poboczy;

5. utrzymanie odwodnienia;

6. utrzymanie oznakowania;

7. utrzymanie urządzeń bezpieczeństwa;

8. usuwanie skutków awarii i katastrof.

Art. 58.
Drogi o znaczeniu strategicznym utrzymywane są w pierwszej kolejności w przypadku wystąpienia ograniczonych możliwości technicznych lub finansowych.

Art. 59.
Zarządca drogi prowadzi okresową ocenę stanu technicznego dróg.

Art. 60.
Wyniki ocen są uwzględniane w planach remontów i inwestycji.

Rozdział XI

Pas drogowy

Art. 61.
Pas drogowy obejmuje grunt przeznaczony pod drogę wraz z przestrzenią nad i pod jej powierzchnią.

Art. 62.
W pasie drogowym mogą znajdować się:

1. jezdnia;

2. pobocze;

3. chodnik;

4. droga dla rowerów;

5. zatoka autobusowa;

6. parking;

7. obiekty inżynierskie;

8. urządzenia bezpieczeństwa ruchu;

9. urządzenia odwodnienia;

10. urządzenia związane z drogą.

Art. 63.
Umieszczanie urządzeń niezwiązanych z drogą w pasie drogowym wymaga zgody zarządcy drogi.

Art. 64.
Zabrania się zajmowania pasa drogowego w sposób powodujący zagrożenie dla ruchu lub uszkodzenie drogi.

Rozdział XII

Ochrona dróg

Art. 65.
Zabrania się działań mogących powodować uszkodzenie drogi lub urządzeń drogowych.

Art. 66.
W szczególności zabrania się:

1. niszczenia nawierzchni;

2. uszkadzania znaków;

3. uszkadzania barier;

4. zanieczyszczania jezdni;

5. samowolnego umieszczania urządzeń;

6. wykonywania robót bez wymaganej zgody;

7. prowadzenia działalności powodującej zagrożenie dla ruchu.

Art. 67.
Podmiot, który spowodował uszkodzenie drogi, jest obowiązany pokryć koszty jej naprawy na zasadach określonych prawem.

Rozdział XIII

Zarządzanie ruchem

Art. 68.
Zarządzanie ruchem na drogach publicznych odbywa się zgodnie z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Art. 69.
Organ zarządzający drogą może wprowadzić czasowe ograniczenia ruchu w przypadku:

1. remontu;

2. przebudowy;

3. katastrofy;

4. klęski żywiołowej;

5. zagrożenia bezpieczeństwa;

6. wydarzeń wymagających organizacji ruchu.

Art. 70.
Ograniczenia ruchu powinny być oznaczone w sposób umożliwiający kierującym bezpieczne korzystanie z sieci drogowej.

Rozdział XIV

Drogi o szczególnym znaczeniu

Art. 71.
Za drogi o szczególnym znaczeniu państwowym mogą zostać uznane drogi:

1. łączące najważniejsze ośrodki państwa;

2. obsługujące strategiczne zakłady przemysłowe;

3. zapewniające dostęp do infrastruktury krytycznej;

4. zapewniające połączenia z granicą państwa;

5. mające szczególne znaczenie dla obronności;

6. mające szczególne znaczenie dla gospodarki.

Art. 72.
Drogi o szczególnym znaczeniu państwowym mogą otrzymać pierwszeństwo w finansowaniu inwestycji i remontów.

Art. 73.
Minister Komunikacji prowadzi wykaz dróg o szczególnym znaczeniu państwowym.

Rozdział XV

Finansowanie dróg

Art. 74.
Budowa i utrzymanie dróg finansowane są w szczególności z:

1. budżetu państwa;

2. budżetów województw;

3. budżetów powiatów;

4. budżetów gmin;

5. funduszy drogowych;

6. opłat związanych z korzystaniem z infrastruktury;

7. innych środków przewidzianych prawem.

Art. 75.
Drogi krajowe finansowane są z budżetu państwa oraz środków przeznaczonych na transport.

Art. 76.
Drogi wojewódzkie finansowane są z budżetu województwa oraz środków państwowych przeznaczonych na rozwój regionalny.

Art. 77.
Drogi powiatowe finansowane są z budżetu powiatu oraz środków państwowych i wojewódzkich.

Art. 78.
Drogi gminne finansowane są z budżetu gminy oraz środków państwowych i wojewódzkich.

Art. 79.
Państwo może udzielać dotacji na budowę, remont i przebudowę dróg samorządowych.

Rozdział XVI

Programowanie rozwoju sieci drogowej

Art. 80.
Minister Komunikacji opracowuje Narodowy Program Rozwoju Sieci Drogowej.

Art. 81.
Program określa w szczególności:

1. priorytetowe inwestycje;

2. plan rozwoju dróg krajowych;

3. plan budowy autostrad i dróg ekspresowych;

4. plan modernizacji dróg;

5. potrzeby transportu ciężarowego;

6. potrzeby województw;

7. potrzeby obronności;

8. źródła finansowania;

9. harmonogram inwestycji.

Art. 82.
Województwa opracowują regionalne programy rozwoju dróg zgodne z Narodowym Programem Rozwoju Sieci Drogowej.

Art. 83.
Powiaty i gminy uwzględniają programy regionalne przy planowaniu własnej infrastruktury drogowej.

Rozdział XVII

Drogi i planowanie przestrzenne

Art. 84.
Przebieg dróg publicznych uwzględnia się w planach zagospodarowania przestrzennego.

Art. 85.
Planowanie nowych osiedli, zakładów przemysłowych i dużych obiektów gospodarczych powinno uwzględniać dostępność transportową.

