Ustawa o Informatyzacji Państwa

[Anton Talanov]

USTAWA

o informatyzacji państwa

z dnia 24 września 2026 r.

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 1.
Ustawa określa zasady informatyzacji państwa, rozwoju cyfrowej administracji, tworzenia i funkcjonowania państwowych systemów teleinformatycznych, wymiany danych oraz zapewnienia ich bezpieczeństwa.

Art. 2.
Celem informatyzacji państwa jest w szczególności:

1. zwiększenie sprawności administracji;


2. ułatwienie obywatelom dostępu do usług publicznych;


3. ograniczenie kosztów administracyjnych;


4. zapewnienie szybkiej wymiany informacji między organami państwa;


5. rozwój krajowych technologii cyfrowych;


6. zapewnienie bezpieczeństwa infrastruktury informatycznej państwa.



Art. 3.
Ustawa ma zastosowanie do:

1. organów państwowych;


2. jednostek administracji rządowej;


3. jednostek samorządu terytorialnego;


4. państwowych przedsiębiorstw i instytucji publicznych;


5. innych podmiotów wykonujących zadania publiczne w zakresie określonym ustawą.



Art. 4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1. systemie teleinformatycznym, rozumie się przez to zespół urządzeń, oprogramowania i rozwiązań organizacyjnych służących do przetwarzania i wymiany danych;


2. rejestrze państwowym, rozumie się przez to uporządkowany zbiór danych prowadzony przez organ państwa;


3. usłudze cyfrowej, rozumie się przez to usługę publiczną świadczoną za pomocą środków elektronicznych;


4. interoperacyjności, rozumie się zdolność różnych systemów i rejestrów do współdziałania i wymiany danych;


5. danych publicznych, rozumie się informacje przetwarzane przez podmioty publiczne w związku z wykonywaniem ich zadań.



Rozdział II

Organizacja informatyzacji państwa

Art. 5.
Za koordynację polityki informatyzacji państwa odpowiada Ministerstwo Komunikacji.

Art. 6.
Minister Komunikacji:

1. opracowuje kierunki rozwoju cyfrowego państwa;


2. koordynuje najważniejsze projekty informatyczne administracji;


3. określa standardy techniczne dla systemów państwowych;


4. nadzoruje interoperacyjność systemów;


5. prowadzi krajową politykę rozwoju usług cyfrowych.



Art. 7.
Minister Komunikacji może powoływać zespoły i jednostki odpowiedzialne za realizację strategicznych projektów informatycznych.

Art. 8.
Organy państwowe są obowiązane prowadzić swoje systemy informatyczne w sposób zapewniający ich bezpieczeństwo, ciągłość działania i możliwość współpracy z innymi systemami państwowymi.

Art. 9.
Państwo zapewnia neutralność technologiczną przy tworzeniu systemów teleinformatycznych, z uwzględnieniem bezpieczeństwa, kosztów, dostępności i interesu publicznego.

Rozdział III

Państwowe systemy teleinformatyczne

Art. 10.
Tworzenie państwowych systemów teleinformatycznych wymaga określenia:

1. celu systemu;


2. zakresu przetwarzanych danych;


3. podmiotu odpowiedzialnego;


4. zasad bezpieczeństwa;


5. sposobu finansowania;


6. zasad współpracy z innymi systemami.



Art. 11.
Państwowe systemy teleinformatyczne powinny być projektowane z uwzględnieniem możliwości ich rozbudowy i modernizacji.

Art. 12.
System państwowy nie może być tworzony w sposób uniemożliwiający wymianę danych z innymi systemami publicznymi bez uzasadnionej przyczyny.

Art. 13.
Minister Komunikacji prowadzi Państwowy Wykaz Systemów Teleinformatycznych.

Art. 14.
Wykaz zawiera w szczególności:

1. nazwę systemu;


2. organ odpowiedzialny;


3. podstawę prawną;


4. podstawowe funkcje;


5. zakres danych;


6. poziom znaczenia dla państwa.



Art. 15.
Systemy mające znaczenie dla bezpieczeństwa państwa mogą zostać oznaczone jako systemy strategiczne.

Art. 16.
Systemy strategiczne podlegają szczególnym wymaganiom dotyczącym bezpieczeństwa, kopii zapasowych, ciągłości działania i ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

Rozdział IV

Interoperacyjność i wymiana danych

Art. 17.
Systemy państwowe zapewniają interoperacyjność na poziomie organizacyjnym, technicznym i informacyjnym.

Art. 18.
Organy państwowe wykorzystują wspólne standardy wymiany danych określone przez Ministra Komunikacji.

Art. 19.
Organ publiczny nie może żądać od obywatela informacji, którą posiada już inny organ państwowy, jeżeli przepisy pozwalają na jej legalne pozyskanie.

Art. 20.
Organy państwowe mogą wymieniać dane za pośrednictwem państwowych systemów teleinformatycznych w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań publicznych.

Art. 21.
Wymiana danych odbywa się z zachowaniem przepisów o ochronie danych, tajemnicy państwowej i bezpieczeństwie informacji.

