Ustawa o Infrastrukturze Krytycznej

Post autor: **Anton Talanov** » śr wrz 23, 2026 6:05 am

USTAWA

o infrastrukturze krytycznej

z dnia 23 września 2026 r.

Rozdział I

Przepisy ogólne

Art. 1.
Ustawa określa zasady tworzenia, wyznaczania, ochrony, funkcjonowania, kontroli i odtwarzania infrastruktury krytycznej Drackiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.

Art. 2.
Celem ustawy jest zapewnienie ciągłości funkcjonowania państwa, gospodarki i podstawowych usług publicznych oraz ograniczanie skutków awarii, katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów, zagrożeń cybernetycznych i innych zdarzeń mogących zakłócić funkcjonowanie Republiki.

Art. 3.
Infrastrukturę krytyczną stanowią systemy, obiekty, urządzenia, instalacje, sieci i usługi, których funkcjonowanie jest niezbędne dla bezpieczeństwa państwa, ludności i gospodarki oraz ciągłości działania organów państwowych.

Art. 4.
Ochrona infrastruktury krytycznej obejmuje działania mające na celu:

1. zapobieganie zagrożeniom;

2. wykrywanie zagrożeń;

3. ograniczanie skutków awarii i innych zdarzeń;

4. zapewnienie ciągłości działania;

5. zabezpieczenie infrastruktury przed uszkodzeniem;

6. szybkie przywrócenie funkcjonowania infrastruktury.

Art. 5.
Przepisy ustawy stosuje się do infrastruktury państwowej, samorządowej, spółdzielczej, prywatnej i mieszanej, jeżeli została uznana za infrastrukturę krytyczną.

Art. 6.
Za koordynację państwowej polityki ochrony infrastruktury krytycznej odpowiada Ministerstwo Sprawiedliwości.

Art. 7.
Ministerstwo Sprawiedliwości współpracuje w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej z:

1. Ministerstwem Gospodarki;

2. Ministerstwem Komunikacji;

3. Ministerstwem Obrony;

4. Ministerstwem Narodu;

5. Ministerstwem Finansów;

6. właściwymi organami administracji terenowej;

7. przedsiębiorstwami państwowymi;

8. operatorami infrastruktury krytycznej.

Rozdział II

Systemy infrastruktury krytycznej

Art. 8.
Infrastruktura krytyczna obejmuje w szczególności systemy:

1. energetyczne;

2. paliwowe i surowcowe;

3. wodociągowe;

4. kanalizacyjne;

5. żywnościowe;

6. transportowe;

7. telekomunikacyjne;

8. teleinformatyczne;

9. finansowe;

10. ochrony zdrowia;

11. ratownicze;

12. administracji państwowej;

13. produkcji przemysłowej o znaczeniu strategicznym;

14. magazynowania i dystrybucji strategicznych surowców;

15. gospodarki odpadami niebezpiecznymi;

16. obiektów istotnych dla bezpieczeństwa państwa.

Art. 9.
Do infrastruktury energetycznej mogą należeć w szczególności:

1. elektrownie;

2. sieci przesyłowe;

3. sieci dystrybucyjne;

4. elektrociepłownie;

5. systemy ciepłownicze;

6. obiekty energetyki jądrowej;

7. strategiczne magazyny energii.

Art. 10.
Do infrastruktury paliwowej i surowcowej mogą należeć w szczególności:

1. rafinerie;

2. terminale;

3. rurociągi;

4. magazyny paliw;

5. magazyny surowców strategicznych;

6. instalacje przetwarzania surowców.

Art. 11.
Do infrastruktury transportowej mogą należeć:

1. drogi krajowe o znaczeniu strategicznym;

2. linie kolejowe;

3. dworce i węzły kolejowe;

4. porty;

5. lotniska;

6. centra logistyczne;

7. obiekty transportu publicznego o znaczeniu państwowym.