Art. 86.
W przypadku inwestycji powodującej znaczny wzrost ruchu właściwy organ może określić obowiązek rozbudowy infrastruktury drogowej.

Art. 87.
Budowa nowych dróg powinna, w miarę możliwości, uwzględniać przyszły rozwój miejscowości i terenów gospodarczych.

Rozdział XVIII

Drogi i infrastruktura krytyczna

Art. 88.
Drogi mogą zostać uznane za infrastrukturę krytyczną na zasadach określonych w ustawie o infrastrukturze krytycznej.

Art. 89.
Szczególnej ochronie podlegają drogi zapewniające dostęp do:

1. elektrowni;

2. zakładów przemysłu strategicznego;

3. magazynów paliw;

4. obiektów wojskowych;

5. portów;

6. lotnisk;

7. głównych węzłów kolejowych;

8. innych obiektów infrastruktury krytycznej.

Rozdział XIX

Obiekty inżynierskie

Art. 90.
Częścią infrastruktury drogowej są w szczególności:

1. mosty;

2. wiadukty;

3. tunele;

4. estakady;

5. przepusty;

6. kładki;

7. mury oporowe.

Art. 91.
Zarządca drogi prowadzi ewidencję obiektów inżynierskich.

Art. 92.
Obiekty inżynierskie podlegają okresowym kontrolom technicznym.

Art. 93.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa zarządca może ograniczyć lub zamknąć ruch na obiekcie.

Rozdział XX

Ochrona środowiska

Art. 94.
Przy budowie i modernizacji dróg należy uwzględniać ochronę środowiska.

Art. 95.
Inwestycje drogowe powinny w miarę możliwości ograniczać:

1. hałas;

2. emisje;

3. zajęcie wartościowych terenów;

4. zanieczyszczenie wód;

5. negatywny wpływ na obszary przyrodnicze.

Art. 96.
Przy budowie dróg mogą być stosowane ekrany akustyczne, przejścia dla zwierząt, urządzenia retencyjne i inne środki ochrony środowiska.

Rozdział XXI

Transport ciężarowy

Art. 97.
Sieć dróg publicznych powinna zapewniać odpowiednią przepustowość dla transportu towarowego.

Art. 98.
Przy planowaniu dróg krajowych uwzględnia się w szczególności:

1. ruch ciężarowy;

2. połączenia z zakładami przemysłowymi;

3. centra logistyczne;

4. przejścia graniczne;

5. terminale;

6. porty;

7. połączenia z siecią kolejową.

Art. 99.
Minister Komunikacji może wyznaczyć trasy o szczególnym znaczeniu dla transportu ciężarowego.

Rozdział XXII

Kontrola stanu dróg

Art. 100.
Zarządca drogi prowadzi systematyczne kontrole jej stanu.

Art. 101.
Kontrola obejmuje w szczególności:

1. stan nawierzchni;

2. stan mostów i wiaduktów;

3. stan oznakowania;

4. stan poboczy;

5. stan odwodnienia;

6. stan urządzeń bezpieczeństwa;

7. występowanie uszkodzeń.

Art. 102.
Wyniki kontroli są podstawą do określenia kolejności remontów.

Art. 103.
Minister Komunikacji może określić jednolity system oceny stanu technicznego dróg.

Rozdział XXIII

Nadzór państwowy

Art. 104.
Nadzór nad krajową polityką drogową sprawuje Minister Komunikacji.

Art. 105.
Minister Komunikacji może kontrolować realizację państwowych programów drogowych.

Art. 106.
W przypadku niewykonywania podstawowych obowiązków związanych z utrzymaniem drogi organ nadrzędny może nakazać podjęcie działań naprawczych.

Art. 107.
W przypadku drogi o znaczeniu państwowym Minister Komunikacji może przejąć koordynację realizacji określonego zadania drogowego.

Rozdział XXIV

Odpowiedzialność

Art. 108.
Kto bez zezwolenia zajmuje pas drogowy, podlega karze administracyjnej określonej w przepisach wykonawczych.

Art. 109.
Kto umyślnie niszczy drogę lub urządzenia drogowe, podlega odpowiedzialności określonej w Kodeksie Karnym.

Art. 110.
Kto powoduje uszkodzenie drogi wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, jest obowiązany pokryć koszty przywrócenia jej do właściwego stanu.

Rozdział XXV

Przepisy końcowe

Art. 111.
Do inwestycji drogowych stosuje się również przepisy ustawy o budownictwie i architekturze, ustawy o transporcie i łączności, ustawy o inwestycjach państwowych oraz ustawy o infrastrukturze krytycznej.

Art. 112.
Minister Komunikacji wydaje przepisy wykonawcze niezbędne do wykonania ustawy.

Art. 113.
Organy administracji państwowej i terenowej są obowiązane uwzględniać niniejszą ustawę przy planowaniu gospodarczym, przestrzennym i transportowym.

Art. 114.
Przepisy dotyczące dróg krajowych stosuje się odpowiednio do odcinków dróg wojewódzkich, powiatowych lub gminnych zaliczonych do strategicznej sieci drogowej na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 115.
Minister Komunikacji prowadzi centralną ewidencję długości, stanu technicznego i parametrów sieci dróg publicznych.

Art. 116.
W przypadku sprzeczności przepisów niniejszej ustawy z przepisami szczególnymi dotyczącymi bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej stosuje się przepisy szczególne.

Art. 117.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 23 września 2026r.

Ustawa o Drogach Publicznych

ODZNACZENIA

Ustawa o Drogach Publicznych