Art. 22.
Minister Komunikacji tworzy Państwowe Repozytorium Interoperacyjności.

Art. 23.
Repozytorium zawiera standardy, formaty danych, interfejsy i wymagania umożliwiające współpracę systemów publicznych.

Art. 24.
Organy państwowe są obowiązane stosować standardy interoperacyjności określone w repozytorium, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

Rozdział V

Cyfrowa administracja

Art. 25.
Administracja państwowa zapewnia możliwość załatwiania spraw publicznych drogą elektroniczną w zakresie określonym przepisami.

Art. 26.
Usługi cyfrowe powinny być dostępne przez jednolite i możliwie proste rozwiązania państwowe.

Art. 27.
Państwo tworzy Państwową Platformę Usług Cyfrowych, służącą do dostępu do usług administracji publicznej.

Art. 28.
Platforma może umożliwiać w szczególności:

1. składanie wniosków;


2. odbieranie dokumentów;


3. dokonywanie opłat publicznych;


4. sprawdzanie statusu spraw;


5. dostęp do danych obywatela;


6. kontakt z organami państwa.



Art. 29.
Dokument elektroniczny może mieć moc równą dokumentowi papierowemu, jeżeli spełnia wymagania określone przepisami prawa.

Art. 30.
Organy publiczne zapewniają możliwość elektronicznego doręczania dokumentów w przypadkach określonych przepisami.

Art. 31.
Państwo rozwija system elektronicznej identyfikacji obywateli.

Art. 32.
Identyfikacja elektroniczna może być wykorzystywana do korzystania z usług państwowych, jeżeli zapewnia odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

Rozdział VI

Rejestry państwowe i dane publiczne

Art. 33.
Rejestry państwowe tworzy się wyłącznie na podstawie ustawy albo upoważnienia ustawowego.

Art. 34.
Każdy rejestr państwowy posiada organ odpowiedzialny za jego prowadzenie.

Art. 35.
Organ prowadzący rejestr odpowiada za:

1. prawidłowość danych;


2. ich aktualność;


3. bezpieczeństwo;


4. ciągłość działania systemu;


5. zgodność z przepisami prawa.



Art. 36.
Dane zawarte w rejestrach państwowych mogą być wykorzystywane przez inne organy publiczne w zakresie niezbędnym do wykonywania ich ustawowych zadań.

Art. 37.
Państwo rozwija zasadę jednokrotnego przekazywania danych, zgodnie z którą obywatel nie powinien wielokrotnie przekazywać tej samej informacji organom państwa, jeżeli może ona zostać uzyskana z legalnie dostępnego rejestru.

Art. 38.
Dane publiczne, które nie są objęte ograniczeniami ustawowymi, mogą być udostępniane w formie elektronicznej.

Art. 39.
Minister Komunikacji określi standardy techniczne udostępniania danych publicznych.

Rozdział VII

Bezpieczeństwo systemów państwowych

Art. 40.
Organy publiczne są obowiązane stosować środki chroniące systemy teleinformatyczne przed:

1. nieuprawnionym dostępem;


2. utratą danych;


3. uszkodzeniem;


4. zakłóceniem działania;


5. nieuprawnioną zmianą danych.



Art. 41.
Każdy strategiczny system teleinformatyczny posiada plan ciągłości działania.

Art. 42.
Plan ciągłości działania określa w szczególności sposób postępowania w przypadku awarii, utraty danych lub niedostępności systemu.

Art. 43.
Dane strategicznych systemów państwowych podlegają regularnemu tworzeniu kopii zapasowych.

Art. 44.
Organy państwowe są obowiązane niezwłocznie informować właściwe organy o poważnych incydentach dotyczących bezpieczeństwa systemów.

Art. 45.
Minister Komunikacji prowadzi Państwowy Rejestr Incydentów Informatycznych.

Art. 46.
Informacje dotyczące zabezpieczeń systemów strategicznych mogą zostać objęte tajemnicą państwową na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Rozdział VIII

Dane obywateli i ochrona informacji

Art. 47.
Przetwarzanie danych osobowych przez organy państwa odbywa się zgodnie z Konstytucją i ustawami.

Art. 48.
Organ publiczny przetwarza wyłącznie dane niezbędne do realizacji określonego zadania publicznego.

Art. 49.
Obywatel ma prawo uzyskać informację o danych dotyczących jego osoby znajdujących się w państwowych systemach, z wyjątkami określonymi ustawą.

Art. 50.
Dane nieaktualne lub błędne podlegają sprostowaniu zgodnie z przepisami prawa.

Art. 51.
Systemy państwowe powinny umożliwiać rejestrowanie dostępu do danych w zakresie wymaganym dla bezpieczeństwa i kontroli prawidłowości ich wykorzystania.

Art. 52.
Dostęp pracownika administracji do danych może nastąpić wyłącznie w związku z wykonywaniem jego obowiązków.

Rozdział IX

Projekty informatyczne państwa

Art. 53.
Strategiczne projekty informatyczne państwa wymagają zatwierdzenia przez Ministra Komunikacji.

