Do Kobaltowa skierowano pierwszą grupę liczącą 300 osób, w skład której weszli geolodzy, inżynierowie, pracownicy budowlani, logistycy, personel medyczny oraz oddział zabezpieczenia. Rozpoczęto budowę tymczasowych baraków mieszkalnych, magazynów, lądowiska dla śmigłowców oraz zaplecza technicznego dla dalszych badań geologicznych.
Przedstawiciele Gubernatorstwa poinformowali również o nawiązaniu współpracy z lokalnym plemieniem Ngāriku, którego starszyzna zadeklarowała gotowość do pokojowej współpracy przy rozwoju regionu.