Art. 12.
Do infrastruktury teleinformatycznej i telekomunikacyjnej należą systemy zapewniające ciągłość łączności i wymiany danych o znaczeniu państwowym.

Art. 13.
Do infrastruktury wodnej należą w szczególności:

1. ujęcia wody;

2. stacje uzdatniania;

3. główne sieci wodociągowe;

4. zbiorniki;

5. systemy przesyłu wody.

Rozdział III

Wyznaczanie infrastruktury krytycznej

Art. 14.
Tworzy się Państwowy Wykaz Infrastruktury Krytycznej.

Art. 15.
Wykaz prowadzi Ministerstwo Sprawiedliwości.

Art. 16.
Obiekt lub system może zostać uznany za infrastrukturę krytyczną, jeżeli jego zakłócenie lub zniszczenie mogłoby spowodować:

1. zagrożenie życia lub zdrowia ludności;

2. poważne zakłócenie działania państwa;

3. poważne zakłócenie funkcjonowania gospodarki;

4. przerwanie dostaw podstawowych usług;

5. zagrożenie bezpieczeństwa narodowego;

6. poważne skutki dla innych elementów infrastruktury krytycznej.

Art. 17.
Przy wyznaczaniu infrastruktury krytycznej uwzględnia się jej znaczenie, wzajemne zależności, możliwość zastąpienia oraz skutki jej utraty.

Art. 18.
Infrastrukturę krytyczną wyznacza Ministerstwo Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym dla danego sektora.

Art. 19.
Minister Gospodarki uczestniczy w wyznaczaniu infrastruktury krytycznej dotyczącej:

1. energetyki;

2. paliw;

3. przemysłu;

4. rolnictwa;

5. surowców;

6. przedsiębiorstw państwowych;

7. strategicznych inwestycji gospodarczych.

Art. 20.
Minister Komunikacji uczestniczy w wyznaczaniu infrastruktury krytycznej dotyczącej transportu i łączności.

Art. 21.
Minister Obrony uczestniczy w wyznaczaniu infrastruktury mającej szczególne znaczenie dla obronności państwa.

Art. 22.
Informacje dotyczące lokalizacji i zabezpieczenia infrastruktury krytycznej mogą być objęte tajemnicą państwową.

Rozdział IV

Operatorzy infrastruktury krytycznej

Art. 23.
Podmiot odpowiedzialny za funkcjonowanie infrastruktury krytycznej jest operatorem infrastruktury krytycznej.

Art. 24.
Operatorem może być:

1. przedsiębiorstwo państwowe;

2. przedsiębiorstwo prywatne;

3. spółdzielnia;

4. przedsiębiorstwo mieszane;

5. jednostka administracji państwowej;

6. inny podmiot określony w przepisach prawa.

Art. 25.
Operator odpowiada za zapewnienie ciągłości działania infrastruktury pozostającej pod jego zarządem.

Art. 26.
Operator jest obowiązany:

1. rozpoznawać zagrożenia;

2. przeprowadzać ocenę ryzyka;

3. utrzymywać zabezpieczenia;

4. posiadać plany awaryjne;

5. prowadzić ćwiczenia;

6. zgłaszać poważne awarie;

7. współpracować z organami państwa;

8. zapewniać możliwość szybkiego odtworzenia infrastruktury.

Art. 27.
Operator wyznacza osobę odpowiedzialną za ochronę infrastruktury krytycznej.

Art. 28.
Operator prowadzi dokumentację dotyczącą bezpieczeństwa infrastruktury.

Rozdział V

Plany ochrony infrastruktury krytycznej

Art. 29.
Operator infrastruktury krytycznej sporządza Plan Ochrony Infrastruktury Krytycznej.

Art. 30.
Plan określa w szczególności:

1. charakterystykę infrastruktury;

2. najważniejsze zagrożenia;

3. ocenę ryzyka;

4. środki ochrony;

5. procedury alarmowe;

6. zasady współpracy ze służbami;

7. procedury działania podczas awarii;

8. procedury odtworzenia infrastruktury;

9. zasady ochrony informacji;

10. osoby odpowiedzialne za realizację planu.