Art. 54.
Projekt informatyczny finansowany ze środków publicznych określa co najmniej:

1. cel;


2. zakres;


3. koszt;


4. harmonogram;


5. odpowiedzialny organ;


6. wymagania bezpieczeństwa;


7. sposób utrzymania systemu.



Art. 55.
Przy realizacji projektów informatycznych należy uwzględniać całkowity koszt stworzenia, utrzymania i modernizacji systemu.

Art. 56.
Państwowe projekty informatyczne powinny, w miarę możliwości, wykorzystywać istniejącą infrastrukturę i rozwiązania państwowe.

Art. 57.
Zakup systemów informatycznych przez organy państwowe odbywa się zgodnie z przepisami o zamówieniach publicznych.

Art. 58.
Przy wyborze rozwiązania informatycznego uwzględnia się bezpieczeństwo, interoperacyjność, koszty, niezawodność i możliwość dalszego rozwoju.

Rozdział X

Oprogramowanie i infrastruktura państwowa

Art. 59.
Państwo może tworzyć własne oprogramowanie przeznaczone do realizacji zadań publicznych.

Art. 60.
Oprogramowanie stworzone ze środków publicznych może być udostępniane innym organom państwa, jeżeli nie narusza to bezpieczeństwa państwa ani praw osób trzecich.

Art. 61.
Państwowe centra danych tworzone są w celu zapewnienia bezpiecznego przechowywania i przetwarzania danych publicznych.

Art. 62.
Najważniejsze państwowe centra danych powinny posiadać rozwiązania zapewniające ciągłość działania w przypadku awarii pojedynczego obiektu.

Art. 63.
Państwo rozwija krajową infrastrukturę teleinformatyczną niezbędną do wykonywania zadań publicznych.

Rozdział XI

Informatyzacja samorządu terytorialnego

Art. 64.
Voivodeship People’s Councils, County People’s Councils i Commune People’s Councils rozwijają cyfrowe usługi publiczne w zakresie swoich zadań.

Art. 65.
Systemy samorządowe powinny być zdolne do współpracy z państwowymi systemami teleinformatycznymi.

Art. 66.
Państwo może udzielać jednostkom samorządu terytorialnego dotacji na informatyzację.

Art. 67.
Minister Komunikacji może określać standardy techniczne wspólne dla administracji państwowej i samorządowej.

Rozdział XII

Kontrola i odpowiedzialność

Art. 68.
Minister Komunikacji sprawuje kontrolę nad przestrzeganiem ustawy w zakresie systemów państwowych.

Art. 69.
Kontrola może obejmować:

1. bezpieczeństwo systemu;


2. zgodność z wymaganiami technicznymi;


3. interoperacyjność;


4. prawidłowość gospodarowania środkami;


5. sposób ochrony danych.



Art. 70.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości organ kontrolujący może nakazać ich usunięcie.

Art. 71.
Kierownik jednostki publicznej odpowiada za organizację bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych pozostających w jego właściwości.

Art. 72.
Naruszenie zasad bezpieczeństwa informacji przez pracownika administracji może skutkować odpowiedzialnością służbową, administracyjną lub karną na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Rozdział XIII

Finansowanie informatyzacji państwa

Art. 73.
Informatyzacja państwa jest finansowana w szczególności z:

1. budżetu państwa;


2. budżetów jednostek samorządu terytorialnego;


3. funduszy celowych;


4. środków przeznaczonych na rozwój technologiczny;


5. innych źródeł określonych prawem.



Art. 74.
Minister Komunikacji może tworzyć programy finansowania strategicznych projektów cyfrowych.

Art. 75.
Wydatki na informatyzację powinny być planowane z uwzględnieniem kosztów utrzymania systemów przez cały okres ich funkcjonowania.

Rozdział XIV

Przepisy końcowe

Art. 76.
Organy państwowe dostosowują swoje systemy teleinformatyczne do wymagań niniejszej ustawy.

Art. 77.
Minister Komunikacji może wydawać rozporządzenia określające:

1. minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych;


2. standardy interoperacyjności;


3. formaty wymiany danych;


4. wymagania dotyczące państwowych centrów danych;


5. zasady prowadzenia wykazów i repozytoriów informatycznych.



Art. 78.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów o ochronie danych osobowych, tajemnicy państwowej, cyberbezpieczeństwie, archiwach państwowych oraz dostępie do informacji publicznej.

Art. 79.
Istniejące państwowe systemy teleinformatyczne zostają wpisane do Państwowego Wykazu Systemów Teleinformatycznych.

Art. 80.
Minister Komunikacji dokonuje okresowej oceny stanu informatyzacji państwa i przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie z realizacji polityki cyfrowej.

Art. 81.
Rada Ministrów może ustanowić wieloletni Narodowy Program Cyfryzacji Państwa, określający strategiczne kierunki rozwoju administracji cyfrowej, infrastruktury informatycznej i państwowych systemów teleinformatycznych.

Art. 82.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 24 września 2026r.