Art. 31.
Plan podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ państwowy.

Art. 32.
Plan jest aktualizowany w przypadku:

1. zmiany infrastruktury;

2. zmiany poziomu zagrożenia;

3. wystąpienia poważnej awarii;

4. zmiany sposobu funkcjonowania systemu;

5. wydania odpowiednich zaleceń przez organ nadzorujący.

Art. 33.
Część planu zawierająca informacje wrażliwe może zostać objęta tajemnicą państwową.

Rozdział VI

Bezpieczeństwo fizyczne

Art. 34.
Operator jest obowiązany stosować środki ochrony odpowiednie do poziomu zagrożenia.

Art. 35.
Środki ochrony mogą obejmować:

1. kontrolę dostępu;

2. systemy alarmowe;

3. monitoring;

4. ochronę obiektów;

5. zabezpieczenia techniczne;

6. procedury awaryjne;

7. systemy wykrywania zagrożeń;

8. zabezpieczenia przeciwpożarowe.

Art. 36.
Poziom zabezpieczenia infrastruktury określa się na podstawie oceny ryzyka.

Art. 37.
Operator jest obowiązany zapewnić możliwość działania infrastruktury w warunkach awarii podstawowych systemów zasilania lub łączności, jeżeli jest to technicznie uzasadnione.

Rozdział VII

Cyberbezpieczeństwo

Art. 38.
Infrastruktura krytyczna wykorzystująca systemy teleinformatyczne podlega ochronie przed zagrożeniami cybernetycznymi.

Art. 39.
Operator jest obowiązany:

1. zabezpieczać systemy informatyczne;

2. monitorować zdarzenia mogące zagrozić ciągłości działania;

3. wykonywać kopie zapasowe;

4. posiadać procedury reagowania na incydenty;

5. zgłaszać poważne incydenty właściwym organom.

Art. 40.
Operator zapewnia ochronę systemów sterujących urządzeniami infrastruktury krytycznej.

Art. 41.
Systemy o szczególnym znaczeniu mogą być objęte dodatkowymi wymaganiami bezpieczeństwa określonymi przez właściwy organ państwa.

Art. 42.
Szczegółowe zasady cyberochrony określają przepisy dotyczące bezpieczeństwa państwowych systemów informatycznych i ochrony danych.

Rozdział VIII

Monitorowanie zagrożeń

Art. 43.
Państwo prowadzi stałe monitorowanie zagrożeń mogących wpływać na infrastrukturę krytyczną.

Art. 44.
Operator jest obowiązany niezwłocznie zgłosić właściwym organom zdarzenie mogące spowodować istotne zakłócenie funkcjonowania infrastruktury.

Art. 45.
Zgłoszenie powinno zawierać, w zakresie możliwym do ustalenia:

1. rodzaj zdarzenia;

2. miejsce;

3. zakres zakłócenia;

4. przewidywane skutki;

5. podjęte działania;

6. przewidywany czas przywrócenia funkcjonowania.

Art. 46.
Ministerstwo Sprawiedliwości prowadzi państwowy system wymiany informacji o zagrożeniach infrastruktury krytycznej.

Rozdział IX

Ciągłość działania

Art. 47.
Operator zapewnia zdolność do utrzymania podstawowych funkcji infrastruktury w przypadku wystąpienia zakłócenia.

Art. 48.
Plan ciągłości działania powinien uwzględniać możliwość:

1. awarii technicznej;

2. katastrofy naturalnej;

3. pożaru;

4. przerwy w dostawie energii;

5. zakłócenia łączności;

6. awarii systemów informatycznych;

7. zakłócenia dostaw surowców;

8. innych zdarzeń nadzwyczajnych.

Art. 49.
Operator utrzymuje zasoby niezbędne do przywrócenia podstawowego funkcjonowania infrastruktury.

Art. 50.
Państwo może tworzyć strategiczne rezerwy urządzeń, materiałów i części zamiennych przeznaczonych do odtwarzania infrastruktury krytycznej.

Rozdział X

Odtwarzanie infrastruktury

Art. 51.
W przypadku zniszczenia lub poważnego uszkodzenia infrastruktury krytycznej operator podejmuje działania zmierzające do jej możliwie szybkiego odtworzenia.

Art. 52.
W przypadku infrastruktury o znaczeniu ogólnopaństwowym Ministerstwo Sprawiedliwości może koordynować działania odtworzeniowe.

Art. 53.
Minister Gospodarki koordynuje odtwarzanie infrastruktury krytycznej o znaczeniu gospodarczym.

Art. 54.
Minister Komunikacji koordynuje odtwarzanie infrastruktury krytycznej transportowej i komunikacyjnej.

Art. 55.
W razie konieczności państwo może skierować środki finansowe, materiały, pracowników i sprzęt do odbudowy infrastruktury krytycznej.

Art. 56.
Inwestycje służące odtworzeniu zniszczonej infrastruktury krytycznej mogą zostać uznane za inwestycje strategiczne.

Rozdział XI

Współpraca z administracją terenową

Art. 57.
Organy administracji terenowej współpracują z operatorami infrastruktury krytycznej znajdującej się na ich obszarze.

Art. 58.
Voivoda koordynuje działania administracji wojewódzkiej dotyczące ochrony infrastruktury krytycznej.

Art. 59.
County Commissioner oraz Commune Head wykonują zadania określone w planach ochrony i planach reagowania kryzysowego.

Art. 60.
Organy samorządowe są obowiązane uwzględniać infrastrukturę krytyczną w planowaniu przestrzennym i inwestycyjnym.

Rozdział XII

Finansowanie

Art. 61.
Ochrona infrastruktury krytycznej jest finansowana z:

1. budżetu państwa;

2. budżetów jednostek administracji terenowej;

3. środków operatorów;

4. funduszy państwowych;

5. innych źródeł przewidzianych prawem.

Art. 62.
Państwo może współfinansować inwestycje zwiększające odporność infrastruktury krytycznej.

Art. 63.
Wysokość wsparcia uwzględnia znaczenie infrastruktury, poziom zagrożenia oraz przewidywane skutki jej zakłócenia.

Rozdział XIII

Kontrola i nadzór

Art. 64.
Ministerstwo Sprawiedliwości sprawuje ogólny nadzór nad wykonywaniem ustawy.

Art. 65.
Właściwy minister sprawuje nadzór sektorowy nad infrastrukturą krytyczną należącą do jego właściwości.

Art. 66.
Organy kontroli mogą sprawdzać:

1. stan zabezpieczeń;

2. realizację planów ochrony;

3. przygotowanie awaryjne;

4. systemy ciągłości działania;

5. realizację zaleceń pokontrolnych;

6. sposób ochrony informacji.

Art. 67.
Operator jest obowiązany udostępnić kontrolerom dokumenty i informacje niezbędne do przeprowadzenia kontroli.

Art. 68.
W przypadku stwierdzenia poważnych nieprawidłowości organ może nakazać ich usunięcie.

Rozdział XIV

Ćwiczenia i przygotowanie

Art. 69.
Operatorzy infrastruktury krytycznej są obowiązani uczestniczyć w ćwiczeniach dotyczących ochrony i odtwarzania infrastruktury.

Art. 70.
Ćwiczenia mogą obejmować scenariusze:

1. awarii technicznej;

2. przerwy w dostawach energii;

3. utraty łączności;

4. katastrofy naturalnej;

5. awarii systemów informatycznych;

6. masowego zakłócenia dostaw;

7. innych zdarzeń kryzysowych.

Art. 71.
Po ćwiczeniu sporządza się raport zawierający wykryte problemy i zalecenia.

Art. 72.
Operator jest obowiązany uwzględnić wnioski z ćwiczeń w planie ochrony infrastruktury krytycznej.

Rozdział XV

Ochrona informacji

Art. 73.
Informacje dotyczące infrastruktury krytycznej podlegają ochronie odpowiedniej do ich znaczenia dla bezpieczeństwa państwa.

Art. 74.
Operator jest obowiązany ograniczyć dostęp do informacji o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa infrastruktury.

Art. 75.
Udostępnienie informacji organom państwowym następuje na zasadach określonych w przepisach o tajemnicy państwowej.

Rozdział XVI

Odpowiedzialność

Art. 76.
Operator, który umyślnie lub wskutek rażącego zaniedbania nie wykonuje obowiązków wynikających z ustawy, podlega odpowiedzialności administracyjnej.

Art. 77.
Za naruszenie obowiązków dotyczących ochrony infrastruktury może zostać nałożona kara pieniężna.

Art. 78.
W przypadku poważnego lub powtarzającego się naruszenia organ może nakazać przeprowadzenie dodatkowych działań zabezpieczających.

Art. 79.
Jeżeli naruszenie obowiązków spowodowało znaczące szkody, odpowiedzialność określają również przepisy Kodeksu Karnego i innych ustaw.

Rozdział XVII

Narodowy Program Ochrony Infrastruktury Krytycznej

Art. 80.
Tworzy się Narodowy Program Ochrony Infrastruktury Krytycznej DRLD.

Art. 81.
Program określa:

1. główne zagrożenia;

2. priorytety ochrony;

3. zasady współpracy organów państwa;

4. zasady współpracy z operatorami;

5. kierunki rozwoju zabezpieczeń;

6. zasady odtwarzania infrastruktury;

7. priorytety inwestycyjne.

Art. 82.
Program opracowuje Ministerstwo Sprawiedliwości we współpracy z właściwymi ministerstwami.

Art. 83.
Narodowy Program podlega okresowej aktualizacji.

Rozdział XVIII

Przepisy końcowe

Art. 84.
Przepisy ustawy stosuje się z uwzględnieniem ustawy o stanie wyjątkowym i wojennym, ustawy o ochronie granic państwowych, ustawy o energetyce, ustawy o transporcie i łączności, ustawy o bezpieczeństwie jądrowym i ochronie radiologicznej oraz ustawy o zapasach paliw i surowców energetycznych.

Art. 85.
W przypadku infrastruktury energetycznej, paliwowej i jądrowej przepisy niniejszej ustawy stosuje się łącznie z przepisami szczególnymi dotyczącymi tych sektorów.

Art. 86.
Ministerstwo Sprawiedliwości prowadzi centralną ewidencję infrastruktury krytycznej.

Art. 87.
Minister właściwy dla danego sektora może wydawać przepisy wykonawcze dotyczące szczegółowych wymagań ochrony infrastruktury krytycznej.

Art. 88.
Organy państwowe są obowiązane uwzględniać ochronę infrastruktury krytycznej przy planowaniu inwestycji, rozwoju gospodarczym i planowaniu przestrzennym.

Art. 89.
Przedsiębiorstwa państwowe mające infrastrukturę krytyczną w swojej dyspozycji są obowiązane uwzględniać jej ochronę w swoich planach inwestycyjnych.

Art. 90.
W przypadku sprzeczności przepisów niniejszej ustawy z przepisami ogólnymi dotyczącymi bezpieczeństwa infrastruktury, stosuje się przepisy zapewniające wyższy poziom ochrony, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

Art. 91.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Anton Talanov
Minister Gospodarki
Dnia 23 września 2026r.

Ustawa o Infrastrukturze Krytycznej

ODZNACZENIA

Ustawa o Infrastrukturze Krytycznej